Í gær var ég dugleg úr hófi fram. Byrjaði á bankanum. Þar var ekkert að gera fyrir utan einn kúnna og það var ótrúlega rólegt. Ég er ekki búin að vera þar í mínútu þegar inn kemur gömul kelling sem byrjar á því að spyrja afgreiðsludömuna hvort allir væru í kaffi! Ég varð yfir mig hneyksluð á þessari óþolinmæði og dauðlangaði að klóra í hana. Við vorum bara þrjú þarna inni. Komm on! Afgreiðsludaman útskýrði að það væru veikindi! Gömlu kom það bara ekkert við. Hún á bara að bíða eins og annað fólk.
Frá bankanum færði ég mig yfir á Hlemm. Þar var saman safn af liði eins og ævinlega. Karl sem galaði hárri röddu að allt væri vitlaust hérna...klukkurnar og allt.
Síðan dröslaðist ég með strætó niður í bæ. Á leiðinni mættum við öðrum strætó og inn í honum sá ég gamlan fastakúnna úr Ríkinu. Þegar niðrí bæ var komið vaggaði ég frá Lækjartorgi að Hafnarhúsinu með læknisvottorð. Kom við í bókasafninu og tók bækur um móðurhlutverkið (það þarf að læra um það) og keypti bóndadagsbjór.
Ruslaðist á biðstöðina og viti menn! Þar voru tveir fastakúnnar í viðbót. Ekki þverfótað fyrir þeim í dag. Loksins kom strætó og ég ruslaðist upp í hann óþreyjufull eftir að komast heim til mín. Sá strætó var stútfullur af fólki og viðbjóðslegri fiskifýlu. Ég held að Loðnan hafi verið þarna amongst us sem leynifarþegi. Djöfuls viðbjóður.
Ég steinrotaðist eftir þetta ferðalag mitt og var allt kvöldið að jafna mig.
Í dag ætla ég að bíða eftir að grindin aðlagi sig eftir legu næturinnar og reyna að framkvæma eitthvað hérna heima hjá mér. Eins og ég sagði í sér eldri færslu að þá á ég svo mikið dót. Núna er ég að hugsa um að henda því öllu upp á háaloft þrátt fyrir að það sé ekki lausnin.
En hvað með það?
Frá bankanum færði ég mig yfir á Hlemm. Þar var saman safn af liði eins og ævinlega. Karl sem galaði hárri röddu að allt væri vitlaust hérna...klukkurnar og allt.
Síðan dröslaðist ég með strætó niður í bæ. Á leiðinni mættum við öðrum strætó og inn í honum sá ég gamlan fastakúnna úr Ríkinu. Þegar niðrí bæ var komið vaggaði ég frá Lækjartorgi að Hafnarhúsinu með læknisvottorð. Kom við í bókasafninu og tók bækur um móðurhlutverkið (það þarf að læra um það) og keypti bóndadagsbjór.
Ruslaðist á biðstöðina og viti menn! Þar voru tveir fastakúnnar í viðbót. Ekki þverfótað fyrir þeim í dag. Loksins kom strætó og ég ruslaðist upp í hann óþreyjufull eftir að komast heim til mín. Sá strætó var stútfullur af fólki og viðbjóðslegri fiskifýlu. Ég held að Loðnan hafi verið þarna amongst us sem leynifarþegi. Djöfuls viðbjóður.
Ég steinrotaðist eftir þetta ferðalag mitt og var allt kvöldið að jafna mig.
Í dag ætla ég að bíða eftir að grindin aðlagi sig eftir legu næturinnar og reyna að framkvæma eitthvað hérna heima hjá mér. Eins og ég sagði í sér eldri færslu að þá á ég svo mikið dót. Núna er ég að hugsa um að henda því öllu upp á háaloft þrátt fyrir að það sé ekki lausnin.
En hvað með það?
