Er að setja í gang

Ég er bara að hlakka til þess að hugurinn fari á flug. Það hlýtur að gerast. Ekkert er betra en að blogga soldið. Pólitík algerlega búin að hertaka þennan vettvang.

Tæpur er tunguputtinn

Stuldur er orðin svo hrikalegur að maður þorir ekki að láta neitt hér niður. Og nú þegar fésbók er búin að gleypa allt og alla er alveg kominn tími til að putta soldið bloggið sitt.

Nú þegar ég er komin með nóg af henni fésbók, og allir sem blogga, blogga um pólitík, svind, svínarí og plott...er þá ekki bara kominn tími á endurreisn hugleiðinga í dagsins önn? Kannski bara.

Sjáum hvað setur, hvort tjáningarþörfin fari ekki að gera vart við sig með haustinu...sköpun æpandi og óandi inn í manni, ólgandi æst að fá að blaðra með puttunum um allt og ekkert...sjáum til.

Bókastaflarnir...

já þeir eru svo sannarlega komnir út um allt!

Bókafíkill eins og ég ER, er rosalegt. Ég hef hér tækifæri til að velta mér upp úr því hvað í ósköpunum það er við bækur sem mér finnst svo heillandi. Ekki gef ég mér tíma til að lesa þær! Og svo les ég margar, ekki í einu, heldur eru margar í gangi. Sem þýðir að ekki er ég dugleg að klára blessaða staflana. Sumar hef ég verið í mörg ár að lesa! Sem dæmi eru Nafn rósarinnar og American Psycho.

Vitandi af þessu hefur mér tekist að forrita heilann minn á þann veg að hann er duglegur að muna hvar hann er staddur missi hann áhugan. Ég er svakalega montin með þann árangur. Svindl með Nafn rósarinnar hún hefur verið kvikmynduð; en hvað ameríska bilaðinginn varðar þá er innihaldið þess eðlis að maður er kannski ekki tilbúin til þess að lesa áfram alveg strax. Hún er suddaleg.

Ég veigra mér við því að "raða upp" (setja bækur í hillu í vinnunni) á 5. hæð. Vegna þess að ég gæti bilast þar og bætt um betur við bókastaflann. Ég er að reyna að halda mér við skáldsögurnar því ég hef svelt þær svo lengi. Hins vegar að þegar "svarti hundurinn" minn fer að gelta, þá finnst mér voða gott að flýja skáldverkin (sem minna mig á raunveruleikann og ég fyllist sektarkennd) og fara yfir í fræðsluna (sem eru pælingar í haus einhvers) og krefst annars konar áreynslu.

Í gær fékk ég móral yfir því að vera ekki vel að mér í neinu nema Harry Potter og Töff týpa á föstu í barna og unglingadeildinni. Svo mín tók: tríólógíu af Ávítara-bókunum, Eragon og Philip Pullman - bókunum. Við erum að tala um 15 kíló því Eragon er þykkari en almennings-klósettrúllur.

Sjáum hvað setur. Dóttir ávítarans byrjar býsna vel. Finn ekki fyrir því að ég sé fullorðin stelpa.

En quað er svona notalegt við bækur sem fær mann til að betrekja heimilið sitt með þeim og þurrka loftið heima hjá sér í fáránlega lága tölu (er með mæli fyrir píanóið)? Aumingja píanóið mitt.

Minning

Í tilefni af þessum degi set ég kertamynd. Mér finnst hann ekkert fyndinn og skemmtilegur og kann ekki við grín og hrekki. Og ég þekki fleiri sem eru sama sinnis. Elsti bróðir minn sem er látinn fæddist á þessum degi árið 1957. Og ég ætla að kaupa handa mynd af honum, blóm og kveikja á kerti fyrir mömmu sín.

En þrátt fyrir þessa depurð og nánast galtóma buddu þá er einhver gleðidagur í dag. Alla vega sá ég það í póstinum mínum. Því ákvað ég að vera fín, í pilsi með bleik jarðaber lafandi í eyrunum og gloss á munni. Og tók strætó svo ég gæti notið miðbæjarins í þessu stórkostlega veðri sem er í dag. En í strætó fékk ég brjóstsviða og fór út fyrr en ég ætlaði mér. Hljóp í Apótekið til þess að kaupa mér tuggutöflur sem ekki virka. Svo ég er með eld í kviðarholinu og líður ekkert sérlega gleðilega...þrátt fyrir glossið og jarðaberin í eyrunum...

Af nógu

Dagurinn í gær var alger massi. Ég massaði fullt. Vann eins og skepna til kl. 18. Las frá ca. 13 - 18. Er alveg að verða búin með hljóðbókina og hlakka mikið til. Þá er ég búin að segja upphátt rúmar 500 síður fullar af orðum. Á föstudaginn, ef munnurinn og tungan eru hress, lýk ég við Karlana sem hata konurnar og fæ vonandi annað verkefni.

En svei mér þá. Hvað eru Bjarts-menn að pæla? Ég er ansi hrædd um að ef ég hef ekki verið vel vakandi þá hef ég lesið þvílíkar villurnar inn að hlustandinn verður gapandi hissa. Setningar margar hverjar eru fáránlegar, stafsetningar- og innsláttarvillurnar svakalegar, nöfn persóna ruglað saman, ártölum ruglað...þetta er með því skelfilegra sem ég hef nokkurntíma lesið. Frábærri sögu algerlega rústað með vinnubrögðum dauðans. Ég er miður mín að hafa gefið systur minni þessa bók í jólagjöf því svona verk eru ekki eiguleg. En spennan er víst þvílík, að sögn fólks, að það tekur ekkert eftir þessu. Hálfgerð fyrirgefning, því sagan þykir þess virði.

Sjálf er ég orðin hundleið á svona bókum og les varla svona bækur lengur fyrir mig prívat. Það er helst Ed McBain sem ég held alltaf svo mikið upp á því hann gleymir sér ekki í sakamálunum heldur hleypir húmor, mystík og áföllum að.

Mig hefur alltaf langað til þess að pota í Illuga Jökulsson og biðja hann um að halda áfram að þýða McBain. Hann gerði það svo snilldarlega í þeirri einu bók sem hefur verið þýdd á íslensku. Af nógu er nefnilega að taka því McBain var mjög afkastamikill. Ég er bara svo mikill heigull; og ég hugsa að einhverjar ástæður séu fyrir því að Illugi hélt ekki áfram. Bókarkápan var nú heldur ekkert sem hrópaði: lestu mig, lestu mig!

Lokaður sími

Bloggdeyfðin er vegna þess að kreppan er farin að láta á sér kræla á heimilinu. Nú hefur maður varla efni á því að vera með internet. Síminn hefur verið lokaður í amk 2 vikur. Ég saknaði þess ekkert þar sem gemsinn bjargaði því helsta. Grand Theft Auto IV hefur algerlega séð um það að ég hafi eitthvað fyrir stafni og internetsleysið ekkert erfitt. Lúmskur tímaþjófur þessar tölvur. Það er helst að ég komst ekki í póstinn minn.

Datt svona hrikalega um daginn og það þurfti að sauma 4 spor undir hægra auga. Ég lít stórkostlega út og fljót að ná mér þ.e. útlitið. En mig klæjar óskaplega í skurðinn og verkjar enn í kinnbeini og beininu fyrir ofan augað. Kannski ætti ég að láta lækni kíkja á mig. Fann fyrir furðulegum þrýstingi í gær bak við augað. Kannski var hann vegna þess að ég er svo þreytt.

Við systkinin vorum laugardag og sunnudag að grisja úr húsinu hennar mömmu. Mikið verk og erfitt. Ég er verst í að hirða. Ég held að ég hafi komið með 15 kassa heim. Allt handavinnubækur um hekl og jólaföndur, venjulegar bækur og svo búsáhöld sem mig vantar; kökudiskar fyrir afmæli og svoleiðis. Svo fæ ég amk 3 skápa fyrir allar bækurnar þannig að ég á að koma þessu fyrir (döhh). Ég þykist nefnilega ætla að lesa sumar bækurnar og fara með í Den Gode Hirð en svo les ég aldrei neitt. Ég ætla samt ekki að vera fljót að dæma vegna þess að ég gæti komið mér á óvart og lesið þær. Manni leið eins og maður væri að fremja helgispjöll með að tæma svona og ég á eftir að sakna þess óskaplega að fara ekki inn á mitt æskuheimili að kúra mig fyrir framan sjónvarpið og gramsa í dótinu mínu. Mér finnst eins og ég hafi aldrei átt heima neins staðar nema þarna. Og að vera alla helgina (og aðra líklega til) "heima hjá mömmu" firrti mig algerlega því lífi sem ég lifi nú. Mikið eru minningar skrítnar, lyktin og allt. Þetta situr svo fast að breytingar eru tabú! Manneskjan er furðuleg!

Svo fór ég að hugsa hvað það er sem mér finnst hræðilegast við að mamma skuli vera farin frá mér. Og það sem er hvað verst er að maður hefur áhyggjur af því hvar hún er niður komin og að hún sé í lagi. Sé á svipuðum stað og maður sjálfur áður en maður fæddist. Hver man eftir því? Ekki ég. Þannig að varla hefur mér liðið illa né vel né neitt. Já ég held að það sé verst. Hvar er mamma? Hún er nefnilega týnd.

Áfram Katrín!

Katrín Jakobs er alveg með puttann á réttum stað. Mikið er ég fegin að einhver skuli loksins fara í saumana á LÍN-Svín. Ég vona svo heitt og innilega að breytingar til batnaðar verði þar á. Soldið seint fyrir mig...ja kannski...því þegar ég er komin með mína BA gráðu og starfsréttindi frá menntamálaráðuneytinu verð ég líklega látin fjúka úr vinnunni. Svo huxanlega fer ég aftur í nám verði pláss fyrir mig þar, slíkur er nemendafjöldinn orðinn. Heimspekin heillar mig alltaf og ég held að hefði ég haft kjark til að velja hana sem aðalgrein strax væri ég hamingjusöm manneskja í dag. Ég er hins vegar búin að leggja grunn að því að gera hana að seinni BA gráðu og langar til að nýta mér það fái ég enga vinnu. Og vera í heilbrigðu lánaumhverfi í stað þess að maka krók einkarekins banka meðan ég bíð eftir niðurstöðum úr prófunum.