Evil mr. Sykursýki hefur tekið völdin á þessu heimili. Einn sjúkrabíll á þriðjudaginn, einn í gær og svo næstum því sá þriðji í dag. Kannski er það rétt að flytji maður á mánudegi inn í nýtt hús sé það til mæðu. En við reyndum að vígja húsið á laugardegi. Þetta er lygi þessi vísa þarna!
Mér var vorkent svo mikið að vera að standa í þessu að ég fékk að senda Dag til systur minnar og dóttur hennar. Þær ætla að massa eitthvað skemmtilegt meðan ég rek út illa anda.
Sit með bjór í danska herberginu mínu og ískápurinn er afar danskur að innan. Fullt af mat og svo er smá bjór inni í honum. Ég elska þetta.
Er alein því næturvaktin sefur úr sér. Stór dagur á morgun hjá herranum og mig langar til að taka þátt í því með honum. Eina sem ég veit er að það eru mikilvægir tónleikar fyrir Ask the Slave sem þeir eiga að spila á. Veit ekki einu sinni hvar, fyrir sykursýki, ekki tími til að ræða þetta, bara það að svo á að frumsýna einhverja mynd. Sjáiði hvað ég er upptekin?!
Á milli þess sem næturvaktin var skammaður, fyrir að vera þreyttur og borða ekki og mæla ekki í sér blóðsykurinn, af mér og konunni sem ól hann, gat ég óað og æjað yfir símtali í miðju ruglinu á heimilinu. Hes-klíku-vinur minn hann Grétar hringdi til þess að óska mér til hamingju með að hafa náð þekkingarfræðinni. Og vitiði hvað? Hann hafði rétt fyrir sér. Ég gat þekkingarfræðina! AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAhhhh- ég er rosalega stolt af mér fyrir það. Djísús. Enn og aftur velti ég því fyrir mér hvað ég sé að gera í bókasafnsfræði sem aðalgrein. En ekkert svona. Praktískt er praktískt og vinnan er skemmtileg þó námið sé STUPIIIIID nánast alla leið.
heimspeki heimspeki heimspeki rúlí lúlí.
Það er svo gaman að vera til í augnablikinu að ég er að hugsa um að halda í þetta augnablik í augnablik. Vonandi er ég laus við sjúkara bíla í bili. Allir í nágreninu fóru út að gera voða mikið í görðunum sínum og labba framhjá íbúðinni okkar. Ég sagði við næturvaktina að nú værum við Systa hverfisins. Alltaf einhverjir geimkallar fyrir utan hjá okkur.
Eitt alveg ótrúelga fyndið. Í gær fór næturvaktin út í sjoppu og ég hringdi í Indókína til að panta mat. Svo kom næturvaktin heim í tómu tjóni og vissi ekki neitt og slasaði sig á höfðinu og það kom fullt af blóði, ég hringi í sjúkarabílinn og svo þegar þeir sáu að þeim var óhætt að fara aftur kom Indókína-sendillinn með fullt af mat og spurði hvort við hefðum pantað'ann. Við hlógum bara að þessu. Sjúkara-kallar og matarsendill í einum graut fyrir utan hjá okkur. Mjög kómískt eftir alveg ótrúlega dramatík á undan. Stundum kemur hlátur eftir skelli-grátur.
