Ég er hætt við að pæla meira í Kárahnjúkavirkjun. Ég held að ég sé komin með nóg af virkjanahugleiðingum í landanum. Las fyndna grein í vikugömlum mogga og sá ljósið. Best að vera ekki að væla meir.

Fóbíur dagsins: Dagurinn sjálfur, að bíllinn færi ekki í gang og kæmi mér ekki frá a til ö og frá ö til a, að ég færi í fýlu þegar ég kæmi heim yfir engu og að það kvikni í sjónvarpinu

Mæli með: Karamazov bræðrum hans Fjodors. Það er rosa fútt í því að lesa um karlmenn á tilfinningaflippi. Eitthvað sem maður upplifir mjög sjaldan. Fyrir utan fræga kaflann sem ég er ekki en komin að en hlakka mikið til að lesa.

Mæli sérstaklega með: hræðilegum þætti á Skjá einum sem heitir Leap of eitthvað. Ótrúlega vondur þáttur. Eitthvað til þess að tryllast yfir af ógeði. Minnir mig á þegar ég og Sísí lásum ástarsögur og hentum þeim reglulega í vegginn af ógeði. Bókasafnsbækur...ég held að þær hafi ekki hlotið mikin skaða af.

Alla vega þá er þessi þáttur á við veggbækur. Heimskulegar samræður á milli vina um Woody Allen og konur auk dónaatriða til þess að sýna hvað þetta fólk spilaði nú djarft í ungdómnum. Svo er hoppað (leap) svo skemmtilega inn i nútíðina þar sem litið er til þessara vina og stöðu þeirra í dag, hver fékk hvern ossona. Þetta hopp er sérdeilis flott. Maður áttar sig ekki á því fyrr en þátturinn er búin að maður var að horfa á framtíðina hjá vinunum. Einn vinurinn var t.d. búin að ná í flottu gelluna en svo allt í einu er hann á hótelherbergi með hóru! Ég skildi þetta bara ekki. Var nýbúinn að gleðjast með vinum sínum yfir því að hafa náð til erfiðu ríku gellunnar sem hin vinurinn gerði ekki, splæsti bjór á liðið af því að hann átti ekki fyrir kampavíni og endar síðan upp á hótelherbergi með hóru í gleði sinni! Þvílíkur fagnaður. Ég átti ekki til orð.

En svo fór ég að púsla saman. Hóran var í framtíðinni. Og það sem hann sagði við hana ( hórið) það var alveg draumur. Rausaði út úr sér hvað hún hefði verið ömurleg, að hún hefði feikaði fullnæginguna og ég veit ekki hvað og hvað. Þetta er alveg til þess að hrista upp í tilfinningalífinu.
Þáttur sem er svo vitlaus að maður þarf að reyna á hvelin. Þetta er rusl sem verðugt er að fylgjast með.

Annars man ég ekkert fyndið í augnablikinu. Ég ætlaði að vera rosalega skemmtileg skrudda í dag. Kannski fæ ég flippið ef ég rugla nógu lengi í þessari tölvu minni. Stundum er ég fyndin í vinnunni. Það finnst mér vera algert kraftaverk ef það gerist. En ég ætla að skoða Fjodor og passa upp á sjónvarpið.