Dreymdi vinnuna. Við vorum fjórar með allan leikskólan eða 55 börn. Leikskólastjórinn fékk þessa fínu hugmynd að gefa öllum öðrum frí vegna þess að það var hvort eð er frídagur daginn eftir. Þegar ég innti eftir því hvort ekki væri hægt að kalla einhverjar í vinnu til þess að klára daginn þá sagði Bedda mér að það væri ekki hægt því þær fóru allar í klippingu! Svo kom allt í einu strolla af nýju starfsfólki sem vantaði vinnu.
Flestar fengu þær vinnu en þegar leið á daginn kom ein þeirra til mín með undirskriftalista sem ég vissi ekki til hvers var en það var eitthvað í sambandi við leikskólastjórann. Þetta var rosalega þykk bók og inn í henni voru myndir af þeim starfsmönnum sem ekki fengu vinnu og átti víst að þýða að leiksskólastjórinn hefði verið með fordóma gagnvart þessu fólki. Ein leit út eins og geimvera og svo stóð undir myndinni að hana bráðvantaði meðmæli og vinnu. Svo átti ég að skrifa. Mér var ekkert vel við það. Sá samt nafnið mitt en ég hafði ekki skrifað það svo ég hugsði að þetta væri nafna mín úr þessum risastóra starfsmannnahópi.
Það kom aldrei almennilega fram hvort það væri verið að lýsa yfir vanhæfni. Ég var eiginlega soldið hissa að það væri þessi svaka listi og konurnar ekki búnar að vinna í tvo tíma einu sinni. Svo sá ég að Bedda var búin að skrifa sig á listann svo ég skrifaði mjög illa nafnið mitt á blaðið. Langaði greinilega ekki til þess að taka þátt í þessu nema Bedda væri örugglega með.
Þetta kalla ég nornaveiðar.
Ekki fékk ég að vita meir því ég var ræst af klukkunni og er með skrítna tilfinningu inn í mér. Eins og ég sé að svíkjast undan einhverju...
Svo er ég bara löt. En ég á víst að vera það. Það er skyldan sem ég þarf að fara eftir núna. Létt líkamsrækt og leti. Svo ég er að hugsa um að skella mér í hundleiðinlegan göngutúr upp á Lansa til þess að láta draga úr mér nokkra blóðdopa. Kíkja við hjá Tryggingastofnun og sjá hvernig innviðið er hjá þeim. Eftir þetta fer ég að fá á tilfinninguna að lífbeinið sé að færa sig út á læri svo það er eins gott að hvíla sig þangað til næsta törn kemur.
Þetta verður góður dagur í köldu veðri.
Flestar fengu þær vinnu en þegar leið á daginn kom ein þeirra til mín með undirskriftalista sem ég vissi ekki til hvers var en það var eitthvað í sambandi við leikskólastjórann. Þetta var rosalega þykk bók og inn í henni voru myndir af þeim starfsmönnum sem ekki fengu vinnu og átti víst að þýða að leiksskólastjórinn hefði verið með fordóma gagnvart þessu fólki. Ein leit út eins og geimvera og svo stóð undir myndinni að hana bráðvantaði meðmæli og vinnu. Svo átti ég að skrifa. Mér var ekkert vel við það. Sá samt nafnið mitt en ég hafði ekki skrifað það svo ég hugsði að þetta væri nafna mín úr þessum risastóra starfsmannnahópi.
Það kom aldrei almennilega fram hvort það væri verið að lýsa yfir vanhæfni. Ég var eiginlega soldið hissa að það væri þessi svaka listi og konurnar ekki búnar að vinna í tvo tíma einu sinni. Svo sá ég að Bedda var búin að skrifa sig á listann svo ég skrifaði mjög illa nafnið mitt á blaðið. Langaði greinilega ekki til þess að taka þátt í þessu nema Bedda væri örugglega með.
Þetta kalla ég nornaveiðar.
Ekki fékk ég að vita meir því ég var ræst af klukkunni og er með skrítna tilfinningu inn í mér. Eins og ég sé að svíkjast undan einhverju...
Svo er ég bara löt. En ég á víst að vera það. Það er skyldan sem ég þarf að fara eftir núna. Létt líkamsrækt og leti. Svo ég er að hugsa um að skella mér í hundleiðinlegan göngutúr upp á Lansa til þess að láta draga úr mér nokkra blóðdopa. Kíkja við hjá Tryggingastofnun og sjá hvernig innviðið er hjá þeim. Eftir þetta fer ég að fá á tilfinninguna að lífbeinið sé að færa sig út á læri svo það er eins gott að hvíla sig þangað til næsta törn kemur.
Þetta verður góður dagur í köldu veðri.
