Mér líður ótrúlega vel þessa stundina og finnst það vera hálfgert rugl. Yfirveguð, búin að liggja upp í sófa, dotta, lesa, hlusta á útvarpið og horfa yfir fallega heimilið mitt og vona að ég missi nú ekki þessa kjölfestu líka.
Í gær leið mér svipað nema mér fannst óþægilegt að vera svona róleg yfir öllu. Eins og ég væri að bæla niður allar tilfinningar og viljandi að kæfa ástandið án þess að leiða svo sem hugann að því. Tilkynningin um mömmu kom í Mogganum í gær og ég klippti hana út. Það var ekki fyrr en ég handfjallaði snepilinn að ég brotnaði niður. Mikið var ég fegin að ég saknaði hennar þrátt fyrir allt og er pínu óttaslegin yfir framtíðinni.
En ég er búin að kveljast helling og held að hausinn vilji halda sér uppi þrátt fyrir allt og það eru svo margir litlir og skemmtilegir hlutir búnnir að sitja á hakanum fyrir lærdómsþrældóminn sem ég vil endilega ljúka. Er að fara að lesa heimspekilegar pælingar um Bullshiting og hvernig við þolum Bullshit-ara. Mér skilst að hugmyndin um bullshittið hafi slegið einn heimspeking í kjölfar Írakstríðsins og ákvarðana Bush um að þar væru gjöreyðingarvopn. Ég er mjög spennt að komast í þá bók en læt mér duga ritgerðasafnið sem ég keypti mér fyrir alllöngu og hefur beðið upp í skáp ásamt fleirum góðum bókum, þangað til ég kemst í On Bullshit. Held að þetta séu mjög markverðar pælingar. Hvernig ætli maður þýði bullshit? Ruglari? Bullukollar? Ekki eins sterkt og bullshit. Bulluskítur bulluskítar...moðmunnur?
