Hana, þá erum við flutt. Aðeins háaloftið og smádrasl eftir. Ég ætla að vera löt fram að hádegi en svo ætla ég að taka smá skúrk.
Allir fluttir. Steinunn frænka flutti til mömmu sinnar, mamma flutt, ég er flutt og elsku bróðir minn er fluttur og er bara farinn til Seyðisfjarðar þar sem Norræna tekur á móti honum og flytur hann út í heim. Mikið óskaplega eigum við eftir að sakna hans. Hann ætlar að búa í Svíþjóð. Mér finnst eins og það sé búið að taka af mér hendurnar. En einhvern vegin koma stafir hérna á.
Miklar breytingar sum sé í fjölskyldunni. Það er rosalega skrítið að mamma manns skuli vera komin á vistheimili fyrir aldraða. Svo seljum við ábyggilega húsið hennar í haust. Ji minn hvað allt er skrítið. Maður vill helst hafa móður sína ferska og spræka en það er ekki allt fengins í þessum heimi. Þá tapa ég sum sé æskuheimilinu mínu. Ég er alveg ferlega viðkvæm fyrir þessum timburkofum sem ég hef alið manninn í. Hvað ætli þetta sé með timbrið? Eins og það brakar í þessu.
Ég ætla aðeins að loka augunum mínum í sófanum með bók á bringunni.
