Verð að segja frá krúttlegasta brandara sem mér og vinnufélögum mínum var sagt frá í gær.
Herdís Egilsdóttir sér um ritsmiðju fyrir börn í Borgó og áður en hún fór niður að sinna sínu kom hún upp á kaffistofu og sagði okkur brandara:
Það voru þrjár systur. Ein var 98 ára, önnur var 96 ára og sú þriðja var 92 ára.
Sú sem var 92 ára ákvað að fara í bað. Hún gekk upp stiga sem var á heimili þeirra og lét renna í baðið. Eftir smá stund brá henni heldur betur. Hún vissi ekki hvort hún væri að fara ofan í baðið eða koma úr baði. Svo hún kallaði á þá systur sem var 96 ára. - Ji minn, kallaði sú 96 ára, -ertu orðin svona kölkuð, sagði hún, og lagði af stað upp stigann. Allt í einu stöðvaðist sú 96 ára upp í miðjum stiga. Hún vissi ekki hvort hún væri á leiðinni upp eða niður. Svo hún kallaði á 98 ára gömlu systur sína. -Ég veit ekki hvort ég er á leiðinni upp eða niður! Kallaði hún. Sú 98 ára sló í borðið og kallaði: Uss eru þið orðnar svona kalkaðar, en bíðiði aðeins, það er einhver að banka.
