Ég er algerlega andlaus þessa dagana. Og er frekar fúl yfir því.
Ég rembist við skólann, peysugerð og svo skrepp ég og les hljóðsnældur hjá Blindróbókósafnó.
Afskaplega notalegt líf svo sem. Voða rólegt ukkað.
En ég er alveg glötuð í tungumálinu íslensku. Veit ekki djakk! Fæ sorglegar einkunnir úr textagerðanámskeiðinu! Mikið er það furðulegt að vera lélegur í málinu sínu. Ef ég ætti að fara í gegnum bloggfærslurnar mínar eins og verkefni í textagerð myndi ég eyða öllu af helberri skömm.
Djísjúss...
Ég ætla ekki að eyðileggja pælingar mínar á þeim forsendum. Ósanngjarnt gagnvart mér. En ég ætla að reyna að skrifa ekki "svo að" í framtíðinni. Ég læri sum sé mér til mikillar furðu! Stundum verður samt aðeins að fá að leika sér. Mar má ekki tapa sér. Væri gaman að skella inn færslu í Íslendingasagnastíl. Þa ku vera svo voðalega fín íslenska.
