Ég var voðalega dugleg að þvo í gær. Alltaf að þvælast inn í þvottahús með körfu, fram og til baka. Og að sjálfsögðu var ég elt alltaf hreint af litla dýrinu mínu. Seinna um kvöldið keyrðum við svo næturvaktina í vinnuna. Þegar við komum heim var litla dýrið sofnað í bílnum svo ég bar krúttið inn í rúm...fór svo inn í eldhús að hlusta á þungarokksþáttinn á Rús Tvú. Klukkan var ekki orðin 23 en einhverra hluta vegna var heitavatnslaust!
Ég varð alveg brjáluð. Hvað átti það að þýða að vera að rífa af manni heita vatnið án þess að fá tilkynningu um það. Ég hlustaði á tilkynningarnar í hádeginu á Gufus og það kom ekkert fram um neina fjandans lokun! Hvað þá að þeir loki á hálfa tímanum!!!
En hvað um það. Ég hugsaði að þetta væri sjálfsagt einhver viðgerð sem væri lokið áður en við færum á fætur.
Í morgun var ekkert heitt vatn. Ég hélt ég yrði ekki eldri. Allt bilað! Ég fann heitt rennsli í gólfinu sem benti bara til eins. Bilað hjá okkur! Ég þyrfti að hringja aftur í padre og biðja hann um að koma að brjóta hér allt upp...ó nei. Allt frosið eða stíflað eða eitthvað hrææææðileeegt.
Þegar ég settist á morgun pisseríið fór rökhugsunin í gang. Hvað ef litlir puttar hafa nú fiktað í skyndilokanum? Gæti það verið málið? Ég gleymdi mér algerlega við þessa hugsun og rauk á fætur með nærbuxurnar á hælunum af spenningi yfir því hvort það gæti verið satt.
Þegar ég fór inn í þvotta hús var einn lokinn eitthvað öðruvísi en allir hinir. Litlir puttar höfðu virkilega átt hér hlut að máli. Mér létti stórum og setti rennslið aftur á mér innilega þakklát fyrir að vera svona klár í kollinum að láta mér detta þetta í hug. Ég er búin að banna litla skrímslinu mínu hundrað sinnum að fikta í rörunum og segja sínkt og heilagt: Afi á! Má ekki fikta.
Það er skítkalt inni en hiti á ofnunum.
Omg. Hvað ég er nú fegin...
