Já loksins loksins er ég sest við tölvulinginn. Ju hvað það er gott að finna puttana á lyklaborðinu.
Það sem ég ætla að gera á þessu ári er að lesa a.m.k. einni bók fleiri en í fyrra og eignast eitt barn með manninum mínum. Ég ætla ekki að leggja á mig frekari plön. Öll plön sem ég hef gert undanfarið og í kringum jólin hafa farið í vaskinn. Eins og skipulagsplönin mín til að fyrirbyggja drasl í kringum mig hef ég orðið fyrir gífurlegum vonbrigðum.
Ég var til dæmis búin að plana að fara í banaKringluna 22. des og versla jólagjafir. Ætlaði að rimpa því af á mettíma og elta síðan frænku mína á meðan hún kláraði sitt, fara síðan niður í bæ og klára restina þar. Ég endaði með að eyða 6 klst. í banaKringlunni út af skipulagshæfileikum annarra og ég hélt að ég myndi missa vitið þá og þegar. Ég hata banaKringluna og fer helst ekki þangað nema í algerri neyð. Ég þarf sem sagt ekki að fara í þangað þetta árið vonandi þar sem 6 klst. jafngilda því að ég fari tólf sinnum í banaKringluna á ári- einmitt þrjátíu mínútur í senn og er rassgats nóg!
Það eina sem er í banaKringlunni af viti er Ríkið sem er opið til kl. 18 á laugardögum og ég þarf ekki á því að halda í bráð.
Horfið á fréttirnar í kvöld. Sem betur fer kom brjálað Tsunami til þess að losa okkur við Írakstríðið og Bobby Fischer Price. Sorglegt að það skuli enn vera týndir Íslendingar. Við erum svo ferlega fá að það er nokkuð ljóst að einhver sem ég þekki þekkir einhvern af þeim sem er týndur.
Alla vega það sem var merkilegast við fréttirnar í kvöld var kona frá Sri Lanka. Hún er búin að vera á Íslandi í sex ár, vinnur á sambýli og þrífur hjá einhverju fólki í Hafnarfirði. Ég er alveg viss um að hellingur af Íslendingum gapi núna yfir því að þessi kona gerði sér lítið fyrir og keypti handa dóttur sinni og fjölskyldu geðveikt ríkmannahús úti á Sri Lanka og gapir enn meir yfir sjónvarpstækinu sem var heima hjá henni sem var eitthvað um 50 tommur...
Á sex árum tókst henni þetta. Ég þarf að fara íhuga alvarlega mín peningamál. Hvað er í matinn hjá svona fólki?
Ég veit fyrir víst að dósafólkið er hörkuduglegt. Það er ein kona sem ég finn oft á kafi í ruslinu fyrir utan heimilið mitt. Ég þarf alltaf að æpa á hana þegar hún byrjar að róta. Ég er nefnilega ekki enn farin að henda dósum þrátt fyrir bílleysi. Nú svo er það umferðareyju-sveppatínslan. Ég hef meiraðsegja heyrt af því að "hrísgrjónin"búi til garð inni hjá sér til þess að rækta grænmeti. Mér finnst það frábær hugmynd. Bera inn mold á gólfið og bara vessgú! Austur-Evrópubúarnir skerppa niðrá tjörn og ná sér í fugl stúttfullan af kólestróli. Þetta eru hlutir sem maður verður að fara að hugleiða.
Ég ætla að segja upp Mogganum sem ég fæ einungis um helgar. Mamma lánaði mér matvinnsluvél sem er töfralausn í fátæktinni sem nú fer í hönd því það má búa til ógeðsdrykki og eitt og annað búta niður eins og t.d. ost sem brotnar í klessu þegar maður ætlar að nota ostaskera á hann. Svo losna ég við að hnoða pizzudeig á eldhúsborðplötunni og það sparar mér það að þurfa að vinna á deigklessunum sem festast við plötuna. Svo koma vonandi hver sparnaðarhugmyndirnar á fætur annarri.
Pabbi hans Berta gaf okkur að vísu kjöt. Og þetta kjöt er sko margra Brynjólfa virði ef ekki bara Ragnheiða! Við fórum nebblilega í búð áðan og fjórar litlar lærissneiðar kosta 800 þoska! Þannig að ég er miljónamæringur í frystinum.
Það sem ég ætla að gera á þessu ári er að lesa a.m.k. einni bók fleiri en í fyrra og eignast eitt barn með manninum mínum. Ég ætla ekki að leggja á mig frekari plön. Öll plön sem ég hef gert undanfarið og í kringum jólin hafa farið í vaskinn. Eins og skipulagsplönin mín til að fyrirbyggja drasl í kringum mig hef ég orðið fyrir gífurlegum vonbrigðum.
Ég var til dæmis búin að plana að fara í banaKringluna 22. des og versla jólagjafir. Ætlaði að rimpa því af á mettíma og elta síðan frænku mína á meðan hún kláraði sitt, fara síðan niður í bæ og klára restina þar. Ég endaði með að eyða 6 klst. í banaKringlunni út af skipulagshæfileikum annarra og ég hélt að ég myndi missa vitið þá og þegar. Ég hata banaKringluna og fer helst ekki þangað nema í algerri neyð. Ég þarf sem sagt ekki að fara í þangað þetta árið vonandi þar sem 6 klst. jafngilda því að ég fari tólf sinnum í banaKringluna á ári- einmitt þrjátíu mínútur í senn og er rassgats nóg!
Það eina sem er í banaKringlunni af viti er Ríkið sem er opið til kl. 18 á laugardögum og ég þarf ekki á því að halda í bráð.
Horfið á fréttirnar í kvöld. Sem betur fer kom brjálað Tsunami til þess að losa okkur við Írakstríðið og Bobby Fischer Price. Sorglegt að það skuli enn vera týndir Íslendingar. Við erum svo ferlega fá að það er nokkuð ljóst að einhver sem ég þekki þekkir einhvern af þeim sem er týndur.
Alla vega það sem var merkilegast við fréttirnar í kvöld var kona frá Sri Lanka. Hún er búin að vera á Íslandi í sex ár, vinnur á sambýli og þrífur hjá einhverju fólki í Hafnarfirði. Ég er alveg viss um að hellingur af Íslendingum gapi núna yfir því að þessi kona gerði sér lítið fyrir og keypti handa dóttur sinni og fjölskyldu geðveikt ríkmannahús úti á Sri Lanka og gapir enn meir yfir sjónvarpstækinu sem var heima hjá henni sem var eitthvað um 50 tommur...
Á sex árum tókst henni þetta. Ég þarf að fara íhuga alvarlega mín peningamál. Hvað er í matinn hjá svona fólki?
Ég veit fyrir víst að dósafólkið er hörkuduglegt. Það er ein kona sem ég finn oft á kafi í ruslinu fyrir utan heimilið mitt. Ég þarf alltaf að æpa á hana þegar hún byrjar að róta. Ég er nefnilega ekki enn farin að henda dósum þrátt fyrir bílleysi. Nú svo er það umferðareyju-sveppatínslan. Ég hef meiraðsegja heyrt af því að "hrísgrjónin"búi til garð inni hjá sér til þess að rækta grænmeti. Mér finnst það frábær hugmynd. Bera inn mold á gólfið og bara vessgú! Austur-Evrópubúarnir skerppa niðrá tjörn og ná sér í fugl stúttfullan af kólestróli. Þetta eru hlutir sem maður verður að fara að hugleiða.
Ég ætla að segja upp Mogganum sem ég fæ einungis um helgar. Mamma lánaði mér matvinnsluvél sem er töfralausn í fátæktinni sem nú fer í hönd því það má búa til ógeðsdrykki og eitt og annað búta niður eins og t.d. ost sem brotnar í klessu þegar maður ætlar að nota ostaskera á hann. Svo losna ég við að hnoða pizzudeig á eldhúsborðplötunni og það sparar mér það að þurfa að vinna á deigklessunum sem festast við plötuna. Svo koma vonandi hver sparnaðarhugmyndirnar á fætur annarri.
Pabbi hans Berta gaf okkur að vísu kjöt. Og þetta kjöt er sko margra Brynjólfa virði ef ekki bara Ragnheiða! Við fórum nebblilega í búð áðan og fjórar litlar lærissneiðar kosta 800 þoska! Þannig að ég er miljónamæringur í frystinum.
Og svo er það Bobby. Ég bara verð að hafa orð á því. Hvað er með þessa kalla? Hverjum er ekki rassgats sama um þennan uppásnúna geðsjúkling? Það koma hingað flóttamenn frá löndum þar sem þau geta hreinlega tapað lífi sínu vegna skoðanna en er neitað og þeir ætla virkilega að reyna að redda einhverjum skákgeðsjúklingi? Við erum að tala um heimskulegt fordæmi. Svo neitum við fólki sem elskar hvort annað en er af sitt hvoru þjóðarbrotinu? Fischer vill ekki einu sinni vera hérna af því að það er svo kalt. Og svo horfið ég á Össa Skarp sleikja upp Halldór Ásgrímsson á fullu á Stöð 2. Djöfuls viðbjóður. Hann er algerlega át og Samfylkingin líka! Drusla sem getur ekki þagað. Styður Bobby vitleysuna. Og olíufélögin...keyptu flugmiða handa Sæma rokk fyrir peningana sem þeir eru búnir að stela af almenningi! Ég er að kafna úr ógeði.
Og R-listinn hækkar fasteignagjöldin um 5% og vaxtabætur skerðast um 5% auk þess sem Orkuveitan sem Össur er í fílíng með, ætlar að hækka enn meira...Ég sver það ég dey úr ógeði. Maður getur ekki keypt sér íbúð eða leigt. Maður á að búa hjá mömmu alla ævi.
Það er gott að ég á ekki byssu. Það er aldrei að vita nema að ég taki upp á Washingtonsyndrómi ef svo væri. Ég er alltaf jafn hissa hvað ég hef verið dugleg að bjarga mér á hverju ári...en nú fer ég að verða hrædd.
Og R-listinn hækkar fasteignagjöldin um 5% og vaxtabætur skerðast um 5% auk þess sem Orkuveitan sem Össur er í fílíng með, ætlar að hækka enn meira...Ég sver það ég dey úr ógeði. Maður getur ekki keypt sér íbúð eða leigt. Maður á að búa hjá mömmu alla ævi.
Það er gott að ég á ekki byssu. Það er aldrei að vita nema að ég taki upp á Washingtonsyndrómi ef svo væri. Ég er alltaf jafn hissa hvað ég hef verið dugleg að bjarga mér á hverju ári...en nú fer ég að verða hrædd.
