föstudagur, apríl 30, 2004

Hvað haldiði að sé að gerast á landinu sem er uppfullt af fólki með undarlegan smekk á pólitík? Það er nú bara ekki annað en það að nú mega hvorki karlar né kerlingar sem eiga fullt af peningum eiga í fréttaflutningi því það er svo rosalega hættulegt fyrir samfélagið eða öllu heldur sundurfélagið. Kommrad Davíð er alveg að fara yfir um. Hann hlýtur að hafa heyrt röddina í Austri. Stalenín hefur talað svo um munar. Sjálfstæðisflokkurinn hefur umbreyst í kommúnisma þ.e. eins og hann var í praxís. Nema hann hafi bara verið…RAUÐA HÖNDIN eftir allt saman.

Mikið rosalega finnst mér þetta frumvarp undarlegt. Það sem mér finnst undarlegt er að í fyrsta lagi þá er þetta vantraustsyfirlýsing á dómgreind almennings, sem er kommúnismi í praxís, og í öðru lagi þá kollvarpar þetta frumvarp algerlega kvótakerfinu sem er nákvæmlega það sama og eignarhald yfir fjölmiðlum TAKK FYRIR!

Djöfulsins skíthælar! Erum við hálfvitar eftir allt saman?
Og hvað kemur svo í ljós? Samfylkingin er á móti frumvarpinu. Hvar stendur sá flokkur þá gagnvart kvótakerfinu?

Erkikratinn í fjölskyldunni sagði eftir kosningarnar í fyrra að nú væri kominn tími til þess að skila auðu…mamma af öllum. Svei mér þá ég ætla að rífa það í sneplum ofan í kjörkassann. Ríkisstjórnin er búin að dæma okkur kjósendur sem algera fávita. Við erum ekki dómbær á það sem stendur í blöðunum.

Sjá þessa fáránlegu forgarðsröðun á málum. Þau snúast ekki um hag samfélagsins heldur einhverra Bjánus-karla. Eins og við vitum ekki að Árni Johnsen sé ekki toppurinn á ísjakanum. Nei, við vitum að hann er EFSTA SNJÓKORNIÐ.

Á morgun er ljótasti dagur ársins. Dagur verkalýðsins. Á morgun strunsar fólk út með heimskuleg kröfuspjöld til þess að hlusta á ræður forkólfa sinna sem eru hundraðsinnum betur launaðir og tóku þátt í ÞJÓFASÁTTINNI til þess að bjarga landinu frá verðbólgu. Verkalýðurinn ber nebblilega ábyrgð á henni. Allir hundraðþúsundkarlarnir saman í einum hóp sem bjarga landinu með sköttunum sínum. Síðan er varpað fram rumum eins og Árna Johnsen og Þórarni VAFF!

Tvö orð: Djöfulsins viðbjóður.

Hvað í ósköpunum er hægt að gera? Það er búið að drepa þjóðina. Það er búið að ala hana upp í því að þora ekki. Hér sit ég og blogga í stað þess að gera eitthvað í málunum. En hver myndi koma með mér ef ég gerði eitthvað? “Nei, það er Batselor í kvöld, ég kemst ekki”, svo er ég svo þreytt eftir vinnuna og barnið grétt svo mikið í nótt og svo vil ég ekki vera mér til skammar fyrir framan alla hina sem hugsa eins og ég en horfa frekar á Sörvævor…vonlaust. Nema það sé til nútíma Golíat sem er indiströktabúl ríkisstjórnartörmíneitor og kaupir ekki ölið með ríkisstjórnarábyrgð á einhverju erfðasulli.

Djöh djöh djöh. Ég er svo fúl. Mér er rassssgatsssama um þetta frumvarp. Eins og það sé ekki af nógu að taka. Ef kommrad Davíð getur þetta þá getur hann allt. Spurning um áherslur því einhvern daginn verður hann gamall kall sem öllum er sama um og þá sérstaklega blöðum og sjónvörpum sem búa víðs vegar um landið í kofum sem eru okraðir á Orkubruðli Reykjavíkur. Ég á aldrei eftir að gleyma helvítis gólfunum.
Og Blönni segir okkur að spara…svo við getum kauft einn bánka þegar okkur leiðist peningahrúgan…við…verkalýðurinn sem er treyst fyrir þjóðarskútuinni og verðbólgunni og öxlum ábyrgðina.
Mér þykir þetta leitt með öll spurningamerkin en ég ætla að bæta úr því við tækifæri. Nú er ég svo hæst ánægð með nýja Template-ið að ég er á fullu í að breyta og bæta.

Ætla út í sjoppu að kaupa súkkulaði. Mig vantar eggin mín til þess að minna á að matur er mannsins megin svo ég ætla mér þokkalega að fikta meira.

miðvikudagur, apríl 28, 2004

Í á var á og lá með tá
Hvaða hvaða hvaða hvaða??????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????

Vöflur a la Bertus Maximus á leiðinni. Fuck this blugg.

sunnudagur, apríl 25, 2004

Gleðilegt sumar allir saman. Mikið verður það gott og skemmtilegt.

Kisa slapp við að hreinsa kassann sinn en nú er ég alltaf að segja henni að það sé tími til þess að nota bleiku tunguna til þess að hreinsa rassgatið. Hún virðist ekki ætla að skilja það. Þá er útlit fyrir að ég verði að taka hana trausta taki og skeina henni. Hún á ekki eftir að fíla það ekki frekar en þegar ég reyni að klippa þessar ógeðslegu klær hennar. Ótrúlega hvassar og óþægilegar. Núna er hún að reyna að fá mig til þess að hleypa sér út í góða veðrið. Það er aldrei að vita. Kannski hittir hún fress sem reddar skítaklessunni í rassinum.

Svo ætla ég mér að taka ærlega til. Mér finnst það ótrúlega leiðinlegt. Ég þoli ekki drasl en samt vill það endilega vera í kringum mig. Kemur í heimsókn í hvert einasta skipti sem ég er búin að gera fínt. Ég skil ekkert í hvaðan þetta kemur allt saman. Ég er orðin svo leið að ég er farin að hugsa alvarlega um að innleiða mínímalisma á heimilið. Kolaprotið og Sorpa eru mér ofarlega í huga. Sumarlegar hugleiðingar. Gallinn er sá að ég bý í timburhúsi og því meira drasl þeim mun meiri einangrun. En það er kannski auðveldara að hafa hljótt um sig heldur en taka til allar helgar og alla daga.

Ég er samt búin að vera góð við mig þessa helgi og leyfa mér að lesa. Ég er að lesa bókina sem allir eru að lesa. Hún er algert krapp en spennandi á köflum. Samræðurnar eru barnalegar og plotið hálf gegnsætt. Fjallar um sprenglært fólk sem segir "ju, ég fattaði það ekki," á vitlausum stöðum þ.e. þegar hlutirnir eru augljósir fyrir lesandanum. Frekar döll persónusköpun. Svo er biskupinn búinn að freta yfir hana með langri grein og fallegri mynd. Þetta er svona vídíóspóla í kilju ef manni leiðist.

Svo er bara að halda áfram með dellu Da Vincis...

Mæli með: lesa dellu
Mæli á móti: tiltekt í tíma og ótíma

mánudagur, apríl 19, 2004

Helgin fór í að spila tónlist, drekka nokkra bjóra, hvíla sig daginn eftir og horfa á vídíó með elskunni minni og kisu, baka vöfflur og fá frænku sína í heimsókn og ræða uppeldismál. Telja mig í að klára Meistarann og Margarítu, baða sig vonandi í framtíðinni og sofa meira. Kisa er alltaf sofandi. Svo er hún búin að kúka kassann sinn í botn! Viðurstyggileg lykt á ganginum þegar maður fer út og þegar maður kemur heim. Mann hlakkar til að fara út sem sagt en fer í fýlu þegar maður kemur inn. Mér finnst að kötturinn ætti að gera eitthvað í þessu sjálfur. Henni Kisu finnst það líka og rótar ölllu út um allt! Oj bara.

Svo er bara að embreisa vikuna sem kemur blaðskellandi á mann með sumardeginum fyrsta. Svei mér þá. Ég er að hugsa um að halda vel upp á þann dag. Sérstaklega vegna þess að nú þarf ég ekki að hafa áhyggjur af vetrardekkjunum, löggunni og öllu bruðlinu sem fylgir bíl. Jibbí kæj jeij. Lifi Anti-Bruðlarinn Blönni. Nú er bara að plana eitthvað skemmtilegt. Til dæmis setjast á góðan bekk og telja alla bílana á nagladekkjum. Það gæti verið áhugavert. Ég gæti uppgötvað dulda hæfileika eins og þá að geta getið mér til um hversu margir naglar eru komnir inn í dekkið, hversu margir eru farnir og hversu margir eru enn við lýði. Fólk gæti haft samband við mig og fengið að vita hvort það ætti að hafa fyrir því að draga bara naglana út eða skipta! Örugglega fínn bissness. Ó ég er svo frjó.

Síðan eru það allar bækurnar sem ég á eftir að lesa. Þær eru þó nokkrar. Ég þarf alltaf að lesa svo margar í einu. Breytist bráðum í lesvél sem bilar alltaf á síðustu síðum hverrar bókar. Það vantar ekki bruðlið þar. En kannski er það vegna þess að ég er búin að vera svo dugleg að elda "Blönna-mat"



Þetta er svona....fegruð útgáfa af Blönnaglundri. Fann ekki rétta mynd af réttinum góða. En það gerir ekkert til því að í þessum heimi er allt gert til þess að fegra hlutina svo fólk komist ekki að hinu sanna. Það er meiraðsegja til nafn yfir það: Lýðræði.
Afskaplega fallegt, gott og gilt, íslenskt og hvað eina.

Ekki meir um þaa.

Mæli með: vöfflum með ljónasírópi og sprautu-rjóma

Mæli á móti: vatnskrönum sem segja dripp dripp dripp og gera mann brjálaðan

fimmtudagur, apríl 15, 2004

Ég er búin að komast að þessu með Blönna. Honum er meinaður aðgangur að síðunni minni. Merkilegt. Þannig verður það þá að vera. Ég finn leið út úr þessum ógöngum það er nokkuð ljóst. Á barmmerki sem ég bjó til og get gengið með við merkilega viðburði eins og til dæmis þegar ég verð gerð gjaldþrota.

Eftir að hafa setið og legið yfir template upplýsingum er ég orðin lúin. Það er kominn tími til þess að glugga í einhverja skræðu og loka síðan augunum sínum litlu.

Pizzurnar fá samt að vera áfram og svo ætla ég mér í framtíðinni að bjóða upp á mataruppskriftir fyrir fátæka, skuldara og fátækaskuldara.