Eins og ég hélt þá er lífið að taka frá mér blogg-dúlleríið. Hér er verið að brjóta allt og bramla út af hundleiðinlegu röri sem lekur. Gólfið hjá mér er heitt og notalegt þar sem lekinn er.
Ég hef því nóg af verkefnum og er að drukkna. Heilinn í mér starfar ekki sem skyldi í öllu þessu kraðaki og flokkar allt í vitleysu. Ég sé fyrir mér yellow folders fljúgandi út um allt höfðuð. Veit ekki hvað er í forgang og er ekki fær um að vinna vel úr þeim örfáu klst. sem eru aflögu.
Ef gulur leki kemur úr nefinu á mér veit ég að ég er að glata upplýsingum af harða drifinu sem ég veit ekki hverjar eru. Sem í sjálfu sér er ekkert slæmt þar sem ég á aldrei eftir að sakna einhvers sem ég veit ekki hvað er.
