Það er nú meira hvað þetta template mitt er leiðinlegt. Allir linkar horfnir og ég stend frammi fyrir þvi að templeita eina ferðina enn.
Ég kvelst á milli lappanna nánar tiltekið í lífbeininu. Það er nú meira ógeðið. Í dag fékk ég svo mikinn verk að ég sagð ái upphátt. Verkurinn vakti mig af værri leggingu. Ég vaknaði svo óhugnanlega snemma í morgun að ég varð að pína mig í leggelsi svo ég gæti æft í kvöld fyrir tónleikana okkar Brúðarmeyjanna sem verða annað kvöld á Grand Rokkinu. Við ætlum að halda upp á eins árs afmælið okkar. Allir velkomnir með 500 þorska en það er þægilegra að hafa með sér sífilis-karlinn eða einn rauðann. Hann er svo léttur áðí.
Kríli litli fýlar það í botn að mæta á hljónstrængar. Steinsefur allan tímann. Ætli hann verði bilað tónskáld þegar hann verður stór? Hvað ef hann ætlar nú að verða prestur? Ji...það yrði nú duldið furðulegt. Vonandi verður hann ekki villuráfandi sauður eins og foreldrarnir. Hann fæðist allavega sauður...er ekki hrútsmerkið í mars/apríl? Ég er að safna kindum. Hann verður dýrmætasta sauðkindin mín.
Ég er soldið dugleg í bókalestrinum núna. Ég held að það stefni í metár í bókalestri svona miðað við hvernig ég hef verið undan farin ár. Ég er að lesa Líflækninn eftir Svía-kallinn Per Olaf Enquist. Mér finnst það soldið skemmtilegt að Svíi skuli skrifa um danska aðalinn.
Það er eitthvað svo dulmagnað þegar maður les þessa sögu. Það er eitthvað óhugnanlegt sem liggur í loftinu alla bókina. Ég er svo skít hrædd um hann Struensee að ég er alveg að fríka út. Ef ég klára ekki bókina þá er það að ég vil ekki vita hvað verður um hann. Ég veit það nú þegar en ég vil ekki lesa það. Það er stöðugt ódó í loftinu. Kristján 7-undi gjörsamlega út úr kortinu vegna geðbilunnar og grútskítugur aðall að utan sem innan. Ðökk. Ótrúlegt hvað þessi saga dregur fram í manni einhverjar tilfinningar sem maður finnur ekki dags daglega. Svo eru allir í sögunni í uppnámi út af upplýsingamönnum sem er líka svo gaman að upplifa. Maður skynjar alveg hvað aðlinum var ógnað með þessari nýju hugmyndafræði sem breytti sér í lýðræði með tímanum.
Mér finnst þetta svo spennandi. Ef maður ætti tímavél og huliðsskikkju...
Hvernig ætli lyktin hafi verið inni í höllunum eða á götum Kaupmannahafnar? Mig langar svo að vita það. Og mig langar að skoða ógeðslegu hárkollurnar sem voru í tísku með flísatöng og skreppa á tónleika með einhverju frægu tónskáldi. Og sjá hvernig skyrtuermar og kragar litu út ef maður kíkir undir og á bak við. Gult eitthvað. Finna líkamslyktina af þessu fólki. Mig langar að sjá skítugan aðal. Áreiðanlega allt öðruvísi lykt heldur en af gömlu súrufýlufólki.
Vélindabakflæðið er farið að gera mig brjálaða og ég hef misst einbeitinguna. Þoli ekki þetta sviðaógeð öllu lengur.
Ég kvelst á milli lappanna nánar tiltekið í lífbeininu. Það er nú meira ógeðið. Í dag fékk ég svo mikinn verk að ég sagð ái upphátt. Verkurinn vakti mig af værri leggingu. Ég vaknaði svo óhugnanlega snemma í morgun að ég varð að pína mig í leggelsi svo ég gæti æft í kvöld fyrir tónleikana okkar Brúðarmeyjanna sem verða annað kvöld á Grand Rokkinu. Við ætlum að halda upp á eins árs afmælið okkar. Allir velkomnir með 500 þorska en það er þægilegra að hafa með sér sífilis-karlinn eða einn rauðann. Hann er svo léttur áðí.
Kríli litli fýlar það í botn að mæta á hljónstrængar. Steinsefur allan tímann. Ætli hann verði bilað tónskáld þegar hann verður stór? Hvað ef hann ætlar nú að verða prestur? Ji...það yrði nú duldið furðulegt. Vonandi verður hann ekki villuráfandi sauður eins og foreldrarnir. Hann fæðist allavega sauður...er ekki hrútsmerkið í mars/apríl? Ég er að safna kindum. Hann verður dýrmætasta sauðkindin mín.
Ég er soldið dugleg í bókalestrinum núna. Ég held að það stefni í metár í bókalestri svona miðað við hvernig ég hef verið undan farin ár. Ég er að lesa Líflækninn eftir Svía-kallinn Per Olaf Enquist. Mér finnst það soldið skemmtilegt að Svíi skuli skrifa um danska aðalinn.
Það er eitthvað svo dulmagnað þegar maður les þessa sögu. Það er eitthvað óhugnanlegt sem liggur í loftinu alla bókina. Ég er svo skít hrædd um hann Struensee að ég er alveg að fríka út. Ef ég klára ekki bókina þá er það að ég vil ekki vita hvað verður um hann. Ég veit það nú þegar en ég vil ekki lesa það. Það er stöðugt ódó í loftinu. Kristján 7-undi gjörsamlega út úr kortinu vegna geðbilunnar og grútskítugur aðall að utan sem innan. Ðökk. Ótrúlegt hvað þessi saga dregur fram í manni einhverjar tilfinningar sem maður finnur ekki dags daglega. Svo eru allir í sögunni í uppnámi út af upplýsingamönnum sem er líka svo gaman að upplifa. Maður skynjar alveg hvað aðlinum var ógnað með þessari nýju hugmyndafræði sem breytti sér í lýðræði með tímanum.
Mér finnst þetta svo spennandi. Ef maður ætti tímavél og huliðsskikkju...
Hvernig ætli lyktin hafi verið inni í höllunum eða á götum Kaupmannahafnar? Mig langar svo að vita það. Og mig langar að skoða ógeðslegu hárkollurnar sem voru í tísku með flísatöng og skreppa á tónleika með einhverju frægu tónskáldi. Og sjá hvernig skyrtuermar og kragar litu út ef maður kíkir undir og á bak við. Gult eitthvað. Finna líkamslyktina af þessu fólki. Mig langar að sjá skítugan aðal. Áreiðanlega allt öðruvísi lykt heldur en af gömlu súrufýlufólki.
Vélindabakflæðið er farið að gera mig brjálaða og ég hef misst einbeitinguna. Þoli ekki þetta sviðaógeð öllu lengur.
