a bé sér dé ef e er gé eftir kemur hájoð ká, ellimenn og einnig pé ætli kú þar standi hjá...
Einföldustu hlutir eins og stafrófið getur algerlega keyrt mann um koll. Stundum getur maður ekki raðað af því að skyndilega er maður ekki fær um að muna hvar hver stafur á heima. Oft hef ég lent í vandræðum með kú og veit ekki hvort kú sé á undan pé eða á eftir. Þá þarf maður að fara að syngja Mozart í huganum...stundum...upphátt... lánþegum til mikillar skelfingar. En svo er annað ótrúlega merkilegt. Þegar kemur e,f,g,h,i,jogk nenni ég ekki að raða lengur og fer aftast í stafrófið. Q og p fara líka í taugarnar á mér. Hvernig í ósköpunum má það vera að ákveðin röð fari í taugarnar á manni? Sérstaklega i,j og k. En mér finnst ég líka hafa unnið persónulegan sigur þegar ég hef farið í gengum allt stafrófið. Þá á ég skilið góðan kaffibolla.
