Baldur's Gate. Það er málið. Að maður skuli þurfa að elda og hugsa um sjálfa sig þegar það er hægt að fara inn í allt aðra veröld sem hefur ekkert með raunveruleikann að gera. Það ku vera nauðsynlegt fyrir sálartetrið að skapa sér flæði í gegnum eitthvað. Flæði er nefnilega eitthvað sem lekur út úr hausnum á manni ef maður passar sig ekki og kemur ekki svo auðveldlega aftur.
Svo er bara gaman að halda að maður sé uppi á miðöldum. Krúttleg mússik ossona. Fullt af fjásjóðum, ljótum köllum sem vilja drepa mann af því að maður er eitthvað merkilegur og vera úti í náttúru þar sem eru engir bílar. Eitt risastórt en erfitt ævintýri. Fara bara langt langt í burtu í smá stund. Ég ætla nú samt að baða mig...frekar skítug og þreytt. Ég er alla vega með fullt af spennandi verkefnum framundan. Nú væri ekki slæmt að vera hætt að vinna. Ég vona að bumban mín verði samt ekki mjög stór og að hún sitji ekki mjög hátt svo hún verði ekki fyrir lyklaborðinu eða trommusettinu. Ég verð svo fúl ef ég get ekki athafnað mig. Ég er þegar brjáluð yfir því að hafa misst getuna til þess að geta gert allt á einni mínútu. Svo er ég orðin svo viðkvæm fyrir lyktum og ljótum hlutum. ÉG, af öllum. Má ekki finna annarra prumpufýlu eða sjá kall með engan haus. Hótaði öllu illu þegar maðurinn minn hleypti Stinky út. Kúgaðist og ætlaði aldrei að þora inn í prumpu-herbergið. Sá fyrir mér að ég yrði að vera inni í stofu á meðan Bertilíus og Stinký væru saman upp í rúmi með sígarettu eftir gott fart.
Sturtan er að kalla á mig. Svo þarf að borða, hvíla sig og rokka feitt.
Svo er það bara kastalar og sverð.
Mæli með: Flæði, allir að fara og finna flæðið sitt.
Mæli á móti: að vera á móti.
