Er á Skaganesi og hér eyddi ég áramótunum. Fórum á brennu í gær og horfðum á flugeldasýningu í boði einhverrar stórverksmiðju. Dagur var svakalega hress með sprengjurnar, sprengja sprengja, sagði hann. Síðan flúði unga fólkið út að vitja einhverrar gleði sem haldin var í gamla íþróttahúsinu en við mæðgurnar horfðum á As goood as it gets í 4 eða 5 sinn. Svo fleygðum við okkur í bælið.
Ég fæ enn furðutilfinningu þess eðlis að ég skuli ekki vera tvítug á leiðini á eitthvað jamm upp úr miðnætti á gaml-ný-ári. Sit heima eins og eldgömul kelling fyrir framan sjónvarpið og það sem meira er þreytt gömul kerling. En ég velti því líka stundum fyrir mér hvort ég eigi eftir að taka trylling nr. tvö þegar sonurinn verður eldri. Mér sýnist það svona í kringum mig að þegar börnin eru orðin duldið eldri að þá taki slíkt við. Sjáum til.
Ekki enn búin að fá niðurstöður úr prófum. Rosalega er það nú pirrandi. Mér finnst ég ekki hafa lokið neinu og vera í lausu lofti. Engu að síður er ég farin að læra fyrir næstu önn. Fer í inngang að siðfræði og er feikilega spennt yfir einhverri skruddu sem stiklar á stóru um þau efni.
Annað var það nú ekki. Mig langaði eiginlega bara að hafa 1. janúar færslu af því að ég hef sofið svo marga 1. jan af mér í ungdómnum. Man ekki eftir því að hafa verið vakandi svona snemma á þessum degi.
Svo ætla ég að fara að rúlla heim fljótlega.
Gleðilegt ár og takk fyrir það gamla.
Knús
Sunni
