mánudagur, júlí 28, 2008

En annars...

...hljóp sonur minn út um alla íbúð í gærkveldi, berrassaður með skikkju og hrópaði: ÉG Á ENGA FRAMTÍÐ og gerði mig hálf skelkaða. Svo ég varaði dömurnar í leikskólanum við í morgun til að þær færu nú ekki að draga einhverjar ályktanir. Leikskólafólk á það til. En nú s.s. vita þær að hann horfir dálítið á sjónvarp og þarf endilega að segja allt upphátt sama hversu pínlegt það er fyrir mig!

Að blogga er að lifa

Maður hálf skammast sín fyrir gömlu færslurnar sínar en mér finnst þær þokkalega skrifaðar og þekki ekki þessa manneskju lengur...ætli hún s...