Mér líður eitthvað svo undarlega. Það er eins og eitthvað vofi yfir...dauði einhvers eða eitthvað. Blómin eru náttúrulega að deyja. Það er sjálfsagt það sem er einhvers dauði...

Allir veikir í kring. Einhver ógeðsleg pest að ganga. Mamma varð rosalega veik og það þurfti að færa hana niður á sjúkradeild. Alltaf dettandi. Ég vissi ekki að hún væri svona veik. Hringdi í hana og hún talaði ekki í símann. Það var bara þögn á hinum endanum. Ég kallaði: mamma, mamma, ertu þarna...ekkert svar. Hún er víst brattari núna en það er skrítið að tala við ekki neitt í símann. Ég veit aldrei hvenær er best að hringja lengur. Yfirleitt liggur vel á henni á kvöldin en þetta fannst mér voðalega skrítið. Hún talaði tóma steypu líka.

Eins og ég segji þá er ég bara tóm inn í mér og kannski er það bara hausttómið.