Ég er ennþá að lesa Buddha 3 en hef eytt síðustu tveimur kvöldum í Næturvakta-syrpuna. Hvílík snild! Ég er svo hrifin að ég ætla að fjárfesta í eintaki hið snarasta. Ég er að reyna að bæta mér upp myndbanda- og bókasvelti síðustu þjú ár sem hafa farið í að reyna að læra að vera foreldri og þakklát fyrir að fá fimm klukkustunda svefn samfellt. Hamingjan sem fellst í því að spara peninginn sem fer í bleyjukaup gleymist fljótt þegar ég er vakin með orðunum: ég þarf að pissa, kl. 03.15 á næturna. Og ég er mest undrandi á því að ekki þarf að ýta við mér heldur sprett ég upp eins og stálfjöður af værum svefni og dríf drenginn inn á tóalettið. Svo reynir hann að plata mig fram að horfa á Latabæ þar sem býr álfur kenndur við íþróttir og klifar á því að hann verði að fá nægan svefn. Ég sármóðguð út í soninn fyrir að átta sig ekki á að mæður þurfi líka nægan svefn segi: Ekkert bull! Nóttin-sofa! Og skríð uppí og vona að ég viti ekki af mér eftir smá stund. Yfirleitt tekst það en alltaf með smá hnút í maga um hvort maður fái að hvíla sig og hvort drengurinn eigi eftir að vaka aleinn og leiðast upp í rúmi í þögninni. Helv...meðvirkni!
Annars er ég fúl yfir að vera ekki úti í sólbaði heldur innilokuð hjá öllum vinkonum mínum sem heita ýmsum nöfnum en eiga sameiginlegt að vera aðföng. Ég væri líka til í að leggja mig eða fara upp í sveit og eyða nokkrum dögum ein í sumarbústað með bækur, blöð og penna. Kannski tölvu og leita að efni í BA-ritgerðina. Og vera ekki vakin af litlu tippi sem getur ekki beðið fram á morgun!!!
