Svei mér þá. Ég er ekki að höndla hvað fríið manns er stutt. Vinnuvikan er allt allt of löng. Ég kvíði svo fyrir vikunni af því að hún er svo lengi að líða. Ég er líka búin að missa allan áhugan á starfinu. Enda er þetta ekkert starf heldur færibandavinna og slíkt á ekki við á leikskóla.
Svo er það bókalesturinn. Það er nú meira hvað ég er ekki að höndla bækur. Ég er ekki fær um að lesa eina bók í einu. Núna er ég að lesa Don Kíkóta, Veröldina sem var, Bóksalann í Kabúl, Glæp og refsingu og margt fleira spennandi. Hugsa sér! Þetta er einhver geðbilun. Sérstaklega þar sem ég klára aldrei bækurnar og er alltaf að byrja upp á nýtt.
Svo er það Baldurs' Gate. Það er nú meiri krísan. Ég er alveg að verða vitlaus mig langar svo að klár'ann. En ég er að missa þolinmæðina. Ég þvælist um realmið með sex kalla og kellingar og veit ekkert í minn haus! Svo finnst mér alveg ferlegt að þurfa að drepa bjarndýr og úlfa. Þessi glæsilegu dýr! En það þýðir ekkert að hlaupa í burtu. Þá er maður bara dauður sjálfur. Og þá þarf að lóda upp á nýtt. Döhh!
Icewindale 1 og 2 bíða eftir mér ásamt Baldur's Gate 2...Eins og sjá má þá er nóg annað að gera en að vinna fyrir peningum.
En maður verður að hlusta á Geir Hilmar Haarde. Hann grátbiður okkur um að vinna meira svo hann geti lækkað skattana hjá hátekjufólkinu. Hvað gerir maður ekki fyrir ríka fólkið? Það verður að geta borgað af jeppunum sínum, aumingjarnir.
