miðvikudagur, júlí 18, 2007

...jæja búnnað selja trommusettið mitt


Sumir kaupa sér föt, aðrir kaupa sér einkaþotur og kampavín, enn aðrir fara í heimreisur og svo eru það þeir sem hugsa í mörg mörg ár um að láta draum sinn rætast.

Hérna er til dæmis minn draumur frá því að ég var 14 ára. Hann lítur svona út og vonandi fer hann að rætast. Ég er alla vega búin að massa einkatíma handa mér og útvega mér þessa feikilega góðu kennslubók og ligg þvílíkt spennt yfir henni. Þykist vera að leika við Dag en er að stúdera hljóma á fullu: do mí so so mí do, einund, tvíund þríund, ferund, fimmund, sexund sjöund áttund hækkanir lækkanir stækkanir og minnkanir...mér líður eins og ég sé orðin smiður.

Allt að gerast. Aldrei of seint að læra neitt í heiminum. Það er of seint þegar maður er dauður hins vegar. En ég nenni ekki að vera fúlt gamalmenni yfir því á Grund.

Að blogga er að lifa

Maður hálf skammast sín fyrir gömlu færslurnar sínar en mér finnst þær þokkalega skrifaðar og þekki ekki þessa manneskju lengur...ætli hún s...