Já og svo fór ég í próf.
Þá er eftir lyklunarverkefni og heil ritgerð sem þarf að vinna í hóp þ.e. ritgerðin. Hvað annað?
Ekki það að ég sé á móti hópnum mínum. Ég bara nenni þessu ekki lengur, hópiddí hóp! Vil fara að lesa eitthvað skemmtilegt og bora í nefið.

Svo er ég búin að vera geðveik meira og minna alla önnina og er að gefast upp á því. Held að ég þurfi að fara að kaupa mér serótónín eins og mér er illa við aukaverkanir. Furðulegt að gera sér grein fyrir hlutum en geta ekkert gert í þeim. En þegar maður er að skipta um líðan eins og dæmigert íslenskt veðurfar var hér í denntíð (?!) þá er bara spurning um að let gó.
Ég held nú samt að ef ég hefði orku aukreitis þá myndi ég reyna að vinna úr þessu sjálf. En ég hef bara ekki tíma handa mér aflögu. Enda held ég stundum að ég sé vél sem massar það sem massa þarf og svo slekkur hún á sér...nei reyndar fer ég bara á stand by þangað til ég þarf að véla næsta dag.

Hvenær fæ ég að sofa eins og fólk sefur? Ég má ekki heyra skrjáf í sænginni hans gullmola míns þá opna ég augun og ef hann talar upp úr svefni fer adrenalínið í gang og ég bíð eftir að hann vakni alveg svo ég geti svæft hann aftur! Verður maður ekki geðveikur á því að sofa ekki?

Hana, ég þarf að fara að liggja í sófanum mínum. Ég þarf að æfa mig í því að hafa það huggulegt.
Kannski sef ég bara þar...ekkert skrjáf í sænginni þar.