fimmtudagur, desember 22, 2005

Adrenalín

Var ég nokkuð búin að minnast á það að nágranninn er nr.1 á DAUÐALISTANUM MÍNUM?!

Ógeðslega mikið af fólki hjá honum í gær og reykjarstibban var svo mikil að ég gat ekki sofið.

Dagur vill segja eitthvað....ccj jn ogi9 ggh mk vdsv s gf gvds

fimmtudagur, desember 08, 2005

Af gefnu tilefni-i-iiii-iii



Af því að ákveðin þráhyggja hefur yfirgefið mig eða ég er laus við hana birti ég þessa mynd. Vonandi gleyma þær mér aldrei, stúlkurnar mínar í Brúðarbandinu, fyrir að hafa þurft að þola fúlu brandarana mína.

prófalok og kisupiss

Ég ætla mér að athuga hvort það sé hægt að svindla á Blogger. Hann vill ekki leyfa mér að blogga. Ottnast ekki og svo get ég ekki lesið annarrrra mannnna bloggg.

Svo ég nota tækniundur Bolger (ég er svo fyndin núna) sem er wörd-forritið og kannski barasta sleppur þetta bloggensífíl í gegn.

Ötlaði bara að segja að prófið mitt væri búið og þá er hægt að vera hissa í friði fyrir kenningum.

Kisa er hérna með rassinn sinn skítuga beint í nebbaknúsanum á mér. Og þvílík stækja sem kemur frá þessari litlu þar til gerðu holu. Sleikir á mér puttana á meðan ég pikka þetta. Kisa á stóran þátt í því ef ég er fallin á prófinu sem ég var í í morgun. Það var svo vond lykt af mér þar sem ég sat krafsandi eitthvað um efa- og afstæðishyggju að ég var að kafna. Ég trúði ekki að ég bæri ábyrgð á þessari lykt. Furðulegt samt hvað eyrnatappar bjarga manni. Ég er svo óvön að nota slíkt tól að um daginn þegar ég var að leita að gleraugunum mínum með eyrnatappana í eyrunum varð ég að taka þá úr svo ég gæti séð í kringum mig. Þeir björguðu mér í prófinu því ég fann ekki lyktina strax en svo fór ég að þreytast eftir klukkustund og tók þá úr. Gaus þessi leiðinlega lykt alltaf í kringum mig.
Ég gat ekki farið að þefa af mér allri fyrir framan liðið. Nóg truflaði ég nú samt, þar sem ég sat við borð sem eins og flest önnur borð í Árnagarði, vantaði bréf undir fótinn. Í hvert skipti sem ég strokaði út kom semi- skemmtilegt hljóð handa þeim sem ekki voru með appelsínugult í eyrunum.

Þegar ég kom heim þreif ég mig úr buxunum og þefaði og þefaði þangað til að ég fann sönnunargagnið. Kisu fokkíng piss í buxunum mínum. Svona borgar Kisa mér lífgjöfina. Nema þetta sé þrátt fyrir allt happa/velgengni-piss.

Svo sleikir hún puttana mína með lokaorðunum…
Elsku ógeðslega Kisan mín djöfuls viðbjóður ertu kelli mín.

þriðjudagur, nóvember 29, 2005

Prófatremmi hér

Nú fer að líða að lokum þessarar annar og ég sé ekki enn fyrir endan á verkefnunum. Litli drengurinn minn stjórnar hér með harðri en lúmskri hendi og er tilraun í gangi: Er það mömmu og pabba-hola sem heillar hann meira en rúmið? Er það þess vegna sem ég þarf að fara fimm sinnum á fætur á nóttunni til að plata hann að kúra sitt eigið bæli? Eða er eitthvað sem truflar litla manninn, eyrun t.d. Eru ekki öll börn með í eyrunum í dag?

Næsti tremmi er fyrir neðan þilið. Ætli við verðum ekki að flýja fyrir rest? Það er ekki notalegt að ala upp barn í stöðugum áreitum bæði úti sem og inni.

fimmtudagur, nóvember 24, 2005

Skipulagt kaos-femínismi



Mér finnst rosalega skrítið að vera í námi sem getur ekki ákveðið sig. Alltaf verið að breyta. Nú er búið að færa ritgerðina í heimspeki fram um 6 daga svo ég þarf að fokka upp í skipulaginu mínu og hún sett í forgang.

Ég ætla að rembast við að skrifa um feminisma og mér til halds og trausts hef ég smá bút úr Hinu kyninu e. Simone de Beouvoir en sá doðrantur eftir hana er víst skyldulesning feminista. Ég er ekki búin að gera upp við mig hvort ég sé feministi eða hvað ég er. Sumar konur halda því fram að allar konur séu femínistar af því að þær séu konur. Eitthvað stingur við þessa röksemdafærslu...
Held samt að það verði gaman að glíma við þetta og komast að því hvort ég sé "já" við öllu sem Simone segir eða hvort ég finni eitthvað sem ekki gengur upp.

Simone sá sér ekki fært að eignast barn af því að það var svo mikið sem hana langaði til að gera, skrifa og svona.
Við Bedda héldum að við myndum baka kökur á hverjum degi af því að heimavinnandi húsmæður gera slíkt og hugsa um ungana sína. Ég spring af hlátri þegar ég hugsa til allra hlutanna sem ég ætlaði að gera þegar ég væri heima að hugga mig með litlu barni. Svo ægilega margt hægt að dunda sér. Var svo rómantísk að ég sá mig fyrir mér með þvottabretti og svona ál-bala og hvítan klút um höfuð mér...næstum því komin í Hagkaupsslopp en ég var alla vega með svuntu!

Annars líst mér feykivel á Hitt kynið hennar Simone enda er hún tilvistarheimspekingur. Þeir eru svo skemmtileeeeggiiiiir.

föstudagur, nóvember 18, 2005

Hæ hó bloggvörld!


Það er eins og það séu um 300 ár síðan ég skellti einhverju hérna. En ég er svo öguð að ég geri ekki neitt óskynsamlegt í tölvunni ef ég á að vera að læra. Merkileg uppgötvun að ég skuli geta beitt aga einhversstaðar.

Verkefna-törninni er hins vegar ekki lokið. Rétt hálfnuð. Eftir er að gera bókaskrá með yfir tuttugu titlum, vefsíða, ritgerð í heimspeki, þrjú flokkunarverkefni og síðan heimspekiprófið sjálft.

Þetta þarf allt að gerast á nóttunni því þá sefur drengurinn loksins. Vonandi fæ ég pláss fyrir dýrið mitt einhversstaðar eftir áramót svo ég geti unnið á daginn og átt frí á kvöldin jafnvel um helgar, annars missi ég geðheilsuna.

Berti greyið kuffti ægilega sætt dót handa syni sínum. Mörgæs með jólasveinahúfu sem spilar lag þegar hún er kreyst. En lagið stingur svo í eyrun að barnið fer að skæla ef það er of nálægt...enda stendur á dótinu að það sé ekki ætlað 0-3 ára. Málið er að það stingur okkur líka í eyrun og alla leið upp í heila svo það ætti að banna þetta með öllu.

Dagur kann að segja "mamma" en hvort það eigi við mig eða eigi við eitthvað yfirleitt er ráðgáta enn sem komið er. Við eigum ekki digitalískt verkfæri til að ljósmynda hann svo það verða engar nýjar myndir í bráð á bjánalandi. Hann er búinn að gleyma Þorsteini Guðmundssyni en í staðinn er komið eitthvað lag í bankaaulýsingu. Auglýsingar ná fljótt til barnanna. Ég er búin að biðja bróður minn um að redda mér þessu lagi því hann ku eiga það og er fúll yfir misnotkuninni. Ég aftur á móti er hæst ánægð með það að drengurinn minn skuli læra eitthvað skynsamlegt af auglýsingum. Nú er bara að sjá hvernig hann bregst við þegar lagið kemur án auglýsingar.

Já...ef einhvern langar í kettling þá eignaðist læða bróður míns fjóra kettlinga (af skógarkattarkyni) í fyrri nótt. Þetta eru blandaðir kettir en verða líklega fjarskalega loðnir og líklega þarf að baða þá og greiða í framtíðinni. Mér skilst að það sé ægilega gaman að baða kisur sem vilja láta baða sig.

laugardagur, nóvember 05, 2005

Lær(stóri)dómur

Ég blogga þegar ég er búin að gera þessi ógurlegu verkefni sem ég þarf að skila í vikunni.
Skólinn og heimilið á mig alla. Ég er farin að sakna þess að skrifa hérna. Bjóst ekki við því að blogga ekki vikum saman. Kemst ekki einu sinni í að lesa aðra! Ussusveijjj.

Uppskiftir að barnamat á óskalistanum, hafragrautur ekki meðtalinn. Sonur minn á ekki auðvelt með að kyngja honum. Ekki frekar en ég. Kokið á okkur er ekki gert fyrir slíkan mat.

laugardagur, október 29, 2005

Prufandi nýheitin

En ótrúlega sniðugt. Verð að prufa þetta. Blogger í Wörd. Hvað gerist næst? Nú heldur Berti að ég sé geðveikt að læra og gera einhverja ritgerð en í staðinn þá er ég að blogga. Hehehehehe. Þangað til að hann les þessa færslu…þá er búið gamanið.

föstudagur, október 28, 2005

Helvítis vesen

Þetta fer að verða alvarlegt hérna á bogginu mínu. Það er ekki bloggað dögum saman. En ég hef ekki setið auðum höndum. Nú er komið að lokaverkefnunum þessa önnina og það verður eitthvað skrautlegt þetta heimili.

Ekki þó nærri eins skrautlegt og heimilið fyrir neðan sem er að breytast í sukkbæli mikið. Annað hvort verðum við að flytja eða sitja undir þessum dónaskap. Ég held að það séu álög á þessari íbúð þarna niðri. Fyrst var gott fólk, svo kom brjáluð partí-gella sem Birgir þurfti að sitja undir. Síðan komu huggulegt fólk sem seldi óargardýrinu sem er núna niðri. Ég ætla ekki að hleypa þessum leiðindum inn í systemið mitt því þá er ekki hægt að lifa hérna. Hins vegar veit ég að það er ekkert hægt að gera við þessu. Ef maður klórar í alkólistann þá klórar hann fimmfalt til baka svo mikið veit ég. Ég held að húseigendafélagið sé bara prump og hafi engin úrræði.

Það er ekki hægt að ræða af neinni skynsemi við fulla manneskju og granni er nánast alltaf fullur núna. Eina sem okkur dettur í hug er að bíða þolinmóð eftir því að kúrfann hjá granna fari hækkandi og svo komi fallið með tilheyrandi sjokki (að hans hálfu) svo honum finnist hann verði að taka sig á. Þá fáum við frí kannski í 3-4 vikur. Síðan byrjar allt aftur. Kannski verður einhver drepinn í óöld niðri og þá hlýtur eitthvað að breytast.

mánudagur, október 24, 2005

fimmtudagur, október 20, 2005

Skóli, sambýlingurinn og þrif.

Ég er á kafi í skólapælingum eins og sjá má. Verkefnin standa í röð fyrir utan útidyrnar og ég hleypi inn einu í einu eins og heimilið mitt sé skemmtistaður fyrir verkefni. Eitt út-eitt inn. Þetta er svo mikið að ég veit ekki hvernig þetta fer.

Nágranninn sleppur ekki núna en í síðustu viku datt honum í hug að halda rosalegt partí aðfararnótt fimmtudags. Gerðum heiðarlega tilraun til þess að banka en ekki svaraði hann. Svo var reynt að hringja en ekki tókst það. Þá var mikið pælt og á endanum var mörgæsin kölluð til hjálpar eins og manni er nú illa við það í svona litlu sambýli. Ömurlegt en ég nenni ekki að láta einhvern mann út í bæ stjórna því hvernig ég hef það heima hjá mér. Hvernig nennir fólk að djamma frá miðvikudegi til sunnudags? Ég á erfitt með að sýna slíku skilning. Engu að síður er það spurning hversu lengi rólegheitin haldast en við erum alla vega búin að koma því til skila að við ætlum ekki að láta bjóða okkur svona lengur. Umburðalyndi mitt er þorrið í hans garð. Um daginn sagði ég við Berta að við skildum láta sem við ættum ungling og hann væri með gesti í heimsókn. Æfa okkur aðeins. Svo var þetta orðið ágætt.

Dagur skrapp í heimsókn um daginn sem var kærkomið því hann var ekki fyrr farinn út úr dyrunum þegar foreldrarnir settu upp gula hanska og þrifu allt hátt og lágt. Nú er allt fínt og fágað þangað til allt verður aftur skítugt að sjálfsögðu. Systir hans Berta bauð Degi í heimsókn til sín og það gekk glimrandi vel. Mikið er ég fegin að ég er ekki skemmtilegust í heimi.
Í gærmorgun fórum við í ungbarnaeftirlitið. Læknirinn sagði að nú væri kominn tími til að gefa barninu mannamat svo ég flýtti mér í Bjánus til að kaupa seríjós. Dagur má tína upp í sig litlu hringina og æfa þannig grip sem heitir eitthvað. Þumal-vísifingursgripið. Hann er algert krútt við síslið sitt með seríjósið. Auk þess var kufftaður hafragrautur sem er mikill sparnaður. Smábarnagrautarnir eru killer-dýrir. Vonandi get ég platað það veggfóðurslím ofan í mig í leiðinni en hafragrautur er einn ljótasti og versti matur sem ég hef séð og bragðað. En ku vera mjög hollur.
Svo þarf að kenna barninu að drekka eitthvað annað en tittsu. Ég stalst til þess að gefa honum kókómjólkursopa í dag og komst að þeirri merkilegu uppgötvun að kókómjólk má kreista og fylgjast þannig með vökvanum fara upp í rörið og inn í lítinn munn sem kyngdi (sýgur ekkert nema tittsur, allt annað er nagað). Nú er bara að finna tól sem býður upp á hollari vökva fyrir snúðinn okkar og hefur sömu eiginleika. Þá er drykkjuvandamál úr sögunni og ég get andað léttar ef ég ætla að dvelja lengur í skólanum ásamt tittsunum mínum. Verst að stoðmjólk fæst ekki í svona umbúðum. Fjandans markaður.

Æi...ég er ekkert spennandi í dag. Vildi bara láta vita af mér.

föstudagur, október 14, 2005

Smá...

...pása í viðbót. Aðeins að hugsa og læra og skipuleggja.

fimmtudagur, október 13, 2005

Bjánusmálið

Horfði á viðtalið við Jónínu Ben á www.ruv.is áðan og fannst svoldið gaman að sjá hvernig Kristján þóttist ekkert ætla að vilja með blöðin sem hún skellti á borðið og svo laumuðust blöðin inn í hans blöð...hægt og rólega uns í lok viðtals voru þau komin inn í bunkan hans...lúmskör!

laugardagur, október 08, 2005

Bööööhhö

Ég er svo þreytt og orkulaus. Ég vil ekki vera soleiðis. Nú væri gott að fá smá ofvirkni lánaða hjá einhverjum.

Túlkunarfræðin-heimspeki heimspeki heimspeki


Heilinn virðist ráðast á mann eins og sníkill miðað við þessar myndir


Ég hef ekki lent í öðru eins en heilinn í mér fúnkerar ekki rétt. Ég sá til að mynda ekki mun á tám og tánöglum um daginn þegar ég var að klippa klærnar (þegar maður á barn vaxa klær á tærnar sökum vanrækslu) og svo gerðist það þegar ég var í sturtu að mér fannst ansi skítugt á mér hárið þó svo að ég hefði verið að nota sjampóið. Tók þá ákvörðun að reyna að þrífa það aðeins betur og greip í sjampóbrúsann... áttaði mig þá á því að ég notaði sjampóið á kroppinn en ekki hárið þarna rétt áður. Allra fyrst hafði ég náð mér í handklæði og komið því vel fyrir til þess að nota það eftir sturtuna en gekk síðan allsber út um alla íbúð í leit að handklæðinu.

Ég átti að skila inn verkefni í dag sem mér tókst ekki að ljúka í nótt. Fattaði í nótt að ég hef verið á stórkostlegum villigötum einungis vegna þess að eitt orð sem er lykilorð skilaði sér ekki rétt inn í heilabúið og þar af leiðandi var verkefnið algerlega út úr kú. Þéttbýlismyndun og þéttbýlisstaðir er ekki það sama.

En þó svo að heilinn sé að svíkja mig á mikilvægum stundum eins og í verkefnavinnu þá er hann að gera sér grein fyrir þráhyggju sem er heimspekilegs eðlis og ég velti því fyrir mér hvort ég þurfi að fara til hausara til að greiða úr flækjunni. Heimspeki greiðir ekki úr flækjum hún býr þær til. Reynir samt að finna meðalveginn til þess að mæta sjálfri sér á einhvern hátt og þannig halda sjálfri sér við sem mikilvægri fræðigrein. Kannski svolítið alhæft hjá mér en ég á ekki von á að hún hjálpi mér með mitt vandamál.

En ég er sem sagt búin að sjá það að ég á það til að misskilja fólk og fólk misskilur mig og ég misskil texta, sé allt annað út úr honum heldur en stendur á blaðinu, og held þar af leiðandi bölvaðri vitleysu fram við fólk sem hugsanlega misskilur það sem ég er að segja. Ég á þetta til og vitneskjan um þessa túlkunarfræðilegu dílemmu stækkar klessuna og ég versna. Þéttbýlisstaðir verða skyndilega að þéttbýlismyndun sem er allt annar handleggur. Sjampó að kroppasápu og tærnar hafa ekki neglur! Er það skrítið að ég þori ekki að greina kjarnann frá hisminu og vilji taka allan pakkann? Ég treysti mér engan vegin til að túlka hlutina rétt vitandi það að ég er að troða hlutunum þversum upp í mig.

Ef ég útskrifast einhverntíma úr einhverju þá skal ég sko klappa á bakið á mér og spandera milljón í vitleysu.

miðvikudagur, október 05, 2005

Tungumálið



Ekki er ég að fara fjalla um heimspekilegar vangaveltur í sambandi við tungumálið þó það vilji svo skemmtilega til að ég er að fara í heimspekitíma til þess að heyra fyrirlestur um það. Heldur eru það auglýsingarnar frá ákveðnum banka.

Þannig vill til að hann Þorsteinn Guðmundsson skrifaði svo fallega um ófæddan son okkar í Dé VAff í mars síðastliðnum og nú er sonurinn farinn að borga honum til baka. Búddí búddí kætir hann afskaplega mikið þegar ég segi það en þegar Þorsteinn byrjar starir barnið með aðdáun í augunum. Auglýsingarnar með Þorsteini eru í svo miklu uppáhaldi að einu sinni þegar ég var búin að svæfa hann og var á leiðinni með hann inn í rúm gargaði sjónvarpið: TUNGUMÁLIÐ. Barnið rumskaði, sneri sér að sjónvarpinu og horfði á gúddí búddí. Sneri sér svo við að auglýsingunni lokinni og fór að sofa.

Í gær fór Berti á netið og fann auglýsingarnar og nokkar sem ekki hafa sést í sjónvarpinu. Barnið skríkti og skríkti af kæti. Ég hef aldrei heyrt hann láta svona. Fullt af nýjum hljóðum og mikill áhugi.
Sjálfri þykir mér þessar auglýsingar frábærar.
Gott að vita að við höfum sama smekk ég og Dagur.

þriðjudagur, október 04, 2005

Geri geri

Nú þarf ég að gera svo mikið og hef svo fáar klukkustundir í sólarhringnum til þess að ég veit ekki hvað. Ætli maður verði ekki að fara að vaka heil ósköp frameftir.
Ég verð að fá auka orku einhversstaðar ef ég á að massa þetta allt saman.
Vonandi fer tittsumjólkin ekki í burtu.

sunnudagur, október 02, 2005

Pósting

Verð að setja inn eitthvað í tilefni dagsins bara út af dagsetningunni.

föstudagur, september 30, 2005

Ökrushelgi

Farin upp á Akranes, troðfull af afstæðis-og efahyggju.

fimmtudagur, september 29, 2005

George Michael í Bíó!


Víú víu...fullt af loði!


Það er kominn fimmtudagur og tími til að segja eitthvað.
Mig dauðlangar að fara að sjá heimildamynd um Gjorjg Mækal. Ég er komin með dellu fyrir honum. Langar til dæmis í einhverja safndiska sem eru á útsölu í Skaufunni. En heil mynd! Váf. Hún verður sýnd 3 sinnum í þokkabót og enginn þessara tíma henta mér. En ég ætla samt að reyna. Ég hef ekki gert neitt eitís-legt. Fór til að mynda ekki á tónleikana með Duran Duran sem er náttúrulega ein af dauðasyndunum 8. Sigga var svo almennileg að hringja í mig alla leiðina frá Hróarskeldu í sumar þegar þeir voru að spila svo ég fengi nú aðeins eitís í mig.
En nú er tími til kominn að skella saman eins og einni ræðu sem ég á að flytja næstkomandi mánudag. Ég ætla að halda ræðu um blogg og hvað það er nú yndislegt verkfæri, kosti þess og galla. Ég er ekki búin að finna marga galla þannig að ef ykkur dettur eitthvað í hug sem er ekki tæknilegs eðlis (endalaust hægt að bölsótast út í tæknina) þá endilega skelliði hugmyndum í kommentakerfið mitt. Mig langar að geta sagt með sjálfri mér: Jáff, auðvitað AUÐVITAÐ.

þriðjudagur, september 27, 2005

Ér að leijka mjér...

Ég á að vera að læra en er í tölvuleikjabrjáli. Það er bara svo laaaangt síðan að ég lék mér.
Er búin að fara yfir grein morgundagsins í heimspeki en hún mun vera eftir hann Atla frænda og ég hlakka til að vita hvað gerist í tíma á morgun. En nú ætla ég að snúa mér að tölvuleik. Jú jú ég skammast mín fullt en sú tilfinning er sett á "hold" núna.

mánudagur, september 26, 2005

Af kurtuflum og fluru


Tengdó kom færandi hendi með kurtuflur og þær verða sko juttnar.

Skítaveður en ég fór samt í bókasafnið til þess að ná mér í mjög merkilegar bækur. Nufflilega sjálfshjálparbækur í stórum stíl. Ég þarf að gera bókaskrá sem á að ná yfir 20 bækur takk fyrir og bless. Ég þarf s.s. að skima yfir öll þessi ó(ð)sköp og segja hvað stendur í bókunum. Svo þarf ég að gera efnisorðaskrá líka!!! Það finnst mér skerí. Hugsa alltaf hlýlega til þeirra sem hafa setið sveittir yfir slíku verki. Nú er að hugsa hlýlega til sín.

Drengurinn veit ekki hvað það er mikils virði að hvíla sig. Hann vaknaði eeeeldsnemma í morgun og var ekki farinn að sýna nein þreytumerki fyrr en að ganga tvö svo ég hugsaði mér gott til glóðarinnar og ákvað að taka krílið með mér í bókasafnið. Alveg viss um að hann svæfi allan tímann sem ég væri þar. Kríli litli sofnaði og svaf alla leið niðr'á bókó en þar gat hann hugsað sér að vakna og hefur ekkert sofið fyrr en núna kl. 23 þá gat hann hugsað sér það. Ég hélt að börn svæfu svo ægilega mikið. Ef hann verður ekki dauðþreyttur á morgun eftir daginn í dag þá verð ég hissust af öllum.
Þá er að læra fyrir morgundaginn...eins og augnlokin á mér eru eitthvað hevví...

sunnudagur, september 25, 2005

Helgin á enda


Einar Áskell kominn á innkaupalistann og er nr. 1


Hana, þá er þessi helgi búin og nú byrjar allt að rúlla eina ferðina enn. Ég vona að ég verði alveg rosalega dugleg fyrir næstu helgi því þá ætlum við upp á Akranes að halda upp á sjötugsafmælið hennar mömmu. Svo á ég sjálf afmæli næstu helgi. Mamma á afmæli 3. okt en ég 2. okt. Soldið spjés hjá okkur mæðgum. Þessi helgi var óskaplega róleg. Við vorum heima í kuldanum nema í dag. Þá skruppluðumst við á bókamarkað. Ég keypti tvær bækur báðar eftir Elísabetu Jökuls: Galdrabók Ellu Stínu og Fótboltasögur. Í kaupbæti (kaup-æti) fékk ég að velja mér bók fríkeypis. Af þeim tveimur sem voru í boði valdi ég bók um Snorra Sturluson þaddna þessi sem útlendingurinn skrifaði...minnir að hann sé norskur. Hina var ég búin að lesa...unglingasaga einhver. Afskaplega sorgleg og leiðinleg. Fjallar um dauðann eins og hann er alltaf hress...

Þetter gott...Da Vinci's inquest er að fara að byrja...æ lovitt.

laugardagur, september 24, 2005

Mikilvæg spurning!

Hvar eru allar glænýju íslensku kartöflurnar? Þær eru ekki í búðinni!

föstudagur, september 23, 2005

The Moodspiller

Við litla fjölskyldan fórum í bókasafnið í gær. Ég varð að skila af mér einhverri stórkostlegri klassík og tók nýtt í staðinn. Chopin varð fyrir valinu. Svo ákvað ég að grípa með mér eins og tvær bækur þó svo að ég viti að ég eigi ekki eftir að skoða þær nógu vel (vonandi geri ég það fyrst ég segi þetta). Ég tók Margréti Viðtimbrið og Dummies bók um klassík. Kíkti í hana einmitt í gær og á fyrstu síðu er hljómsveitin kynnt. Einstaklega krúttleg lýsing á sellóinu: Played sitting down, with the instrument between the legs.
Fiðlurnar: The instrument is made of wood; the bow is made of horsehair; the four strings are made of metal;
Algerlega Dummies-bók og jafnvel villandi þetta með að boginn sé búinn til úr hrosshárum því hann er það ekki eingöngu. Fiðluleikarar halda ekki á stífum hrosshárum. Pælið í því ef það væri málið og allir fiðluleikarar þyrftu að fara með hrosshárin í stífingu og jafnvel þurfa að vera með stífingarefni sjálfir þegar þeir eru að spila svona rétt eins og kjuðinn í billjard þarfnast kalks. Í miðri simfóníu þyrftu fiðluleikarar að stífa hrosshárin. Allt í einu væru kannski tíu klútar að vingsast fram og til baka og Wagner á fullu. Gæti verið kallað mood-spillerinn af áhorfendum þetta klútasyndrom.

Ég held að ég sé algerlega komin út af kortinu...

þriðjudagur, september 20, 2005

Blússi blúss.

Það kom heil jarðýta af verkefnum svo ég verð á fullu þessa vikuna. Ég þarf að halda ræðu um eitthvað sem mig langar til að segja frá. Svo er það lestur og verkefni. Allt í brjáli. Svo er spurning hvað verður um internettímana okkar...

mánudagur, september 19, 2005

Klukkuleikur

Kennari minn dó bara í gær! Aldrei hefði mér dottið í hug að ég ætti eftir að lenda í slíku. Mér líður mjög undarlega. Ég rauk heim til þess að læra fyrir morgundaginn þá mætir mér barasta póstur með þessari tilkynningu. Allur dagurinn hefur farið í skrítnu...

Annars er búið að klukka mig í klukkuleik bloggara. Ég er tvíklukkuð!!! Maður á að segja fimm staðreyndir um sjálfa/n sig. Verð ég að segja tíu?!
Hér koma mínar:
1. Ég vil helst ekki fara að sofa á kvöldin
2.Ég hef ekki gaman af því að fara á fætur á morgnanna
3.Ég er oft þvöl í lófunum og er hrædd við að taka í hendurna á fólki þegar ég heilsa því, með blautum ógeðslegum lófum.
4. Mér finnst franskbrauð með tómatsósu gott
5. Ég á það til að bora í nefið þegar ég er að lesa eitthvað spennandi; ekki lána mér bók nema henni fylgi latexhanskar

Svo á maður að klukka fimm aðra og ég klukka Beddu, Siggu, Unni, Bigga og Heiðu

sunnudagur, september 18, 2005

Hvað er í matinn?

Nú er ég bara þreytt og vil leggja mig. Var dugleg í gær og dugleg í dag við að heimsækja vini og ættingja. Orðin talsvert leið á að hanga heima alltaf hreint. Svo ég tók bara skúrk þessa helgina. Nú þarf að svara leiðinlegum spurningum eins og til dæmis hvað eigi að vera í matinn í kvöld. Ég ætla að liggja á þeirri spurningu í smá stund. Svo þarf ég að fara yfir verkefni vikunnar og skipuleggja. Nú fer að hellast yfir mig af fullum krafti allt skólaklabbið.

laugardagur, september 17, 2005

Að öðrum hlutum

Sem fáránlingur (þ.e. manneskja) þá hef ég alla tíð haft áhuga fyrir svörum að hinum og þessum spurningum. Einhverntíma bjó ég til orð yfir hlutinn og kallaði hann tilvistarheimspeki. Hafði hins vegar ekki hugmynd um að tilvistarheimspeki væri til. Mikið óskaplega var ég fegin þegar ég uppgötvaði það að aðveratil-speki væri til því að þá vissi ég að ég væri ekki ein um krísuna. Fullt af kenningarköllum voru búnnir aþþessu. Til dæmis hinn ótrúlega myndarlegi Sören Kirkjugarður.

Í tilvistartímanum í dag ætla ég að spyrja: Nei ég nenni því ekki!

föstudagur, september 16, 2005

Elskan mín litla...

...á afmæli í dag og er 6 mánaða gamall. Djísjúss hvað hlutirnir ætla að ganga hratt. Fékk vondar fréttir í dag en þær eru að dagmóðirin sem ég sótti um hjá þykir ekki barnanna best. Mér finnst það skelfileg tilhugsun. Hvað gera Danir þá? Einhver Dani nauðgaði nú barasta fimm ára dreng í morgunsárið á barnaheimilinu og engin veit neitt! Held að ég sleppi við slíkan ógeðning hjá þessari frú. Var það kannski ekki Dani? Í Danmörku gerðist það alla vega. Ég fæ viðbjóðning við tilhugsunina. En svo getur bara vel verið að ég verði hæstánægð með dögguna. Ég er ekkert að deyja yfir því hvar ég skil drenginn minn eftir. En ég vil ekki að hann komi heim með núningssár á hálsinum eftir að hafa verið bundinn niður.
En svo er þetta alla vega. Ég veit sjálf hvernig það er að vera að vinna með börnum. Ýmislegt getur gerst þó svo að maður snúi sér frá í 68 sekúndubrot og þó svo að það tíðkist ekki að binda börn niður á leikskólum borgarinnar þá get ég alveg ímyndað mér að það er kannski stundum erfitt að vera einn með kannski fimm stk. 6 mánaða einstaklinga og þurfa (sem dæmi) að fara á klósettið, komast síðan að því að kúkurinn er harðlífi og vera föst á tóaranum í einar 5-10 mínútur við að berjast við harðkjarna páfa. Maður skal fara varlega í dæmingum dauðans. En á móti kemur að dagmóðir þarf að gera ráð fyrir klósettferðum...og jafnvel hardcore pope.
Í ljósi nýjustu upplýsinga má ég ekki blogga um nágrannann þó mig dauðlangi til þess. En það er með öllu bannað. Það er alla vega siðferðisleg skylda mín að vera ekki að tala um annað fólk á þeim forsendum eins og ég hef alla jafna fjallað um mister neighbour. Ísland er allt of lítið land sbr. sorpritið Dé Vaff. Mætti alveg slaka á í því að segja manni frá fólki sem verður veikt hvað þá að nudda syrgjendum ofan í drullu með endalausri umfjöllun um sorgleg mál. Bráðum ganga þeir svo langt að þeir birta hvaða konur verða á blæðingum þessa og hina helgina og ekki vænlegar til hösls (Barnaland sér um upplýsingarnar). Ég þarf líka að hugsa til þess að kannski verð ég ægilega fræg fræðikona og að sjálfsögðu verður grafist fyrir um mín fyrri skrif þar sem hægt er að varpa ljósi á hvað ég er slæm manneskja og orð mín sem fræðikona dæmd dauð og ómerk í ljósi þess að einu sinni osfrv.
Sjáiði bara greyj Gísla Martein. Eins og BA gráða er nú frekar svona og svona þá skal samt blása það upp að maðurinn laug því í bók að hann væri með BA í stjórnmálafræði. Að sjálfsögðu sló drengurinn um sig ég ætla ekki að fara ofan af því en það er örugglega til verra í pólitík heldur en að segjast vera með BA próf í einhverri snobbbók og vera það síðan ekki. Ég er t.d. með mastersgráðu...ég er bara ekki búin að taka hana né veit hvað ég tek sem master. Kannski verður keyrt á mig á morgun og ég drepst með hvorki BA né MA!!! Djöfuls lygari er ég þá og þokkalega dauð og ómerk.
En eníveis...
til hamingju sonur sæll ef þú átt eftir að lesa bullið í henni móður þinni einhvern daginn.

fimmtudagur, september 15, 2005

...tú ðe pleiiiijjjs æææ bíílooooooonnnggg...


Flott brúna myndin. Krúttlegt baddn. Sjálfur John Denver þarna á ferð en ég er með lagið hans, Kántríróts, teik mí hóm, á heilanum.

þriðjudagur, september 13, 2005

Lyftiduft

Frekar rólegt hjá mér í dag. Fór í skólann og lenti í einhverjum misskiliningi. Mér leiðist misskilningur. Þegar ég beið eftir strætó hringdi Melkorka í mig og var akkúrat á leiðinni í Þjóðminjasafnið. Svo ég beið frekar eftir henni heldur en strætó. Fékk mér súkkulaði og ristað brauð á bullandi prís í Þjóðminjasafninu. Rosalega flott kaffistofan þar. Flýtti mér svo heim þegar ég var búin að raða í mig.
Ekkert sérlega glöð með skólann í dag en á morgun er HEIMSPEKI!!! Jibbíkæjeijjjjjjjjjj. Þá stígur á stokk maður að nafni Björn Þorsteinsson og ætlar að úða yfir okkur nemendur gagnrýnni hugsun. Búin að liggja sveitt yfir grein Páls Skúlasonar og slefa. Blöðin eru í þurrkun. Það brakaði og brast í heilabúinu meðan ég las þessi ÓÐ-sköp. Mikið endalaust leið mér vel í hausnum eftir þá líkamsrækt. Mér leið stundum eins og ég væri að horfa á lyftiduftsdós, inní lyftiduftsdós inní lyftiduftsdós en á endanum kom allt heim og saman.
Kominn tími til að pikka í lítinn kút svo hann sofni í kvöld. Sofnaði ansi seint í gær, litla yndið mitt.

mánudagur, september 12, 2005

(H)amstur

Skóli, verkefni, fjölskyldan, verkefni, sturta sofa.

sunnudagur, september 11, 2005

Svefnvenjur ungs drengs

Rólegur sunnudagur í dag. Búin að þvo tvær vélar og er að lesa í heimspekinni. Dagur er farinn að sofa. Vonandi fram á morgun en ég býst alveg við því að hann vakni eftir 20 mín. Ég ætla samt að taka sénsinn á því að hann sé farinn að sofa yfir nóttina en það þýðir að ég þurfi að fara einstaklega snemma á fætur. Það er ekki spennandi. Hjálpi mér. Ekkert eins hryllilegt og að þurfa að fara á fætur klukkan sjö. Oj. Ég vek hann bara ef ég er eitthvað stressuð. Æi það er svo ljótt. Meira samt hvað barnið þarf lítinn svefn. Hann vaknar milli 9 og 10 á morgnanna en fer að sofa kl. 10 á kvöldin þ.e. ef við svæfum hann. Annars ekki fyrr en 11. Það er ekki mikill tími aflögu fyrir okkur Berta. Við skiptumst á að hafa ofan af fyrir honum svo það sé hægt að heimilisverkast. Það er svolítið skrítið að hafa ofan af fyrir svona litlum dreng. Ég viðurkenni að ég hlakka til þess þegar maður sest niður með bók og litlum akkuru spurningum.

Dagur er s.s hættur að vakna á nóttunni til þess að fá sér sopa af tittsum því hann hefur uppgötvað stellingu sem foreldrum hans hryllir við. Hann sefur á maganum og sefur dýpri svefni. Mér skilst að það sé stórkostlega óholt. Tannsi sagði mér eitt sinn að það væri um tvennt að velja þegar maður svæfi á maganum: Annarsvegar að kafna eða snúa sig úr hálsliðnum. Frekar óhugnanlegt. Hana ég heyri einhver hljóð. Litli ætlar að halda sig við 22 núll núll.

Í Dag

Hvað haldið þið. Ég komst á djammið í gær og hitti engan! Fór svo sem ekki inn á neina spes staði en veðrið var dásamlegt í gær og ég var bara alveg hissa á hvað bærinn var dauður og tómur.

Vaknaði á hádegi og gaf drengnum mínum að borða. Síðan kom móðursystir mín til mín ásamt vinkonu sinni og við tókum bæjarrölt. Ég kuffti mér skólaúlpu svo nú er ég alger skólastelpa. Svo var etið á Jómfrúnni unnhver rauðspretta ofan á rúgbrauði. Mjög gott. Næst ætla ég að prufa eitthvað með svörtum kavíar. Það var smá kavíar á rauðsprettunni og mér fannst hann æði. Ég get alveg hugsað mér kampavín og kavíar-líf. Hélt að þetta væri svo ógeðningslega vont fyrirbæri. Samt er ekki laust við að ég fái klígju yfir sjávarfangi af þessum toga. Minnir mig á sjóarann sem saug hrogn úti á sjó og var síðan fluttur með þyrlu á sjúkrahús kvalinn í maganum hvar læknar fundu þennan fína bandorm. Oj bara. Og þetta var ekki alls fyrir löngu. Ðökk.

Kvölmaturinn var a la Vitabar. Dásamlegir laukhringirnir en það var svolítið erfitt að skera hamborgarabrauðið. Það var eins og gúmmí.

föstudagur, september 09, 2005

Öööö og gagnrýnin hugsun

Sonur minn er farinn að kalla á mig þegar ég læt mig hverfa úr herberginu. Afskaplega krúttlegt ööööö-hljóð. Ég segji eitthvað á móti og þá heldur hann áfram sínu sísli þangað til næsta ööö kemur til þess að athuga hvar ég er stödd í veröldinni.

Í dag hef ég farið í gegnum diskana sem ég fékk lánaða á bókasafninu, lesið grein um gagnrýna hugsun og slefaði svo mikið yfir henni að blöðin eru blaut og nú sit ég og bíð eftir að systurdóttir mín skrölti hingað inn með bjór og gleðisveiflu. Ég ætla ekki að taka þátt í því veislunni en þigg smá bjórsopa. Svo ætla ég að halda áfram að lesa um gagnrýna hugsun...blöðin vonandi orðin þurr.

fimmtudagur, september 08, 2005

Eitt og annað á dögunum

Skrapp aðeins út í gær með Unni og þar var bara helvíti gott að bjóra sig aðeins. Það var einstaklega fróðlegt kvöld enda vantaði mig akademískar ráðleggingar. Langt síðan ég hef haft mikið að gera og Unnur er alltaf með trökklót af verkefnum svo hún kann sitt fag. Takk fyrir mig Unnur og ég verð sko í bandi.

Tannsi er sérstaklega hrifinn af mér og vill hitta mig eina ferðina enn. Hann langar afskaplega mikið til þess að skella í mig eins og einni krónu sem kostar ekki eina krónu heldur 60 þúsund krónur. Tannakostnaður er því á leiðinni yfir 100 þúsund þetta árið. En eins og ég hef sagt áður þá á ég eftir að rétta honum þessar þúsundir króna á einhvern máta með bros á vör og stjörnur í augum því hann er svo frábær. Honum tókst nú samt, í síðasta tíma þegar hann var að laga einhverjar gamlar fyllingar, að stinga prjóninum, sem hann notar til að juða í tönnunum, á bólakaf í vörina á mér. Sagði svo sorrí sorrí. Það var ekkert sérlega gott en betra en að láta bora. Rosalega beitt þetta tól!

Fór í fyrsta tíma í heimspekilegum forspjallsvísindum í gær. Það er orðið langt síðan að ég fékk svona mikið kikk út úr því sem var að gerast upp á sviði. Ég var alveg við það að fara að gráta og henda nærbuxunum mínum í kennarana. Ég komst að því að ég hef ekkert að gera á tónleika á næstuni (er til næstan þ.e. hún næstan?!) nema um sé að ræða strengjakvarteta Beethovens. Tveir kennarar og heimspeki hrærði meira upp í tilfinningum mínum heldur en rokk. Bendir kannski frekar til þess að það sé vöntun, svo ég nafnorði aðeins, á einhverju í mínu lífi. Ég er líka með áráttu sem á heima í heimspeki en það er að hafa endalausa þörf fyrir að fá útskýringar á öllu. Ég er rassálfur. Akkuru Akkuru.

Nú ætla ég að sturta mig, skríða upp í rúm og lesa kannski smá gáfulega akademík og síðan steinsofna.

þriðjudagur, september 06, 2005

Á fullu

Geðveikt að raða, hugsa og skipuleggja inni í hausnum á mér. Á meðan verð ég eitthvað tæp á blogginu. Gef mér ekki einu sinni tíma til að lesa annarra sem mér finnst frekar leiðinlegt.

Haldiði að gamall kennari vor hafi ekki lent í Barnalandspussunum og alla leiðina í DV!
Það er ekki af þessum vef skafið!!! Leggja þetta helvíti niður.

sunnudagur, september 04, 2005

Popppunktur í kvöld!

Allir að horfa á Brúðarbandið í Popppunkti í kveld. Jibbí gaman!

laugardagur, september 03, 2005

Hryllingssögur af Strætó



Ég er búin að vera ótrúlega dugleg í dag/gær. Fór í skólann með tveimur ennum, þvoði tvær vélar og hengdi upp. Uppvaskaði í uppvöskunarvélinni, tölvaðist og sagði syninum a.m.k. fimmtíu sinnum að ég elskaði hann.

Berti er alltaf að segja mér hryllingssögur af strætó en hann hefur í tvö skipti á mjög stuttu millibili orðið vitni að því að strætókallarnir eru að reyna að kremja gamla karla á leiðinni út úr vögnunum. Kannski eru strætó-kallarnir að reyna að drepa gamla menn til þess að sporna við offjölgun á öldruðum en allt stefnir í það að of margir Íslendingar ætla að lifa einu númeri of lengi og það hefur slæmt í för með sér. Við sem erum ung í dag fáum þá svo ægilega lítinn péning þegar kemur að okkur að fá ellilífeyrinn.
En alla vega þá er Berti alfarið á móti því að ég taki strætó ef ég er með vagn og barn. Það sé stórhættulegt að taka strætó segir hann. Ég viðurkenni það alveg að ég er farin að hlaupa út úr bílnum á stoppistöð. Ef ég er með trefil um hálsinn, eins og t.d. í dag, held ég dauðahaldi í hann á leiðinni út. Ég hef sjálf verið kramin af strætóhurð og það er frekar skelfileg upplifun.
Berti hefur líka verið vitni að því að sjá barn klemmt á skólatöskunni sinni (ég sé það nú reyndar soldið kómískt fyrir mér, barn hangandi á hliðinni á strætó, fólk myndi halda að þetta væri auglýsing fyrir skóladót). Voðalega liggur þeim strætómönnum á að loka hurðinni. En á leiðinni í skólann í dag opnaði gaurinn ekki einu sinni hurðina fyrir konu sem var að reyna að komast út! Hún þurfti að garga: OPNAHH. Þannig að það er ýmist of eða van í strætó-geiranum. Nema þeir séu að reyna að klippa fætur handa strætókallinum sem tapaði sínum í strætóhryllingi. Oj bara. Það er nú meira ljóta slysið. Og fyrsta hugsun mannsins eftir að bíldruslan var búin að klippa af honum fæturna var að fá sér smók! Það er nokkuð ljóst að maður missir fæturna fyrst og reykir svo.

Berti fór út í búð og keypti Bridged Jones sjampó og þegar ég var búin að fara í sturtu og vígja sjampóið fannst mér ég verða að fara í nærbuxur sem ná upp að háls. Átti þær ekki til.

föstudagur, september 02, 2005

Nóg að gera


Já ég er á fullu. Sé fram á að vera í tölvunni alla daga þar sem námskeiðin eru þar.
Ég held meiraðsegja að ég þurfi ekki að mæta í eitt námskeiðið þar sem það er eingöngu í tölvunni svo það er eins gott að hún fari ekki í klessu. En það sem mér finnst undarlegt er að vera í námi sem fjallar um skrár, skipulag og upplýsingar og nemendur hafa endalaust fengið rangar eða engar upplýsingar! Mjöög furðulegt. En ji hvað ég sakna þess að vera ekki í sagnfræði. Elska Árnagarð.
Nú er sem sagt gengið í garð það tímabil í mínu lífi sem ég á eftir að hugsa til sem rómantískasta tímabilið í lífinu. Þannig að þegar ég verð stressuð og klikkuð yfir öllum verkefnunum og árekstrunum milli náms og lífs ætla ég að minna mig á hvað ég er að upplifa mikla rómantík.

Annars líður mér alveg stórkostlega. Fallegt veður...átti alveg dásamlegan dag með fjölskyldunni í gær þar sem tími féll niður. Við fórum í góðan spássitúr, fórum á kaffihús og fengum okkur grænmetisböku og gos. Að sjálfsögðu fórum við í bókabúð þar sem ég hitti gamla æskuvinkonu og svo lá leiðin í Ráðhúsið og í kringum Tjörnina...frábært.
Mikið er yndislegt að eiga fjölskyldu. Það er ekkert eins yndislegt og að koma heim og sjá litlar tásur dingla í fanginu hjá pabba sínum. Ég er hamingjusöm og rík kona með pínu hnút í maganum yfir breytingunum. Þar með er mínu fæðingarorlofi lokið.

þriðjudagur, ágúst 30, 2005

mánudagur, ágúst 29, 2005

Jón er kominn heim

Komin heim eftir rúma vikudvöl á Skaganesi. Ég var veik mest allan tímann svo dagarnir runnu í eitt og mér finnst ég varla hafa staldrað þar við. Frekar fúl yfir því. Ég ætlaði í göngutúra á hverjum einasta degi.

Búin að hringja í dagmóður og láta skrá soninn. Á að hafa samband fyrir 15. nóvember. Mér leyst rosalega vel á konuna svona símleiðis. Vonandi kræki ég í hana.

Svo er ég ekki í bloggstuði lengur. Ég er alveg hætt að hafa gaman að þessu. Segi heldur aldrei neitt af viti. A.m.k. undanfarið. En það mæðir líka hellings á mér sem ég nenni ekki að tala um hér. Þarf að púsla svo mikið saman mér og mínum. Óvæntar uppákomur sem ég nenni ekki að standa í og svona. Ég þyrfti eiginlega að eiga bíl en djísúss hvað það er ekki heillandi.

Uss, ég þarf að kaupa kaffi.

fimmtudagur, ágúst 18, 2005

Gaman á Sonic

Þá er ég búin að hita upp fyrir Sonic og það var bara geðveikt gaman! Ég klúðraði ekki svo stórkostlega að ég gæti ekki fyrirgefið mér það og gekk sátt og sæl upp frá settinu.
Sonic voru bara frábær og ég er hæst ánægð með kvöldið. Hefði viljað komast í eftirpartí með liðinu en það var einhver þreyta í gangi. Sísí hélt hins vegar partí hjá sér og þangað mættu tveir Júþþarar ásamt róturum. Karíókí, viskí og alles þar á bæ. Ég hafði ekki hugmynd um þetta partí enda var ég orðin þreytt og vildi bara komast heim og hleypa barnapíunni út úr húsinu.
Ég á eftir að komast að því hvort fólk fékk eftirpartí í gær með fræga fólkinu.

Nú ætla ég að fara til mömmu og vera hjá henni í viku. Bráðum byrjar skólinn og þá verður ekki eins mikið um ferðir upp á Akranes. Eða ég býst ekki við því. Ætla því að nota tækifærið og kúra mömmulufsuna. Hún er að versna aftur greyið. Eins og hún er búin að vera fín. Vonandi get ég hrisst upp í henni aðeins. Þið hin hafið það gott og upplifið menningarnótt með glans. Ég ætla ekki að hræða son minn frekar. Hann fríkaði gjörsamlega út í Gaypride. Ætla ekki að hræða líftóruna úr honum með rakettum, öskrum og látum. Nóg er nú samt hérna fyrir utan. Ef það eru ekki einhverjar fyllibittur öskrandi hvor á aðra þá mæta einhverjir bílar til þess að mála götuna með tilheyrandi helvíti, eins og til dæmis í nótt!
Lifi frelsið til að velja og hafna.

mánudagur, ágúst 15, 2005

Ííha

Tuttugu og eitthvað tímar í Sonic...
Svaf asnalega á koddanum í nótt og er klemmd í öxlinni.
Vonandi losnar um það á æfingu í kveld. Annars spila ég með eiddni hendi!

sunnudagur, ágúst 14, 2005

Gömul?!

Hlusta á gufuna. Búin að vera hálf slöpp og hef reynt að liggja það úr mér. Tónleikarnir eru bráðum og ég verð að vera hress og kát svo ég hef bara verið í afslöppun. Svo ætla ég að fara til mömmu og vera þar í góðan tíma. Verð að fara að skipta um umhverfi. Það skiptir svo miklu máli að fá hvíld frá Reykjavíkinni. Mér finnst allt of mikil læti í kringum mig. Bílar með hljóðkúta dauðans ásamt mótorhjólum og við Dagur hrökkvum upp í hvert skipti sem lætin þjóta framhjá.

Ég er orðin ansi þreytt á umferðinni hérna. Hún hefur aukist talsvert enda eru allir á bílum. Það eru bara fimm bílar á heimilinu hennar systur minnar svo dæmi sé tekið. Ég þyrfti að fá mér einn og Berti einn og svo Dagur einn þannig að við verðum eins og allir hinir. Glætan! Fjandans umferðarhávaði.

Borgin á víst að skaffa þrefalt gler í húsið okkar. Svo segir nágranninn. Ég hélt að þeir styrktu mann bara en hann nágranni er alveg á því að við eigum að fá fríkeypis þrefalt. Svo á allt að vera fallið í ljúfa löð hér fyrir utan eftir 2 ár. Vá það er nú soldið langt þangað til. Ég er þegar farin að hugsa mér til hreyfings en ætla að tóra í 3 ár. Kannski verður orðið svo frábært hverfið að ég fer ekki neitt. En ég er alveg að tapa vitinu stundum. Djöfuls læti.
Ég er orðin gömul.

föstudagur, ágúst 12, 2005

Eitt og annað

Horfði á Jakkann í gær og það var bara ágætis afþreyjing. Óskaplega langt síðan ég sá fína mynd. Það er nú meiri ruslahrúgan sem dynur á manni frá Hollywood. Ég er alltaf að lesa vitlaust í treilerana sem ég sé í auglýsingunum og eyði virkilega peningum í dellu. Við óhjónin tókum Alexander mikla einhverntíma og jedúddamía þvílíkt endemis rusl. Fáviti sem eyddi peningunum sínum í þetta ógeð. Þessi mynd er hlægileg. Hvernig dettur leikurum í hug að taka þátt í svona bulli!

Þegar ég leggst upp í rúm sækja að mér fullt af hugsunum og hugmyndum en ekki svefn. Hann lætur á sér standa. Í gær var ég að rifja það upp hvað það var skrítið að eignast lítið barn. Mér fannst að ég ætti að sjá með augum barnsins míns a.m.k. kvart svona eins og ég væri líka inní honum. En mér til mikillar furðu gerðist það ekki. Mér finnst það ennþá jafn fáránlegt að ég skuli ekki búa inn í honum að hluta og geta þannig vitað hvað Degi vantar og hvað honum finnst um þetta og hitt.

Fór og kuffti miða fyrir manninn á Sonic. Síðan kemur í ljós að við eigum boðsmiða. Hana. En það er til kassi með Vivaldi í 12 tónum og ég er að deyja mig langar svo í hann...namm namm...
Það má hugsa sem svo að miðinn væri í raun glataður og láta Vivaldi-kassann eftir sér. Játs!
Hvað segir Hildigunnur við þeim skiptum?!

´Bla bla

Æfingar og knús.
Dagur er farinn að skríða. Það er nú ekkert annað. Gengur hægt en hann mjakar sér um teppið sitt með bossann út í loftið. Algert krútt. Við fórum í göngutúr í dag. Náðum í insúlín fyrir pabba og svo í Aktu Taktu til að horfa á mömmu troða í sig hamborgara. Við fífluðumst á meðan ég át.
Það er nú meira hvað drengurinn er að breytast. Honum finnst ekkert gaman að liggja í vagninum. Helst myndi hann sleppa því að vera þarna ofan í ef hann gæti. Ég reyni að láta hann sitja því hann þarf svo mikið að skoða öll trén og fólkið í kring. Hann fylgdist vel með því þegar starfsmaður Aktu Taktu var að sísla í ruslinu. Það var spennandi.

Jæja ég þarf að fara að horfa á vídíó: Jakkinn.

þriðjudagur, ágúst 09, 2005

Kertafleytingar-7 í Sonic

Það verða kertafleytingar í kveld og ég ætlast til þess að ég nenni ásamt minni litlu fjölskyldu að sjá dýrðina. Veðrið er frábært og þetta er einstaklega fallegt að sjá. Dagur verður bara að sofna í vagninum ef honum líst ekki á þetta.

Æfingar vs. pössun virðast ætla að ganga upp. Þarf ekki að hugsa meira um það. Nú er bara að díla við fiðrildið í maganum því nú er aðeins vika í Sonic. Samkvæmt Fréttablaðinu er að seljast upp á fyrri tónleikana, sem við spilum á. Svo er spurning hvort Sonic Youth ætli að spila lög á tónleikunum eða spila sýru. Það er duldið spennandi. Þau eiga nefnilega til að vera bara með rugl og dellu á sviðinu og ef það eru tvennir tónleikar gætu aðrir farið í rugl og sýru á meðan hinir fara í lög.

Úff, ég þarf að fara á tóarann að gera stórt...hvað ef Dagur vaknar alveg brjál á meðan?

Kisugubb

Óskapleg bloggdeyfð í gangi núna.
Berta tókst að leggjast í kisugubb. Kisa var nefnilega að fá nýja tegund af fóðri og þegar kettir fá nýtt fóður eiga þeir það til að gubba. Berti fékk sem sagt fínerí í hárið sitt því Kisa gubbaði í teppið sem er yfir sófanum okkar. Berti ekki par ánægður með það.

Kisugubberí er alveg óþolandi. Það eru ófá skiptin sem maður hefur klætt sig í hreina sokka og gengið nokkur skref, stigið í eitthvað mjúkt og hlýtt og öskrað af ógeðstilfinningu. En ég get sjálfri mér um kennt. Maður á ekki að láta dýrið sitt éta hvað sem er. En gubb er miklu betra heldur en kúkur út um allt svo ég prísa mig sæla með gubbið.

Ég er bara að æfa þessa dagana með stúlkunum fyrir stórtónleikana á þriðjudaginn eftir viku. Ég verð voðalega fegin þegar þeim líkur því ég er að skíta á mig úr hræðslu. Ég hef ekki spilað á tónleikum síðan einhverntíma í vetur...janúar eða feb. Nú er bara fókusíng í gangi og reddingar. Helgin lítur illa út eins og er pössunarlega séð en sem betur fer er vikan rétt að byrja og það má reyna að finna úrræði fyrir helgina.
Hmm er ekki Hirosima-Nagasaki kertafleytingar annað kvöld?! Mig langar ekki að missa af því ef veðrið verður eins og það er nú (klukkan reyndar orðin nótt).

fimmtudagur, ágúst 04, 2005

Tómleiki


Kannski soldið dramatísk mynd


Þá fer fæðingarorlofið bara að verða búið spil. Ég á eftir að sakna þess að kúra soninn alla daga. Ji hvað tíminn flýgur. Hræðilegt. Dagur er svo ægilega lítill ennþá og núna er allt að gerast. Mér finnst þetta allt of stutt. Svona stjórna peningarnir. Ef ég hefði meira í laun þá gæti ég verið í ár með drengnum mínum. Ljóta samfélagið.
Sem betur fer er ég ekki á leiðinni í vinnu heldur í nám. Þannig að þegar skólanum sleppir í vetur þá er sko hægt að hjóla í kúringar. Eins gott að vera verkefnalaus gaddemit.
Mér líður samt eins og ég sé að fara að skila barninu mínu aftur til baka.

miðvikudagur, ágúst 03, 2005

Konublogg


Fór í Rúmfatalagerinn í gær og eyddi peningum í plasthirslur til þess að fylla af drasli og stinga undir rúm. Þegar maður á amerískt rúm duga skókassar ekki því þeir komast ekki undir rúmið. Eru of háir! Svo er ég engan vegin allaf að kaupa mér skó og á enga slíka kassa. Ég hef gefist upp fyrir fullkomnunaráráttunni sem segir að allir hlutir verði að fá sinn stað hvað sem það kostar, sagt þeim stríð á hendur og ákveðið að sinn staður sé kaos ofan í plastboxi. Ég hef engan áhuga á að vera að kaupa húsgögn undir draslið mitt svo ég geti gengið að einhverju vísu eftir fimm ár þegar mér dettur í hug að nota hlutinn.

Ég komst loksins í bók sem ég tæti í mig af fídóns-krafti. Alger konubók sem er ægilega vinsæl núna. Mamma er áskrifandi að bókum svo hún lánaði mér þessa og ég er hæst ánægð með afþreyjinguna. Þegar ég er búin að lesa slatta finnst mér ég hafa verið ægilega dugleg og gert heil ósköp enda fjallar bókin um konu sem hefur yfirdrifið nóg að gera. Vælið í mér um vandræði með barnapössun er erótískt nudd miðað við það sem persónan í bókini þarf að gera til þess að vera sátt við sjálfa sig enda kona á framabraut. Ég er mjög spennt að sjá hver afdrifin verða í lífi kynsystur minnar í bókinni. Ég vorkenni henni heil ósköp og spyr hvort hún þurfi ekki að fara að velja og hafna áður en hún endar á geðdeild. Spurning hvort hún hefði átt að vera að eiga börn.
Síðan mætir henni algert skilningsleysi af því að hún er kona sem vill vinna. Kynsystur hennar hvað harðastar.


Hana, svona hefur þessi bók áhrif á mig. Stórskemmtilegt lestrarefni fyrir þau sem vilja finnast þau hafa verið dugleg án þess að hafa snert gólfið. Upp í sófa og lesa Móðir í hjáverkum. Hún er svo hröð að heilinn fer á fullt.

þriðjudagur, ágúst 02, 2005

Stressuð og stressuð


Ég er svo mikið að hugsa að ég get ekki bloggað. Nema það eru ógeðlsega margir bílar í Reykjavík og mér líst ekkert á strætókerfið í þessari borg. Hver fer núna t.d. niðrá tónlistarþróunarmiðstöð?

Ég finn hvernig ég er að útúrtjúnast. Verð að fá mér tjúner.
Brúðarbandsæfingar og Baddnapíur eru að gera útaf við sálartetrið í mér. Það er einskonar rafmagnssuð sem fer yfir heilann á mér, fram og til baka eins og skanner, yfir þessu. djuuuuffff, djuffff, djufff. Það eru aallir að vinna eins og skeppnur um þessar mundir. Tónó verður að redda þessu og koma upp einhverskonar pössunarkerfi. Verst hvað það er lítið um einstæða feður í hljómsveitum. Það væri dásamlegt ef ég gæti tekið drenginn með og skellt honum í fangið á einhverri hlýrri umönnunarmanneskju. En þetta gengur yfir. Ég verð bara að læra að njóta þess að hafa svona stuð í kringum mig og finnast þetta alveg ógurlega spennandi verkefni. Ohh hvað það er gott að vera bjartsýnn. Ræ ræ ræ.

sunnudagur, júlí 31, 2005

Menningasvelti


Eitt og annað hefur drifið á daga mína. Fór t.d. í skreppitúr til Akranessbæjar ásamt minni ástkæru móðursystur og syni í dag. Í gær fór sama geingi í bíltúr að Gljúfrasteini. Að sjálfsögðu litum við inn. Mig dauðlangar í sundlaugina og klukkuna sem er í gánginum. Hún tikkar svo yfirvegað að það er með ólíkindum. Klukkuverkið er síðan sautjánhundruð og eitthvað! Namm gamalt. Svo minnir mig að það hafi verið sagt að klukkan kæmi fyrir í Brekkukotsannál.
Mér fannst lyktin inni í húsinu mest áhugaverð. Það er sko eingin safnalykt í húsi Skáldsins heldur heimalykt eins og einhver búi þarna ennþá. Frá eldhúsinu liggur mjög sterk lykt líka eins og Auður sé enn á fullu að matreiða ofan í herskara af gestum. Mjög lifandi safn vegna lyktarinnar. Einginn drúngi né dauði þar á ferð. Svo var látið líta svo út að Halldór væri pínu lítið þarna ennþá. Vindill í öskubakka hálfkláraður, blöð síðan í eldgamladaga á stólarminum og blýantar á stærð við títuprjón við öskubakkan. Mjög notalegt. Ágætis menningarleiðangur.

Mér er eitthvað illt í menningunni þessa dagana. Mig dauðlangaði í Skálholt því mér fannst svo spennandi viðfangsefni þar.
Þess vegna stakk upp á að við frænka færum að skoða Diterot en Gljúfrasteinn varð fyrir valinu. Diterot verður bara að bíða. Ég held samt að Dagur hafi meiri áhuga á draslinu hans Diterot heldur en húsgögnunum hans Halldórs enda fékk hann engin heyrnatól til að hlusta á og var orðinn svolítið pirraður yfir því að vera inni á stað þar sem ekki heyrðist múkk í fólki því það var allt upptekið við að hlusta og hann var því aleinn að hlusta á skóhljóð. Við frænka reyndum samt að segja eitthvað um saumaskapinn og bækurnar svo Dagur fengi mannamál. En maður hafði á tilfinningunni að maður væri að trufla hina ef maður talaði.

Ég verð samt að fara í Skálholt einhverntíma um versló. Vonandi verð ég heppin og fæ að heyra eitthvað spennandi. Lútugutl frá endurreisninni eða eitthvað þvílíkt.

miðvikudagur, júlí 27, 2005

Bjór, svo kaldur og góður, svo fallegur í sólinni...glitrandi fegurð hans...mmmmm



Skellti mér á síðu til að taka þátt bjórleik. Það er ekki ónýtt. Maður getur unnið fimm kassa af bjór. Auðvitað tek ég þátt í slíku. Verst með Eyjaferðina. Það má bjóða einhverjum til Eyja. Í kjölfarið skoðaði ég síður og rambaði inn á myndir af fólki að skemmta sér. Þessari mynd verð ég að skella á síðuna mína því hún er svo ótrúlega óvart og geggjuð.
Ég þurfti reyndar að minnka hana aðeins. Hún er flottari aktjúal sæs.
Sjá url með því að setja bendilinn yfir punktana við titil bloggs.

Varúð-Barnablogg.


Þetta er nú meiri bloggletin. Nei nei það er ekki rétt. Ég er á fullu að hafa ofan af barni sem sefur ekki. Það er borin von að svæfa þennan dreng á daginn. Hann tekur bara einhverjar norpur. Hálftíma...tíu mínútur. Svo vakir þetta grey alveg þangað til ellefur á kvöldin. Í gær var hann alveg ferlegur og vildi ekki sofna fyrr en tólf. Ég kann ekki alveg á idda hvað litlinn vill. Hann verður orðin gamall kall loksins þegar ég fatta þetta: "Æ já...ég hefði átt að prófa það..." dæmi.
Um leið og maður heldur að það sé komin einhver regla á drenginn þá breytist allt.
Ég má hafa mig alla við við að læra upp á nýtt einhverjar rútínur. Maður verður geðveikt klikkaður á öllum þessum breytingum. Núna er tilraun. Dagur er virkilega sofandi úti í vagni núna. Hvað skildi það duga lengi? Kannski finnst honum allt of mikill hávaði í kringum sig. Manni finnst maður svolítið ómögulegur þegar maður getur ekki fullnægt þörfum af því að maður skilur ekki barnísku. En að lokum kemst maður að hinu sanna yfirleitt.
Kosturinn við að vera "gömul" og eiga barn er þolinmæðin, ókosturinn er stressið yfir því að maður er kannski að koma upp einhverjum ósiðum án þess að vita af því og halda að maður sé að "skemma" barnið fyrir lífstíð ef það er skilið eftir eitt of lengi. Maður veit ekki alveg hvað er of lengi og hvað er stutt.

sunnudagur, júlí 24, 2005

Heilsubærinn



Fór til heilsubæjarins og fékk orku í friðsældinni og yndislegheitum móður minnar. Ég á bestu mömmu í heimi. Henni líður svona og svona en það er miklu léttara yfir henni. Ég vona að það endist lengi lengi lengi. Hún er jú að verða sjötug í október. Hún er svo dugleg og ég elska hana svo mikið...ohhh elsku mamma.

Dagur var jafn hamingjusamur og ég. Hann og Kisa finna það alveg á mér hvað mér finnst gott að vera á æskuheimilinu mínu og fíla Akranes í botn. Mig langar stundum til þess að eiga heima þar en ég er ekki viss hvort að það sé skynsamlegt að flytja. No djobs for píbúl læk mí.
Kisa var ekki með í þessari för en hún hefur oft komið þangað. Bjó hjá mömmu um stund þegar ég var í herbergiskitru hjá frænku minni... Ojj...Kisa var að prumpa á mig! Djöfuls fýla öghh...glætan! Ég er að fara að gubba...full mikil ástarjátning fyrir minn smekk skoh.

Mamma var alveg ótrúlega fyndin. Ég held að hún og systir hennar hafi átt að verða rithöfundar. Þær hafa alveg merkilega frásagnargáfu systurnar, þegar kemur að fólki. Mamma sérstaklega því hún litar hlutina með kaldhæðni sem er svo stórkostlega fyndin. Þær taka eftir hlutum sem manni yfirsést. Af hverju í ósköpunum gerðu þær ekki eitthvað?! Systir hennar sagði mér um daginn að það hvarflaði ekki að foreldrum þeirra að koma þeim til mennta. Þær væru nú bara stelpur! (öskr)

föstudagur, júlí 22, 2005

42 þúsund krónur takk fyrir



Tannsi búinn í bili. Kvaddi mig með orðunum "bæ bæ" sem mér fannst ótrúlega hómí.
Ég mæli svo sannarlega með þessum tannsa. Hann er pottþétt elska. Þó að ég myndi missa allar tennurnar út af honum vegna stórkostlegra mistaka myndi ég fyrirgefa honum það. Brosa tannlaus til hans og segja að hann væri bestur í heiminum. Svo er hann í svo fallegu húsi. Það er ekki ónýtt að ganga inn í svona krúttlegt gamalt hús í Þingholtunum. Skrítið samt að mæta tannlæknalykt en ekki gömluhúsalykt. Jújú auðvitað kostar þetta sitt en við hjónin erum sko alveg á leiðinni inní góð mál. Bráðum verður fátækrafnykurinn farinn af okkur og semí millistéttarfýla tekin við. Græðgisins skítlega eðlið tekur bólfestu í okkur. Vonandi stendur það stutt yfir og lýsi sér í því að ég kaupi óhóflega mikið af pennum í uppáhalds búðinni minni...kannski eina bók...ha...ha...ha...jú látið ekkisins svona!

Eitt af því merkilegasta sem ég hef upplifað gerðist í kvöld þegar litla fjölskyldan mín rölti niður Vitastíginn til þess að eyða nokkrum krónum í mat. Í röðinni á eftir okkur var löggukall í öllum sínum skrúða. Hvað haldiði að byrji í græjunum inni í búðinni? Æ sjott ðe sjerriff með Bob Marley!

Pæliði samt í því að herra Marley samdi fullt af lögum en það hefði alveg dugað honum að semja tvö þrjú lög. Þau eru öll eins! Vuggu; vuggu; vuggu; vuggudojínk; vuggu; vuggu; vuggu;
Það er aðeins eitt lag með Marley sem ég get hlustað á og er algert æði en það er Ziontrain af plötunni Uprising. Önnur lög eru bara booooríng.

Pöblis póst
Skruddi beibí viþ njúf tíþþþþ.

fimmtudagur, júlí 21, 2005

Tannsi alla daga


Bad Tíþ

Í gær fór ég til tannsa. Og daginn þar áður...og hinn og líka í morgun og fer aftur í fyrramálið.
Vikan hefur sem sagt byrjað á því að dagurinn hefst með tannviðgerðum. Rótarfylling í fullum gangi. Það er svo sem fínt að byrja daginn hjá tannsa. Hann talar við tennurnar eins og manneskjur. Þær eru náttúrulega partur af einni slíkri. Í gær sagði hann: Uss þetta er ekki nógu gott, þetta er eins og poppkorn. Ég hélt að hann væri að tala við mig og reyndi að segja ha með bómull, munnvatnssugu, fingur, spegil og einhvern tannpotara til þess að fá útskýringu á hvernig poppkorn hefði getað sest þarna að og þóttst vera tönn. En hann sagði strax: Ég er að tala við tönnina. Mér fannst ég vera útundan í fjörinu.

Þetta tannasísl hefur ekki verið neitt sérlega erfitt fyrr en í dag. Hr. Tanni var að reyna að finna út hvort það væru fleiri gangar út frá rótinni. Til þess að komast að því varð hann að troða þar til gerðum sverfara, sem notaður er til að sverfa rótina, vel upp í, skilja hann þar eftir og drösla mér úr stólnum til þess að taka mynd af húllumhæjinu. Svo stakk hann og stakk til þess að gá hvort ég finndi ennþá til sem ég og þokkalega gerði. Ég gerði tilraunir með fullt af drasli upp í mér til þess að æja en það kom bara eitthvað íl en hann skildi hljóðin og sagði: Sorrí sorrí, í hvert skipti sem ég gaf frá mér þessi harmkvæl.

Nú á eftir að ganga frá rótarfylleríinu og gera við eina tönn í viðbót. Þær voru þrjár í þetta sinn. Svo fæ ég reikninginn þegar þessu öllu er lokið. Ætli deyfingarnar séu ekki dýrastar. Þær eru nefnilega lúxus. Það er ábyggilega ódýrt að fara til tannsa ef maður er masókisti...nema þeir séu rukkaðir fyrir sinn lúxus.

Ég lít svo á að þar sem ég er enn með hið svokallaða óléttulúkk og sé ekki tilgang í því að eyða peningum í föt sem ég kem ekki til með að passa í þegar brjóstamjólkinni sleppir þá er þetta hin besta fjárfesting. Svo ætla ég að vera dugleg í meintönnanns eða meitnans eins og sumir segja það á útlensku, forðast tannskemmtir í lengstu lög.
Ég er rosalega spennt fyrir að fá reikninginn...skildi hann vera 30 þúsund 50 þúsund nú eða 70 þúsund? Ég er að springa úr forvitni. Hvað hefði ég getað keypt fyrir peninginn sem ég þarf að rétta honum ef ég hefði...já verið með tennurnar mínar á heilanum?

Ég er dauðþreytt og klæjar í tannholdið eftir þetta allt saman.

sunnudagur, júlí 17, 2005

Blogg óþol

Ég er komin með blogg ógeð og ætla að taka mér pásu í nokkra daga.

Duglegan á leiðinni?

Ég ætla að reyna að töfra fram dugleguna í dag. Við vorum mjög dugleg í gær. Fórum í þennan fína göngutúr í rigningunni og sáum flott norskt seglskip. Ætluðum að eiga notalega kvöldstund saman og horfa á vídíó en það var ekkert til inni á legunni svo við gáfum skít í slíkt.

Fórum eldsnemma að sofa eða fyrir tólf. Jiminn eini.

fimmtudagur, júlí 14, 2005

Sól sól burt með þig...

ský ský skín á mig
gott er að láta rigna á sig
Sól sól burt með þig

Ég sagði einhverntíma frá þeirri stórkostlegu þvingu sem ég finn fyrir þegar sólin skín. Þegar ég sá að það var sól í dag fékk ég klíp inni í maganum því nú yrði ég að fara í göngutúr í blíðunni. Svo heyrði ég í útvarpinu að þokubakkar væru á leiðinni og vitiði hvað? Það hlakkaði í mér. Nú sit ég inni og bíð eftir að þeir mæti á svæðið.

Engu að síður var ég búin að segja við sjálfa mig að þetta væri krabbameinsvaldandi veður, til að réttlæta félagsfælnina.

Umbreytukelling


Þann 16. september breytist ég úr fátækum launþega yfir í fátækan námsmann. Það er viss léttir yfir því móralskt séð.


Umbreytukellingar?!
Flotta putta!

Til Hamingju Bedda og Hannes

Ef maður setur hæstaréttadóma í rassmolana sína og fylgist með þeim þá fær maður upplýsingar.
Reyndar var Bedda búin að segja mér þetta. En þá er dómarugli þeirra og fasteignaleiðindaviðskiptum lokið. Nú eiga þau hús. Takk.

miðvikudagur, júlí 13, 2005

Um vöggudauða

Verð bara að segja það af því að ég er að hugsa um það akkúrat núna að ég er skíthrædd við vöggudauða. En ég sef alveg fyrir þessari hræðslu og hún er almennt ekki að plaga mig nema þegar ég fer allt í einu að hugsa út í þetta fyrirbæri.
Ég veit að það deyja 1% á ári úr þessu dularfullheitum og ég gæti alveg hugsað mér að fara á Hagstofuna til að kanna hvort þetta 1% sé búið og ég þar af leiðandi sloppin. Það væri ákveðin friðþæging þó svo að maður viti nú alveg að tölum skeikar hingað og þangað.

Tölfræðin er merkileg fyrir það að það er hægt að reikna út lífslíkur sínar miðað við lifnaðarhátt og fá þannig niðurstöðu um hversu lengi maður hugsanlega tórir. Frekar krípí að það skuli jú vera hægt að negla þetta niður. Maður myndi örugglega breyta lifnaðarháttum sínum ef maður væri ekki sáttur við samasemið.

Hins vegar veit ég það líka að u.þ.b. ein manneskja deyr á ári úr engu. Sofnar bara og vaknar ekki aftur. Ég er ekki að tala um gamalmenni heldur fólk sem er kannski ekki nema 25 ára og fullfrískt. Hvað ætli það heiti?
Ég veit um eitt slíkt tilfelli og ég var ekki viss um að mig langaði til að fara að sofa. En manni er sjálfsagt nákvæmlega sama því maður fattar ekki að lífið kvaddi mann í miðjum draumi.

Saga

Þetta er með því betra sem ég hef lesið. Hvernig er hægt að lenda í svona stórkostlega krúttlegum misskilningi?

þriðjudagur, júlí 12, 2005

Sorg á heimilinu


Ed McBain

Haldiði að uppáhalds sakamálahöfundurinn minn sé ekki barasta dáinn! Þvílík sorg á heimilinu. Ég er ekki frá því að finna fyrir tómleika í hjartanu. En hann var svo duglegur að skrifa kallinn að það er af nógu að taka.

Hann var nú orðin ansi gamall en það var eitthvað svo notalegt að vita af því að maður ætti von á sögu hvað á hverju. Ég er engan vegin að ná upp í allt sem hann hefur gert. Bestu bækurnar hans eru um 87. umdæmi. Dásamlegir karakterar og þó svo að sakamálin sem slík væru ekkert spennandi er alltaf einhver mistík yfir skrifum Eds sem ég fýla. Hann nær að skapa rosa atmósfír í bókunum sínum.

mánudagur, júlí 11, 2005

Tækni og já...meiri vitleysan

Maður kemst að ýmsu þegar maður er í blogginu. Svo virðist sem að ef færsa fer út fyrir einhvern ákv. ramma þá fokkist allt upp og fólk þarf að skrolla endalaust niður. Ég dílítaði því heilli færslu um Foo tónleikana og þá lagaðist bloggið mitt. Ja hérna. Þvílík ófullkomnun.

laugardagur, júlí 09, 2005

Lítið sem ekkert

Ég fór í göngutúr í dag. Gekk Sæbrautina, skoðaði Sólfarið og fór alla leið niður á bryggju. Þar var fólk að veiða og Hvalaskoðunarbátur brunaði framhjá. Sneri heim og ætlaði að labba Lindargötuna en þar eru svo miklar framkvæmdir að ég gat ekki gengið hana á enda. Ótrúlega mörg hús sem eru horfin og ég sá a.m.k. tvö sem eru á leiðinni í ruslið.

Heima beið mín bara drasl sem ég tók til og svo hef ég snúllað í syninum.
Núna er ég grútsyfjuð og ég held að ég sé á leiðinni að hitta Óla Lokbrá. Vonandi á hann gott duft til að sáldra yfir mig svo ég sofi og dreymi vel. Þykist ætla að vakna nógu snemma til að eiga nokkrar klukkustundir fyrir mig eina áður en krútti Engilberts tekur völdin.

Nótt nótt.

fimmtudagur, júlí 07, 2005

Nóbbb noþíng

Neibb ekkert greinilega í þessari viku. Það er ágætt að taka smá pásur frá bloggi.

mánudagur, júlí 04, 2005

Geri geri

Ég er bara bloggblönk og þannig er nú bara það. Ég er að rifna úr eirðarleysi og veit ekkert hvað ég á við mig að gera. Kannski göngutúr lagi ástandið. Viðra heilann eða eitthvað. Óþolandi ástand þegar maður veit ekkert hvað maður á að gera, vill hafa viljann til að gera eitthvað en langar ekki til að gera neitt. Hvað þarf maður alltaf að vera að gera svo sem?

laugardagur, júlí 02, 2005

Alla vena


Í-þrótt A-merki


Komin attur heim í svokallaða menningu en hún er vist öll í Errvíkinni þó svo að öll sveitafélög landsins agíteri grimmt á gufunni fyrir menningarviðburðum á sínu svæði...smá neðanmáls-bull.

En alla vena þá var ég hjá múttu og þreyf og tók til eins og mófó. Dagur var mjög duglegur að hjálpa til með því að horfa og fylgjast með. Enda sagði ég honum það að fylgjast vel með því þetta biði hans. Solla vinkona er mætt á landið og tuskuhugmyndin var algerlega hennar. Ég hefði heldur ekki getað gert þetta án aðstoðar. Ég get vonandi endurgoldið tuskuæði Sollu þegar hún fær íbúðina sína. Mamma veitti mér ómetanlegan stuðning í staðinn fyrir ómakið.

Fór í sturtu með soninn og það var alveg mega drama. Eftir sturtuna var grátið heil ósköp. Gott að vita að ég er ekki að fara með hann í sund strax ef það er svona erfitt að fara í sturtu. Líklega var honum drullu kalt eftir upplifelsið.

Vááf...Aha eru að skíta illilega á sig á Aid tónleikunum. Morten ræður ekkert við syngið sitt. Faaaaaaalskt og allt. En hann drullaði upp á bak fyrir góðan málstað.

þriðjudagur, júní 28, 2005

Ógöngur


Það er ekkert að gerast. Nákvæmlega ekki neitt. Dagarnir þjóta áfram og ég geri ekkert...nema knúsa Dag náttúrulega. Mér finnst hundleiðinlegt að fara út að labba með vagninn í Reykjavík svo ég er að hugsa um að stinga bara af og fara upp á Skaga. Þar eru engar brekkur og færri bílar með færri brjáluðum ökumönnum. Mér stendur ekki á sama þegar ég geng um hverfið og sé öll börnin sem búa hérna og fullorðna fólkið brjálað á bensíngjöfinni. Það er alveg óhugnanlegt hvað umferðin er orðin biluð. Það eru engin lögmál ekki einu sinni frumskógarlögmál. Þegar ég fer yfir götu á gangbraut veit ég engan vegin hverju ég á von á. Græni kallinn er heldur ekki ávísun á seif djörní yfir götuna.

Laugavegurinn hljómar voða vel en þegar maður leggur af stað þá eru gangstéttirnar allt of mjóar og svo eru skilti frá hinum og þessum verslunum fyrir. Sumstaðar eru stólar og borð í vegi fyrir manni. Svo kemur allt í einu súperglaður hjólreiðamaður á fúll spítt þó það sé bannað að hjóla upp á gangstétt á Laugaveginum. Ef maður ætlar yfir götuna þá eiga bílar ægilega erfitt með að stoppa fyrir manni þó svo að umferðin sé hvort eð er á 10km/klst. í mesta lagi. Fólk getur ekki beðið með að komast áfram...á tíu.

Ohh hvað það var nú gott að nöldra aðeins...

mánudagur, júní 27, 2005

Hef ekkert að segja

Set bara mynd eftir manninn.

laugardagur, júní 25, 2005

Vorboðinn óljúfi

Berti hefur mjög gaman af því að teikna. Hér er ein mynd eftir hann sem ég skelli á netið. Það er ekki að sjá á þessum bílstjóra að honum bregði neitt við því sem er að gerast. Hann er bara með bros á vör.
Kannski er hann blindur.

föstudagur, júní 24, 2005

Er komin með unglingaveikina...fínt!



Maiden safnið stækkaði í gær um tvær plötur: Somewhere In Time og Piece Of Mind.
Ég er enn hardcore Maiden-fan eftir öll þessi ár. Ég man textana og alla kaflana. Sat eins og nörd og ussaði á Berta og sagði honum að hlusta á næstu kaflaskipti o.s.frv. Eipaði yfir því hvað Nicko McBrain er góður trommari og slefaði yfir gítarsólóum auk þess að apa þau eftir með því að væla þeim upp úr mér: Vjáááá djúdjúrúlú djú djú djúf.

Við skoðuðum heimasíðu Maiden og þar voru nokkur tribute-bönd. Þeirra á meðal all-girlies band sem kalla sig The Iron Maidens. Við hlustuðum á hálft lag með þeim og mér fannst þær hörku spilarar. Smá sjeikí á köflum en engu að síður vel af sér vikið. Rosa trommari telpan sú arna.

Núna verð ég að eignast Iron Maiden bol og sömuleiðis kallinn. Ég er komin með delluna aftur. Minni lesendur á að ég er nr.8165 í aðdáendaklúbb Maiden og á miða upp á það skohh!

Best af öllu við Maiden delluna er að vita að þó svo að maður sé kominn yfir þrítugt þá er ekki þar með sagt að maður tapi unglingnum í sér og vilji hengja upp póstera og skreyta allt húsið með uppáhaldshljómsveitinni sinni. Hins vegar ef ég fer að kyssa Bruce Dickinson áður en ég fer að sofa á kvöldin...þá held ég að mín sé búin að tapa sér.

Úúúhhh...loðinn.

fimmtudagur, júní 23, 2005

Vangaveltur

Ég hef verið í fríi í u.þ.b. viku frá hugsingum. Það hefur nákvæmlega ekkert verið í hausnum á mér og ég er afar þakklát fyrir fríið frá endalausum dælingum af drasli sem flækist fyrir manni í dagsins önn og kemur í veg fyrir að maður geti tekið heilbrigðar og skynsamar ákvarðanir. Núna eru bara vangaveltur um hvað eigi að gera sem er mjög vægt einkenni af hugseríi. Má vera að vangaveltur séu lognið á undan storminum.

Ég er snillingur í að flækja hlutina til hins ýtrasta. Ég á mjög erfitt með að díla við einfaldleikann en flækjur eru mínar ær og kýr. Enda var stærðfræðikennarinn minn eitt spurningarmerki þegar ég kom og skoðaði lokapróf hjá honum. Hann sagði að ég væri að klúðra einföldu dæmunum en geta þau flóknu. Kannski útskýrði hann sjálfur illa einföldu hlutina af því að honum fannst þeir svo sjálfsagðir en vel þá flóknu. Það er líka inni í myndinni.
Ég get ekki hagrætt og skipulagt heima hjá mér sjálfri þannig að vel sé en svo er ég fín heima hjá öðrum. Þetta virðist hrjá fleiri en mig. Mér finnst ruglið og vitleysan heima hjá mér afskaplega spennandi verkefni en undanfarið hafa mér einfaldlega fallist hendur. Ég hef flett Sv-íkea bæklingum fram og aftur í von um töfralausn en ekkert gerist. Engin hugljómun.

Í kjölfarið velti ég því fyrir mér hvort ég sé að velja mér rétt nám í HÍ. En það er Bók/Uppl. Er ég týpan sem nenni að leita og flokka, sortera og raða? Verð ég ekki endalaust að færa úr stað eins og heima hjá mér og fokka upp kerfum (Djúí breytist í Skruddí) eða finn ég þráhyggjunni loksins farveg?
Hmm....

miðvikudagur, júní 22, 2005

Nágranninn....glætan!

Enn og aftur. Bakkus er rosalegur.

þriðjudagur, júní 21, 2005

Bjánus

Ég beilaði á tanna. Fjúkkit. Var ekki alveg í stuði fyrir tannskoðun og boringar.
Búin að versla í kvöldmatinn og það er sko léttir. Ég þoli ekki búðir og helst ekki Bjánus því það er ekki nokkur leið að ákveða fyrirfram hvað maður ætlar að hafa í matinn því þegar maður fer inn í búðina þá er ekkert af því til sem maður var búinn að ákveða. Yfirleitt þegar ég fer í Bjánus er ég búin að ákveða a.m.k. þrennt sem ég gæti hugsað mér í matinn í von um að það sé hægt að búa til eitthvað af þessu þrennu ef vöruskortur bíður manns í fjandans versluninni. Það er bannað að versla annarsstaðar en í Bjánus á þessu heimili nema alger neyð ríki (t.d. nammi eftir lokun).

En nú er einhver della í gangi fyrir afleitu þvottadufti í uppþvottavélar. Svo ég varð að versla mitt annarsstaðar á uppsprengdu verði. Þetta Cologídúggí eða hvað það nú heitir, situr eftir í þvottahólfinu þegar vélin er búin að þvo. Ægilega ódýrt og sniðugt en ef það situr enn í vélinn eftir uppþvott ónýtt, kleprað og fast þannig að maður verður að bora það út með hníf, þá sé ég ekki sparnaðinn. Maður hefur farið út í búð og eytt peningum í pirring!

Ég keypti pirring í gær. Fór og verslaði snaga til þess að setja á skiptiborðið hans Dags svo ég gæti hengt upp útigallann hans og handklæðin. Þegar ég kom heim voru engir snagar í pokanum. Ég verslaði sem sagt pirr fyrir 259 krónur. Ég gleymdi helvítis miðanum þegar ég fór í dag svo ég þarf að fara aftur.

Það hefur nokkrum sinnum komið fyrir okkur Berta þegar við erum að versla í Bjánus að afgreiðslustúlkan strikar vöruna og missir hana síðan niður á gólf án þess að taka eftir því. Við hins vegar komum heim, tökum upp úr pokanum og skiljum ekkert í hvað varð um vöruna sem við keyptum.

Það er afskaplega leiðinlegt að versla í Bjánus í Kjörgarði...kjökrgarði bara.

Ég er að deyja...

...ég kvíði svo tannsa!!! Ohhh hvað það er vont! Úff...ég er farin að anda hratt...poka takk...

mánudagur, júní 20, 2005

Eins og Heiða

Veit ekkert hvað ég á að segja frekar en hún Heiða. En það má setja mynd í staðinn.
Bunny suicides er soldið skemmtilegt


sunnudagur, júní 19, 2005

Akranes-pössun-peli-tanni


Komst upp á Akranes. Við mamma leigðum bílaleigubíl gasalega fínan og dýran. Reyndar er ég frekar slöpp á beinskiptingunni. Hefði viljað sjálfskiptingu en það sem máli skipti var bara að fá bíl. Svo drulluðum við okkur upp eftir.
Við vorum komnar um tólf leitið á hádegi. Ég setti matinn sem við keyptum inn í ísskáp og sá þar heilan helling af bjór. Tók einn og settist út í sólina. Skömmu síðar kom frænka mín og við sátum úti með drengina okkar og drukkum öl. Mér tókst að vera rauð öðrum megin á fésinu. Svo var plottað djamm og ég dobblaði systur mína til þess að passa Dag. Það gekk alveg glimmrandi hjá henni. Ekkert mál að passa þetta barn sagði hún mér. Eina sem þarf að fiffa er túttan á pelanum. Hún er með of stórt gat fyrir gaur sem sötrar. Lekur allt niður á hálsinn á honum og svo er hann við það að drukkna í mjólk. En það hafðist engu að síður. Mjög gott að fá að skreppa aðeins án þess að vera á nálum. Ég saknaði Dags alveg óskaplega og hlakkaði svo til að fara til hans að ég dró það í lengstu lög að fara heim. Aldrei að vita hvenær maður getur og nennir þessu næst. Timburmenn og barn er ekki girnileg upplifun. En það er rosa gaman að sakna drengsins síns. Mjög sérstakt.
Ætla að reyna að vera dugleg í þessari viku. Oj...tanni á þriðjudaginn. Úpps...það verður fróðlegt.
Reyndar er mjög fróðlegt að sitja í stólnum hjá þessum manni. Hann talar stanslaust við mann og segir manni allt mögulegt. Hann er Lifandi vísindi bókstaflega. Dælir úr sér fróðleik á meðan maður gapir. Ég spurði hann einu sinni af hverju maður fengi þessa mottu ofan á sig þegar hann væri að taka myndir af tönnunum. Hann sagði að það væri út af geislun og bætti við: "það er svo að þú fáir ekki krabbamein í eggjastokkana...ekki viljum við það! Svo fræddi hann mig á því að það væri að vísu meiri hætta á að ég fengi krabbamein í eggjastokkana á því að ganga upp á Esju heldur en að liggja þarna í þessum stól mottulaus. Það væri nebblilega svo mikið af geimgeislum á fjöllum. Það er sem sagt frekar hættulegt að fara upp á fjöll- heyruru það Unnur!
Dagur sefur í nýja rúminu sínu. Miklu þægilegra heldur en vaggan. Maður þarf ekki að bogra yfir honum. Litlinn lenti í smá slysi í kvöld og grét alveg rosalega. Pabbi var eitthvað að bisa við nýju spila dósina og vissi ekki hvernig hún virkaði. Óróinn datt ofan á andlitið á Degi og hvað honum brá. Fyrsta slysið. Þetta var bara tuskudót en mínum stóð hreint ekki á sama. Pabbi huggaði litla kút með knúsi og kjassi. Alveg ný tegund af gráti sem við fengum að heyra. Rosa krúttlegur og angurvær. Æi litlinn.
Hana. Þetta er alveg nóg af bulli í bili.

föstudagur, júní 17, 2005

humph

Ég held virkilega að ég sé á leiðinni til Akraness að heimsækja fjölskylduna. En það er regin misskilningur af minni hálfu. Það er alltaf verið að bjóða mér að vera sótt en svo hefst einhverskonar bull reyndar alltaf sama bullið og ég sit hér.

Einu sinni var ég að vinna með konu sem spurði mig alltaf hvort ég væri á leiðinni Vestur þegar ég ætlaði upp á Skaga. Ég skildi ekki baun hvað konan var að fara.

Berti var rekinn út með mjúkri hendi í fang vina og glundurs. Ég ætla að reyna að sofa eitthvað og svo redda Akranesinu einhvern veginn. Ég er að spá í bílaleigu-bíl fyrir okkur. Spurning hvort það sé hægt á heilögum 17. júní. Ætli ég þurfi að þykjast vera útlendingur?
Jeas, æ vúd læk tú rent a cah plís? Eriddiggi soldið Oxford?

fimmtudagur, júní 16, 2005

Kisa - Sonurinn er 3 mánaða í dag jamm

Kisa er ótrúlega umburðarlynd gagnvart nýju manneskjunni. En hún er fljót að færa sig upp á skaftið ef maður klappar henni pons. Þá ætlar hún mann lifandi að éta. Dagur fær alveg að vera í friði. Kisa verður stundum forvitin og þefar af honum, horfir síðan á hann íbyggin á svip og um leið og hann hreyfir sig stekkur hún í burtu. Hún hefur engan áhuga á börnum. Finnst þau hræðileg og um leið og hún heyrir mannamál í vitlausu pitsi felur hún sig.
Ég er mjög ánægð með að hún virðist skilja að þetta skrítna sem liggur þarna og baðar út öngum þarf að fá athyglina. En hún er ekkert að springa úr sátt og samlyndi. Stundum þegar ég ætla að setjast í sófann og gefa Degi er hún fyrir mér. Ég þarf því að stugga greyjinu í burtu. Þá kemur svona frekju-mjálm og hún hreyfir sig ekki fyrr en ég er nánast sest ofan á hana.
Undanfarið hefur hún verið að grátbiðja okkur um að snúlla í sér. Hún sest fyrir framan tölvuskjáinn og situr þar þangað til að maður verður vitlaus og rekur hana í burtu. Klínandi rassgatinu upp í andlitið á manni.
En eini gallinn við það að Kisa skuli ekki vera í forgang lengur er sá að hún er hætt að þrífa sig almennilega. Klesstur kúkur í rassinum og skottið er alveg ferlega skítugt. Núna er hún fyrir framan tölvuskjáinn að sleikja á mér puttana á meðan ég skrifa. Nuddandi stýrinu upp við andlitið á mér. Æji greyjið ég vorkenni henni svo. Ég var að reyna að plata hana til þess að sleikja sig betur með því að setja vatn á skottið á henni. Þarf að gera fleiri tilraunir.
Dagur er búinn að uppgötva kettið og brosir alltaf þegar hann sér hana. Hún brosir sko ekki á móti. Ég vona að hún bíti hann ekki fast þegar slagsmálin byrja. Hún bítur svakalega og ég þarf alltaf að vara fólk við henni þegar það hittir hana. Það má alls ekki taka hana upp. Einu sinni klóraði hún í augnlokið á konu sem þreif hana bara í fangið. Þetta er ekki beinlínis gæludýr sem við erum með á heimilinu.
Við ætlum upp á Akranes á eftir sem er reyndar þriðja tilraun til þess að komast þangað. Ég hef ætlað síðustu 3 vikur að ég held en alltaf eitthvað staðið í vegi fyrir því. Vonandi förum við öll saman því mig langar svo að ganga Langasandinn með litlu fjölskyldunni minni. Ju svo krúttlegt að eiga fjölskyldu sjálfur. Og Langisandur er æði. Síðast þegar við Berti fórum ringdi geðveikt á okkur. Það var æði. Ef ég kemst í tölvu þá blogga ég þaðan jamms.
Góða helgi.

miðvikudagur, júní 15, 2005

Skjár Einn

Ég er alveg að deyja yfir því hvað Skjár Einn ætlar að vera leiðinlegur í sumar. Sorrí gæs en ég á ekki von á að vera að fara eitt eða neitt bíllaus og vitlaus svo ég er fúl yfir sjónvarpinu. Ég er reyndar alveg stjörf yfir Djakk og Bobbí.
Það er dásamlegt að komast í flæði alveg sama yfir hverju það er.

Iron Maiden


Ég er ekki fangi
ég er frjáls maður
og mitt blóð er mitt eigið
Mér er sama
hver mín fortíð er
Ég veit hvert ég fer...
ÚT

...smá mórall á heimilinu yfir Iron Maiden tónleikunum. Sérstaklega þegar ég las færsluna hennar Dúddu um frelsið á kvennaklósettinu. Ég er ennþá brjálaður aðdáandi eftir öll þessi ár. Var meiraðsegja í aðdáendaklúbbi og er númer 8165 sko barastahh! Eftir Seventh son plötuna hætti ég að hlusta og pæla í þungarokki en svo er þetta allt að koma til baka. Iron Maiden er bara algert æði. Átti fullt af plötum sem ég svo seldi eins og bjáni. Nú eru endurkaup í gangi og við hjónaleysin samtaka í kaupæsingnum. Tvær plötur á mánuði hér eftir þar til a.m.k. allar plöturnar á undan Seventh son eru komnar í höfn. Tvær fyrir tvöúst. Nema Bjánus bjóði betur. Ein á um 900 kjell. Við erum komin með alveg tvo diska sko en svo er rokið í plötuspilarann til að hlusta á þessar tvær sem ég á eftir. Meistarastykki eins og Killers og Powerslave. Jesss. Það er bara eitthvað viðidda...alger klassík.

Uss ég er ekki að meika að hugsa um þennan missi mikið lengur...

þriðjudagur, júní 14, 2005

7-undi í kvefi



Af því að ég var svo svakalega dugleg í gær...í huganum, þá tók ég þá ákvörðun um að slappa af í dag og gera helst ekki neitt nema sinna innri manni.
Vaknaði klukkan 9 í morgun til þess að breyta mínum eigin svefnvenjum og aðallega til þess að kanna svefnvenjur Dags litla. Mig dauðlangar upp í rúm að leggja mig, ég er jú kvefuð, en nú er sjálfsstjórnar-prógram í gangi. Ætla samt ekki að ofgera neinu. Ég ætla að fá heilsuna sem fyrst.
Hósti og hor er óþolandi en ég hef verið alveg merkilega þolinmóð og í miklu limbói gagnvart kvefinu mínu. Ef eitthvað er þá hafði ég bara gott af því að fá kvef. Það setti bremsur á stressið sem var að gera útaf við mig. Ég varð bara að gjöra svo vel og slaka á.

Það er eitthvað rosa fínt og rómantískt í útvarpinu núna...eitthvað píanógutl. Mig langar svo að kaupa mér mússík. Mig langar í eitthvað flott helst einhverja klassík. Ég veit bara ekki hvað þetta heitir allt saman. Ég fjárfesti loksins í píanósónötunum hans Mozsarts í vetur. Ég er bara ekki alveg nógu ánægð með hvernig gellan spilar þær. Spilar svo hratt. Svo er vont sánd en þær kostuðu líka lítinn pening-tvöþúsund og fimmhundruð kaaall. Spurning hvort maður hefði átt að kaupa bara dýra pakkann í Skífunni...alveg sjö þúsund dýrt. En þá hefði ég líka fengið flutning að mínu skapi. En svo venst það sem maður keypti og vill ekki neitt annað...nema kannski betri hljóm.

Ohhh mér finnst samt eins og ég þurfi að gera fullt. Grrrrr.
...kúlit kúlit Skruddus.

mánudagur, júní 13, 2005

Ég er svo dugleg

Í dag vaknaði ég klukkan átta og:

  • tók til og þreyf alla íbúðina
  • sinnti syninum af alúð
  • fór út í búð og keypti inn fyrir alla vikuna
  • las tvær bækur
  • skrifaði bloggfærslu
  • sá að ég átti eina milljón eftir inni á bankabókinni minni
  • hljóp Sæbrautina
  • gerði jógaæfingar
  • þvoði 3 vélar
  • endurskipulagði vel í skúffum og hirslum
  • samdi 6 lög

allt þetta og meira til....í huganum.

Fimmti í kvefi

Ennþá kvefuð. Mér líður eins og ég sé með horn á enninu og að kinnbeinin séu að vaxa út. Stórkostleg horframleiðsla í gangi og ég er ánægð með að það skuli vera til fullt af bleyjum til að nota fyrir vasaklút. Ég gæti selt fólki magameðal í tonna vís svo mikill er horinn.
Vííí það er komið kaffi.

Fór með Dag í 12 vikna skoðun áðan. Hann er orðinn 61 cm að lengd og rúm 5 kg að þyngd. Fékk fyrstu sprautuna sína og var rosa duglegur. Ohh hann er svo mikið krútt.

Ég er hins vegar að drepast úr þessu kvefi. Stundum er eins og það sé eitthvað að gefa sig inni í höfðinu á mér það er svo mikill þrýstingur. Verst er að finna ekki lyktina af barninu sínu. Mér finnst eins og ég hafi misst tengslin við Dag af því að ég get ekki þefað af honum.
Ég ætla að reyna að taka öllu með ró þangað til ég er laus við ógeðið. Annars fer það ekki nógu fljótt.

laugardagur, júní 11, 2005

Ekkert dugleg heldur...

...KVEF DAUÐANS!!!

Ég hósta og það er eins og það sé risastór vírbursti í hálsinum á mér. Slöpp, sljó og ómöguleg.
Ætla að vera veik bara

miðvikudagur, júní 08, 2005

Vinkonusögur

Ég er að bíða róleg eftir að fá dugleguna. Hún poppar upp stundum. Dagarnir þjóta áfram og ég bíð í ofvæni eftir að fá vinkonu mína heim. Hún hefur átt heima Danmörku í a.m.k 100 ár og nú er hún að flytja aftur til Íslands. Best af öllu er að hún kemur til með að búa þremur götum fyrir ofan mig. Ég get því hlaupið til hennar hvenær sem mér dettur í hug. Nákvæmlega eins og í gamla daga en þá var aðeins eitt hús á milli okkar.

Við erum búnar að vera vinkonur síðan við vorum í sex ára deild. Brölluðum heilmikið saman og getum endalaust rifjað upp ótrúlega fyndin atvik. Nágranni okkar var til dæmis alveg tilvalinn til þess að gera at hjá. Hann var með svo stuttan kveikiþráð auk þess sem hann þurfti að fara niður stiga til þess að svara þegar við dingluðum hjá honum. Sá var kallaður Svanahálsinn af því að hálsinn á honum var svakalega langur. Einu sinni sem oftar gerðum við at hjá honum og ég hljóp eins hratt og ég gat í burtu en vinkona mín panikeraði alveg og komst ekki lengra en í garðinn sinn sem var við hliðina á húsinu hans og faldi sig á bak við bíl mömmu sinnar. Svanahálsinn fann hana og varð alveg vitlaus og spurði hvern djöfulan hún væri að gera. Vinkona mín pissaði barasta í buxurnar af hræðslu við hann.

Við vorum gjörsamlega órjúfanlegar. Ef önnur okkar þurfti að kúka í miðjum barbí-leik fór hin með henni. Ég uppgötvaði ráð svo hægt væri að rembast í friði þó svo við værum tvær inni á klói. En það var að setja handklæði á hausinn á þeirri sem var að kúka. Þá fékk hún næði til þess að gretta sig og rembast án þess að það sæist. Einu sinni vorum við niðrí kjallara heima hjá henni og það kom upp þessi blessaða þörf fyrir að kúka. En til þess að fara á kósettið þurfti að fara úr kjallaranum sem var náttúrulega hið versta mál og truflaði gjörsamlega það sem við vorum að sísla. Ég rak augun í rosalega flottan hjólkopp af Volfswagen sem mamma hennar átti og stakk upp á að hún notaði hann. Jújú hún skellti sér á hann og þessi myndarlegi kúkur kom sér hæglega fyrir ofan í hjólkoppnum. Við lékum okkur ekki mikið lengur niðrí kjallara. Líklega vorum við að kafna úr fýlu en ekki tengt það við að missa leikþörfina. Ég veit ekki hversu lengi kúkurinn beið ofan í hjólkoppnum eftir að láta fjarlægja sig en mamma hennar fann ansi skrítna og vonda lykt úr kjallaranum. Þegar hún fór að kanna málið rambaði hún á mannaskít í hjólkopp. Hún skammaði okkur a.m.k. ekki. Alla vega ekki mig.

mánudagur, júní 06, 2005

Ljúfur rigningardagur.

Ég átti bara ágætis dag. Svaf rosalega vel í nótt eftir að hafa átt svefnlausa nótt þar áður. Það var ekki sonurinn sem hélt fyrir mér vöku heldur var ég ekkert syfjuð. Náði tveimur tímum undir morgun. Dagur sefur allar nætur...eins og er.

Að vísu reyndi ég að klúðra deginum með því að gera heiðarlega tilraun til að endurskipuleggja. Ég snarhætti við þegar ég sá að það stefndi í stórkostlegt fjall af dóti sem ég vissi ekkert hvar ég átti að koma fyrir. Stundum langar mig hreinlega að fá innanhús-arkitekt til að koma og ráðleggja mér hvað ég eigi að gera og benda mér á skynsamlegar fjárfestingar. Ég sé það að hirslurnar sem ég hef keypt mér henta engan vegin.

Unnur og Jonni komu til mín í heimsókn og færðu mér gjafir frá sér og Melkorku. Ég fékk óóótrúlega fallega kind(Unnur og Jonni) í kindasafnið mitt og kindasokka (Melkorka) sem ég hlakka til að troða táslunum mínum í. Ég er svo montin að ég er að springa. Þakka kærlega fyrir mig. Sætt af þeim og frábært framlag í safnið. Ég þarf að drífa mig í að fjárfesta í svona kökudiska-glerskáp fyrir kindurnar allar. Dagur á helminginn í kindinni sem þau gáfu. Hún er algert æði. Það má breyta henni í geit ef maður togar í hornin á henni. Svo er hún með ægilega krúttlegan dindil. Dindill er nú bara krúttlegt orð.

Kominn tími til að svæfa kút
Nótt nótt allir saman.

sunnudagur, júní 05, 2005

Fyllirí, bækur og gleymska.

Á meðan allir eru á fylliríi sit ég við tölvuna og hugsa til allra sem eru á fylliríi í góða veðrinu og langar pínu lítið til þess að vera þar líka þangað til á morgun. Þá er mér nokk sama. Berti ætlar hins vegar að taka vel á þessari helgi og trompar bæði kvöldin. Hann á það alveg skilið en ég ætla samt að rukka hann seinna.

Ég glugga bara í bækur. Er í augnablikinu að lesa Mín káta angist eftir Guðmund Andra. Svo eru náttúrulega fleiri bækur út um alla íbúð sem bíða mín t.d. Hinrik 8. og hirðin hans. Doðrantur sem ég keypi fyrir löööngu síðan og kostaði maaarga peninga. Mjög skemmtilegur höfundur sem skrifar þá bók enda á ég nokkrar eftir hana. Alison Weir heitir hún og er á bólakafi í Túdorum og þeirra tíma enskíngjum.

Mig langar svo að hola mig niður með allar bækurnar og lesa bara og lesa og koma svo upp úr holunni og fá mér ískaldan bjór. Gulan með froðu...ís ískaldan...mmmmmm....bjór.

Takmarkið þetta sumar er að losa mig við MER-syndromið (Man Ekki Rassgat). Hélt á tímabili að ég væri komin með Alzheimer en svo er ég bara að springa úr streitu og er eitt risastórt streituhormón. Ég man samt að sexan er 13 33 og 53 á Hlemmi. Ég þarf ekki að taka sexuna og hef ekkert við þessa vitneskju að gera. Skil ekki af hverju þetta er í hausnum á mér svona lengi. Þurfti að taka strætó um daginn en af hverju þetta fór inn í langtíma minnið það veit ég ekki. Það væri ekki ónýtt ef skóladót festist svona inn í hausinn á mér. Ég kann ekki að læra utan að. Þarf alltaf að skilja allt ofan í raðskat. Mjög forvitnilegt. Ég ætti kannski að snúa 53 við og prufa þessar tölur í lottói...kannski er þetta sæn...(nó its a shoe, follow the shoe).

fimmtudagur, júní 02, 2005

Best af öllu!

Veðrið eins og það er akkúrat núna. Svona mætti íslenskt veðurfar vera oftast. Heitt og rigning. Ég er aldrei jafn hamingjusöm eins og þá og væntanlega nú. Lyktin af gróðrinum gýs upp og manni finnst maður vera endurfæddur. Engin sól að bögga mann í augunum eða að heimta að maður sólbaði sig.

Maður krumpast í framan í sólskini. Mamma er alltaf að skamma mig fyrir að böggla á mér andlitið þegar ég tala. Ég sit og tala og tala og mamma er eins og hún sé ekki að hlusta heldur gónir á andlitið á mér teygjast út og suður í lýsingunum...segir síðan, "Skrudda, þú verður að passa á þér ennið". Varst'að hlusta mar?! Mamma vill ábyggilega ekki að ég sé úti í sólinni ef henni er ekki sama um útteygða andlitið á mér. Það var eins gott að ég komst ekki inn í leiklistarskólann á sínum tíma. Andlitið á mér væri sjálfsagt tekið upp með hárinu í teygju.


Berti sagði mér duldið merkilegt. David Grohl fílar ekki sína eigin plötu nema örfá lög. Þ.e. þessi nýjasta. Ég er soldið mikið sammála David. Of mikið af væmni á henni. En af hverju ætli þeir hafi hent þessum lögum inn og keyrt hlutina í gegn? Það væri ekki ónýtt að vita það. Ætli hann bloggi og sé með kommentakerfi þessi elska. Fokking handsome son of a woman! Það er eitthvað við manninn, röddina og rokkið. Þangað til hann brosir. Þá kemur í ljós að DNA-ið hans er eitthvað tengt hrossarækt. Svo er hann svo hár í vextinum...og grannur... Namm. Berti verður ekki ánægður með þessa færslu...

Móðurhlutverkið er alltaf að verða skemmtilegra og skemmtilegra. Tengslamyndun er í fullum gangi núna. Rúsínubollan mín spjallar og spjallar og elskar að spjalla. Uppáhaldslagið er einhverskonar tjú tjú lag sem er spilað við auglýsingu Djúpulaugarinnar. Whish you where here -platan með Pink Floyd slær líka í gegn vegna þess að annar gítaranna er svo mikið djú djú djúúf eins og Djúpulaugarauglýsingarlagið. Bara djú í staðinn fyrir tjú.

Drengurinn er alltaf að verða líkari og líkari föður sínum í útliti. S.s. geðveikt sætur. Mér finnst ég ekkert sæt og vil að sonur minn hirði það besta úr mínu fari. Ég er ekki með ljótuna eða minnimáttarkennd eða neitt slíkt. Mér finnst ég ekki beinlínis ljót. Ég hef einfaldlega komist að því að ég hef ekki smekk fyrir konum sem líta út eins og ég. Ég er ófríð í dag, ófríðari á morgun, geðveikt sæt hinn. Allt of mikið ójafnvægi sem þarf að ballansera með því að klína andlitsmállíngu framan í sig. Er ekki týpan sem teiknar á sig andlit til að feisa daginn með feisi.
Líður bara vel með óvenjuleguna. Pirrandi þegar maður er að fara út í eitthvað fínerí. Þá fær maður ljótuna.

þriðjudagur, maí 31, 2005

Lítil og löt

Hmm...rosalega gott veður úti. Skrapp og trommaði nokkar Brúðarbandsslagara. Miklu betra trommusett en mitt. Maður þarf rétt að koma við bassatrommupetalinn og þá kemur svaka hljóð. Ég er að hugsa um að skipta um haus á mínum petal. Þá kemur ábyggilega eitthvað nýtt og fínt hjá mér. Annars var ferlega einmó að spila ein.

Ég ætlaði fyrst ekki að komast að æfingahúsnæðinu sem ég fékk lánað. Æfingahúsnæðið er víggirt. Ég er svo lítil að ég náði ekki upp í hliðið til þess að opna. Hoppaði, athugaði hvort puttarnir væru nógu langir til þess að fara í gegn um götin á girðingunni...endaði með því að príla upp á ruslatunnur. Gat ekki lokað girðingunni þegar ég sneri heim aftur. Reyndi aftur lengd fingranna minna en þeir eru stuttir eins og eigandinn. Stærð skiptir máli en það eru alltaf einhver úrræði. Engu að síður er ferlegt að vera dvergvaxin. Sérstaklega þegar mig langar á stórtónleika eins og Foofighters og Queens of the Stone Age. Maður borgar ansi mikinn pening fyrir að horfa á bakið á næsta manni. Ekki sérlega gott sánd þar heldur.

Ótrulega löt við að fara í göngutúra með barnið. Drengurinn sofnar heldur ekki í vagninum. Sjálfsagt þarf að venja hann við. Þarf að fara að búa til rútínur á heimilinu. Hvernig veit ég ekki. Það stendur ekki í bókum.

mánudagur, maí 30, 2005

Nó Akranes nó blogpaus

Skohh sjáiði templeitið! Komið í lag. Þá get ég tekið til á ný. Og ætla ekki að sækja mér firefox attur. Ekki meiri fukkupp

Það varð ekkert úr Akranesinu svo ég ætla að gera eitthvað annað sneðugt.

Bloggpása

Ég er að hugsa um að skreppa upp á Agranesið í nokkra daga. Þýðir ekkert að hanga svona í fríinu sínu. Hitta fjölskylduna og taka spássitúra. Lýst ekkert á veðrið hins vegar. Fæ illt í eyrun þegar það er mikið rok. Akranes hefur fáar brekkur en slatta af roki. Gleymdist alveg að planta fullt af trjám út um allt svo að það væri eitthvað skjólsælt á Akranesinu. Ég ætla taka lopann með mér. Síðan taka við æfingabúðir fyrir Sonic.

Af syni mínum er það að segja að hann er algert krútt. Hann er alltaf að verða duglegri við að sitja einn í stólnum sínum og honum finnst rosalega gaman að liggja í vöggunni og horfa á eitthvað dót sem snýst. Talar heilmikið við dótið sem er á skiptiborðinu og brosir til blómsins og flugunnar sem þar hanga.

Jámm ...nenni ekki meir.

sunnudagur, maí 29, 2005

SONIC YOUTH!!!

Breytti hugsinu öllu í trommutablatúr. Nú er ég endalaust hugsandi um bít og breik, sínkópeisjön og sínkrónæsingar.
Svo dreymir mig um að eignast nýja simbala fyrir ósköpin. Get ekki farið að spila á skrapartólin mín á svona miklu fíniríi.
Ég eeelska Sonic Youth. Ef ég hefði vitað þegar ég var 17 ára að ég ætti eftir að hita upp fyrir þetta band þá held ég að ég væri sprungin í loft upp. Vááhhf þau þekkja Deivid Groll. Komu honum ásamt Annarlegu Ástandi á landakortið. Brúðarbandið nánast í sömu sporum og Nirvið einu sinni fyrir laaanga laaanga lööngu. Ég ætla að vera svo halllló og mæta með diskana mína útúr spilaða og rispaða og fá þau til þess að árita þá. Ju minn eini.

Nú vantar að negla niður barnapíu þann 16. ágúst þegar sonur minn verður nákvæmlega 5 mánaða. Ég held þokkalega vel upp á það afmæli. Býst ekki við að vera komin heim klukkan 00.00 skohh.

laugardagur, maí 28, 2005

Löt sköt

Ég er eitthvað löt í blogginu. Það er svo margt að hugsa um. Ég er kominn með hugs á fullt í hausinn og er að reyna að hafa sotla stjórn svo hugsið verði ekki að kögglum eins og um daginn. En ég er með lausn ef kögglarnir fara að hrannast upp.

Í gær fórum við í spássitúr, ég, Dagur, Berti, Bedda, og Baldur. Fullt af béum í þvíbbb. Fimm stykki strunsuðu niður á Austurvöll. Við kufftum okkur bjór og settumst niður í sólskininu. Berti þurfti að draga okkur Beddu að landi við vorum svo lítið bjórþyrstar.
Fullt af skrítíngjum sátu í rólegheitunum m.a. Lalli Djóns en engu að síður komu reiðhjólalöggur sem ráku einhverja í burtu. Kannski sátu þeir illa í staðinn fyrir að láta illa.
Kannski mega þeir ekki sitja innan um barnavagna og fólk sem felur skrítingjan í sér. Það er líklega ekki æskilegt að skrítingjar á borð við nýaldarróna (nýaldarróni= áfengi+spítt+pillur+vottever ðere is) hertaki miðbæinn og fæli okkur hin í burtu sem erum með barnavagnana.

Síðan fóru ég og móðursystir mín að sækja mömmu. Mamma ætlar að vera hjá mér þessa helgi og kannski allar helgar meðan hún er á Reykjarlundi alla vega á meðan hún treystir sér til. Verst að hún getur varla gengið né setið svo göngutúrar og kaffihús eru ekki inni í myndinni.

Svo ætla ég bara að eiga mjög góða helgi. Og sömuleiðis bara.

fimmtudagur, maí 26, 2005

Nýtt templeit bara áidda

Það nennir enginn að lesa blogg sem þarf að leita að færslunum. Svo ég fann bara annað sem er klikkað í öfuga átt á meðan hlutirnir eru svona skrítnir. Fínn svona blár litur. Sundlaugalegur. En þegar ég skipti næst um þá verður þessi færsla úrelt.

Annars er svo sem ekkert að gerast í augnablikinu. Sonic Youth á næsta leiti svo ég þarf að fara að setja mig í gír. Æfa og æfa. Búin að redda mér fínu æfingahúsnæði í hverfinu. Birgir bjargar mér enn og aftur. Meira hvað maður er ríkur þegar maður á svona góða vini.

Mamma komst loks inn á Reykjalund. Ástandið er svo slæmt að við ætlum að halda fjölskyldufund. Ég er alveg hissa á hvað heilbrigiðskerfinu er hampað hér á Íslandi. Hvað ætli það séu margir sem kveljast án þess að fá nokkra hjálp eins og hún mamma. Þetta er ferlegt. Kreistir á manni hjartað. Verst hvað maður er úrræðalaus. Ef maður vissi hvar maður ætti að leita þá fyndi maður kannski einhvern lækni út í heimi sem gæti linað þjáningar hennar. Það er hins vegar enga hjálp né úrræði að fá frá sérfræðingum hérna. Það er bara dælt í hana verkjalyfjum sem virka ekki á hana og úr því að hún lagast ekki við sterkustu morfínformúlur er snúið við henni baki. Allir læknar fría sig frá henni. Eina sem maður getur gert er að gráta og gráta.
Aumingja mamma. Búin að missa tvo syni og eyðir síðan restinni af ævinni með einhvern helvítis verk og getur ekki notið lífsins.

Ég er svakalega fúl út í lífið í dag. En lífið er ekki sanngjarnt svo sem.

miðvikudagur, maí 25, 2005

Skítt með það þá!!!

Ég gefst upp fyrir tækninni. Hef ekki hugmynd um af hverju maður getur ekki verið með tvo vefrápara í tölvunni sinni án þess að allt fari til fjandans.

Fór í 9 vikna skoðun í gær og allt er eins og það á að vera. Dagur þyngist þrátt fyrir að mér finnist hann ekkert duglegur að borða. Grætur þegar hann er svangur, þreyttur og leiðist. Bleyjan pirrar stundum en þá eru líka veglegar kræsingar í henni. Annars er þetta draumabarnið. Ósköp yndislegur og sætur. Það er svo gaman að knúsa þetta dýr. Hann er bangsinn hennar mömmu litlu.

Kuffti DV í gær og þar var alveg frábær frétt um veikindi Sturlu Böðvarssonar. Tekið var viðtal við son og dóttur Sturlu um líðan föðurins. Sonurinn sagði: "Þetta er svolítið slæmt, hann hefur þjáðst af þessu í mörg ár. Hann getur ekki talað núna, er ekki viðræðuhæfur." Dóttirin sagði:" Það er ekki vitað hvenær hann snýr aftur. Hann mun liggja í rúminu þar til hann kemst á fætur aftur. Hann má náttúrulega ekki sitja í einhvern tíma."
Fyrir utan hvað umsögn systkinanna er fyndin þá er eins og Sturla Böðvarsson sé eini maðurinn á landinu sem hefur þjáðst af brjósklosi.

Okkur Berta tókst að forðast sykur í allan gærdag en nú stendur yfir tilraun á heimilinu um hversu auðvelt það er. Berti veit allt um óhollustu enda sykursjúkur og því ætti ekki að vera erfitt að vita hvar helvítis hvíti sykurinn leynist. Ég hef reyndar aldrei hitt annan eins nammipúka og Berta og hef í kjölfarið smitast stórkostlega.