Að blogga er að lifa

Maður hálf skammast sín fyrir gömlu færslurnar sínar en mér finnst þær þokkalega skrifaðar og þekki ekki þessa manneskju lengur...ætli hún sé þarna einhversstaðar? Einu sinni var maður að bilast í puttunum úr þrá að skrifa allt og ekkert en nú er ég bara gjörsamlega tóm. Það er einhvern vegin allt öðru vísi að segja hluti í dag heldur en var...persónuvernd og svo allir sem njósna um mann og skoðanir manns. En það er holt að skrifa á hverjum degi eitthvað svona til að hressa upp á hugsun og tungumál. Ég er alveg stórkoslega riðguð og er að spá í að kíkja hingað aftur til þess að hressa upp á pennann sem liggur undir feldi...sjáum til hvað setur.