Sem fáránlingur (þ.e. manneskja) þá hef ég alla tíð haft áhuga fyrir svörum að hinum og þessum spurningum. Einhverntíma bjó ég til orð yfir hlutinn og kallaði hann tilvistarheimspeki. Hafði hins vegar ekki hugmynd um að tilvistarheimspeki væri til. Mikið óskaplega var ég fegin þegar ég uppgötvaði það að aðveratil-speki væri til því að þá vissi ég að ég væri ekki ein um krísuna. Fullt af kenningarköllum voru búnnir aþþessu. Til dæmis hinn ótrúlega myndarlegi Sören Kirkjugarður.
Í tilvistartímanum í dag ætla ég að spyrja: Nei ég nenni því ekki!
