Síðasta prófið á morgun og ég á eftir að lesa fuuulllt. Mill og Kant. Mill er lítið mál en Kant er bara ruglaður þó frábær sé. Enda þurfti hann að gefa sömu bókina út tvisvar á sínum tíma því enginn skildi baun í fyrri útgáfunni. Ótrúlega fyndið. Það er gott að vita að ég er ekki ein um að botna ekkert í karlinum. Skil glósurnar úr tímum.
Við erum með rosalega mikla heimþrá. Vanafestan er alger. Í gær sagði Dagur að við ættum að fara heim. Mikið erum við sammála honum. Samt er rosalega gott að sofa hérna. Ég sef mikið betur. Engin vindlalykt sem kemur upp um gólfið í svefnherberginu frá nágrannanum. Svo eru fuglar syngjandi úti núna. Mér finnst eins og ég sé flutt til Danmerkur. Ég held að ef ég mála gula litinn minn sem er inni í stofunni á Hverfó á veggi hér komi allt til með að lagast. Og þegar ég hugsa til þess hvað það er erfitt að þrífa lítinn mannaskít sem á það til að detta niður úr litlum rassi og milli raufanna á furugólfborðinu, þá hressist ég ögn.
Enn eigum við eftir að ná í sófann og rúmið. En við höfum það fínt á vindsæng og Dagur á svo gott ferðarúm að það væsir ekki um okkur hér. Nægjusemin er alger.
Best að klára Mill snöggvast og kíkja í Kant.
Hmmm er svo ekki undankeppni í Júró í kveld? Spennandi!
