mánudagur, janúar 02, 2006

Gleðilegt nýtt ár og takk fyrir það gamla



Sæl öll sömul...skrítið orð sömul...en jæja þá er árið búið og ég gerði margt markvert á árinu:

Ég tók þátt í heimskulegum sjónvarpsþætti, eignaðist ótrúlega fallegan dreng sem verður yndislegri og yndislegri með hverjum deginum (en tekur á taugarnar þegar hann á að fara að sofa blessaður) hitaði upp fyrir Sonic Youth og síðast en ekki síst drullaði mér í skóla. Ég held að þetta sé svona hvað mest áberandi á árinu mínu.

Strengdi engin áramótaheit því maður stendur ekki við þau og þegar lengra líður á árið þá er maður komin með sektarkennd dauðans og farin að pressa þvílíkt á sig að fara að redda áramótaheitinu fyrir áramót. Svona er geðveikistegundin þráhyggja sem ég á til að detta í.

Hins vegar er stefnan tekin á jákvæðar breytingar: EEEEeeeelska nágrannann og fíla mússikina hans í botn. Við ætluðum að vera svo ægilega sniðug að hanga fram yfir áramót á Skaganesi til að sleppa við áramótavitleysuna hjá elskunni. En við fengum gleði í nótt í staðin. Reyndar fór sonurinn að gráta sem varð til þess að það lækkaði í græjunum og maður veltir því fyrir sér hvort einhver viðhorfsbreyting hafi átt sér stað en ég veit að það var bara tilfellið í gær. Alkinn skiptir um ham sínkt og heilagt.
Tónlistarsmekkurinn drengs á dauðalista nr. 1 er hins vegar með ólíkindum: Billí Ædol, Bítlarnir, nýji diskurinn hans Helga Björns, Robbí Wiljams, Alanis Morri-sett, athugið að ef það eru stelpur hjá honum setur hann á fóninn það sem hann telur við hæfi kvenna) Bubbi Morteins, að fokkíng sjálfsögðu, Stuðmenn (oj bara), Métallika, Guns and Roses og fleira ótrúlegt ótrúlegt. Ég held að hann skrifi allt sem kjafti kemur nema...þungarokk og þar komum við sko þokkalega sterk til leiks! Enda er hugmyndin sú að ef við ætlum í stríð að þá er að taka hátalara niður úr hillunni, skella þeim öfugum í gólfið og svo er bara hevví métall á gaurinn þar sem hann sefur svefni hinna ranglátu.

Dagur fékk frábæran disk í gjöf, Pottþéttur Baldur Rökkvi, og við erum að hugsa um að skella því í gang líka! Pósturinn Páll, pósturinn Páll, pósturinn Páll og kötturinn Njáll...træ ræ ræ ræ ræræ....

Að blogga er að lifa

Maður hálf skammast sín fyrir gömlu færslurnar sínar en mér finnst þær þokkalega skrifaðar og þekki ekki þessa manneskju lengur...ætli hún s...