Ég var búin og blogga heil ósköp um næsta kall! En það PÓSTAÐIST EKKI! Sést hvað ég er reið yfir því?
Maður hefur heil ósköp fyrir að skapa þetta bla bla á bloggi og svo fer allt í fýlu út af kerfisvitleysu.
Kemur allt í einu eitthvað riiisastórt error kjaftæði og skemmir fyrir manni fullt af skrifum! Jiminn hvað ég er hneyskluð
Taka tvö. Ég verð að ná þessu fjandans prófi!
Anaximandros
Hann var nú ekki sammála Þalesi um vatnið og kom með undarlegt orð, to apeiron, til að útskýra heiminn. To apeiron þýðir óendanlegt og óbreytanlegt...mjög dularfull veröld það. Til er sum sé eitt efni sem allt er úr. Vandamál Anaximandrosar var eiginlega að ef hlutir eru óendanlegir og óbreytanlegir þá er manneskjan soldið mikið meira en manneskja. Hún er líka stóll og allskonar drasl. Líkist sandskrímslinu í Spiderman 3 sem er með fullt af drasli í sér en aðaluppistaða skrímslisins er sandur. Þetta er alveg gáfulegt svona miðað við tímatal þessarar hugmyndar. Svona amöbu-hugmynd. Soldið erfitt að átta sig á hvernig hlutirnir verða það sem þeir eru. Sjálfsagt hefur to apeiron einhverja eiginleika.
En ef það er eitt og óbreytanlegt og óendanlegt...þá hjótum við að vera ein risastór klessa öll sömul ásamt húsgögnum tækjum og þvílíku. Ég er pillan sem ég gleypti í dag. Hvernig hefði Anaximandros útskýrt það að mér liði illa af því að drekka ónýta mjólk ef við erum báðar to apeiron? Það er varla hægt að tala um hlutföll efnis ef allt er í einni kássu eða hvað? Kannski er ég á villigötum hérna. Hvað um það. Það er holt að pæla. Maður fær síður alzheimer ef maður lætur hugann rembast. Sjuddúkú ossona.
Koma sohhh Blogger! Publish ðis shitt!
