fimmtudagur, janúar 20, 2005

Sólahringurinn farinn veg allrar veraldar




























Ég er alveg að standa mig í Brúðarbandsmeðvirkni. Vakna þegar klukkan er 11 að morgni í Ameríkuknni þ.e. á því svæði sem BB eru. Þá er klukkan svona fjögur að degi hér á Íslandi. Ég er alltaf að bíða eftir þunglyndisköstum sem fylgja því að vakna svona seint á daginn en þau koma ekki. Mikið er ég fegin því. Enda alger óþarfi. Ég veit að ég get ekkert gert og er farin að sætta mig við það.

Í síðustu viku var útvarpið troðfullt af dagskrá sem fjallaði um mannanöfn og mannanafnanefnd. Ótrúlegustu útgáfur voru settar fram. Við hjónin erum að spá og spekúlera að sjálfsögðu og erum eiginlega búin að ákveða okkur. Þurfum engu að síður að tala við mannanafnanefnd til þess að athuga hvort við megum skýra nafninu sem við höfum valið. Berti bar samt frábæra spurningu upp um daginn. Hún er sú hvort við megum skýra son okkar Einn Sopi.

Í Fréttablaðinu í dag sá ég að Gígja væri karlmannsnafn. Ég hélt að gígja væri annað orð yfir fiðlu eða nafn yfir samskonar hljóðfæri og fiðla auk þess sem það væri kvennkyns. Það beygist voða kvennkynslega-gígja um gígju.......hann gígjann....hmm....
Dagmar hefur mér alltaf fundist vera karlmannsnafn. Dagur og Mar. En svo virðist ekki vera. Kannski að ég skýri dóttur mína þá Bjartmar.

Sunna er karlmannsnafn af því að það eru tvö enn í því. Allt sem er með tveimur ennum er karlkyns. Ég er alveg með rökin á hreinu hérna.

Feministar komast að öllu einhvernvegin. Þær gátu fundið dagbók sem var full af kvennníði. Aldrei hefði mér dottið það í hug að athuga þetta. Ég geri mér grein fyrir því að einhver hefur séð þetta og sagt þeim frá þessu en engu að síður þá fatta ég ekki hvernig þær fara að þessu.
Hver ætli hafi fengið þessa furðulegu hugmynd að prenta út dagbók fulla af kvennaníði? Mikið er ég fegin að ég keypti hana ekki. Ég fékk mér nefnilega svona dagbók. Í henni erfullt af einhverjum frösum t.d. þessi frægi sem Ronald Regan lét út úr sér:
Það er sannarlega við hæfi að við komum hér saman í dag til þess að minnast Abrahams Lincolns, sem fæddist í bjálkakofa er hann reisti með eigin höndum.

Það mætti halda að forsetaefni repúblikana í Bandaríkjunum séu látnir taka stúpidó-kvis. Þeir sem eru úti að skíta verða forsetar. Ég á eftir að fara í gegnum þessa bók og athuga hvort þar séu einhver gáfuleg ummæli frá konu. Kannski að ég hringi svo í feministana og láti þær vita að það vanti speki frá konu í bókina svo það sé hægt að afturkalla hana líka.

Það eru fleiri sem eru fúlir yfir níði um sjálfa sig. Einhver karl er foxillur yfir því að vera sagður undan djöflinum kominn. Einhverjir miðar sem 10 11 klína út um alla búð fullir af súrri speki t.d. þeirri að guð hafi komið með lambakjötið en djöfullinn kokkana. Karlálkan greinilega kokkur (ekki er hann lambakjötið!) .


Að blogga er að lifa

Maður hálf skammast sín fyrir gömlu færslurnar sínar en mér finnst þær þokkalega skrifaðar og þekki ekki þessa manneskju lengur...ætli hún s...