Á föstudaginn skrifuðum við undir allt sem þarf að skrifa undir þegar maður kaupir íbúð. Formlega mín eign ásamt íbúðalánasjóði og barnsföður. Síðan kíkti ég í Skaufu-markaðinn og kuffti mér einn PJ Harvey.
Skrapp síðan á Skaganesið sem er ekki frásögufærandi en hitti mömmu mína ferska. Hún bíður spennt eftir að fá að koma í heimsókn í nýju íbúðina sem er miklu þægilegri fyrir hana að koma í heldur en sú sem ég á núna fullborgaða í nokkrar vikur.
Svo var leiðindapróf í morgun í aðferðafræði, siðfræði Kants tók við eftir það og svo er bara páskafríið hafið. Og ég væri alveg til í að sofa í svona 8 klst. samfellt. Afskaplega þreytt eitthvað.
Það þýðir lítið, þegar lítill prakkari er í kringum mann, að vola yfir þreytu. Drengurinn talar svo mikið að bráðum fer hann að froðufella. Ótrúlegur orðaforði hjá barninu: Einn, tveir, frír, fimm, sjö, átta níu tíjhjuu. Minn er farinn að telja! Út í loftið að vísu en ja hérna. Hann byrjaði fyrst að koma heim frá leikskólanum með átta níu. Hann sum sé byrjaði ekki á einum þegar hann lærði að telja.
