laugardagur, október 02, 2004

Föðselsdag


Það er til góðs að hlusta á aðra en það sem maður heyrir verður maður að
leggja í dóm eigin sannfæringar. Ef það er rangt, þarf í sumum tilvikum að
leiðrétta það, svo framarlega sem það er hægt. En þó ber að hafa í huga að í
mörgum tilvikum vilja menn ekki hafa það sem sannara reynist.

Þetta er óskaplega vel mælt. Ég ætla ekki að upplýsa hér hver á þessi fjarska gáfulegu orð. Ég ætla bara að njóta þeirra til hins ýtrasta. Vantar meiri speki í lífið.

Ég vaknaði eldsnemma í morgun og svalaði klósettskálinni með ljúffengri heitri bunu af þvagi. Leit á klukkuna og sá að það væri alveg tilvalið að kúra lengur. Dreymdi gamla félaga og vini og langaði mest til þess að hafa samband þegar ég vaknaði. En þar sem klukkan var bara á hádegi þá ákvað ég að vera ekki að trufla. Svo er það ég sem á að sitja við símann og taka við kveðjum en ekki að vera að hringja í annað fólk. Í dag er minn dagur, ásamt fullt af öðru fólki sem ég þekki ekki nema að sjálfsögðu Bix.


Amma gamla var fyrst til þess að hringja í mig og óska mér til hamingju með daginn. Ég bara átti ekki afmæli gær.

Amma er dásamleg. Hún gaf mér einu sinni mynd af afa. Eða öllu heldur mynd af mynd af afa. Henni fannst það ómögulegt að ég skildi ekki eiga af honum mynd. Síðan spyr hún mig alltaf hvort mér sé illa við sig þegar ég hef samband við hana. Ég botna ekkert í þessari spurningu. Hún á 8 börn þar af eitt látið. Öll nema eitt hafa getið af sér börn sem svo eru að geta af sér börn og ég get ekki séð nema að hún eigi fullt fangið með fólk. Ég er ekki alin upp við það að hafa samband við ættingja sinkt og heilagt. Sérstaklega fólk sem ég hef aldrei verið í neinum tengslum við. En amma verður að vera viss. Svo ég svara henni: Nei elsku amma mín auðvitað ekki.

Hún fær engar útskýringar. Ég er viss um að þær myndu gera illt verra. Hún væri vís með að spinna heil ósköp af flækjum. Mig minnir að ég hafi reynt að útskýra fyrir henni einhverntíma og það endaði með ósköpum. Það var alveg sama hvað ég sagði það var rangtúlkað.

Ég þekki fleiri sem eru eins og amma. Meika ekki útskýringar án þess að þurfa að snúa þeim út og suður og jafn vel láta hlutina snúast um sjálfan sig en ekki efnið sem um var rætt. Ég er soldið spennt að vita hvað býr í hausnum á svona fólki...

Óska mér hér með til hamingju með 32 aldurs sárið og þeim sem deila þessum degi með mér.



Að blogga er að lifa

Maður hálf skammast sín fyrir gömlu færslurnar sínar en mér finnst þær þokkalega skrifaðar og þekki ekki þessa manneskju lengur...ætli hún s...