Lífið heldur áfram að tikka. Ég er brattari í dag en í gær og hef ákveðið að hausinn fái hvíld vilji hann hvíld en þurfi hann að fara í einhverja upprifjun minninga þá skuli hann gera það þegar hann vill. Svo ég er búin að ryksjúga eldhúsgólfið og er að þvo í þvottavélunum tveimur: uppvask og lín. Mér finnst komið nóg eftir kistulagningu, sem var í gær, en útförin sjálf er eftir og svo allt fjandans erfðadraslið og gramsið í minningunum. Ég ætla að setja mig í gír fyrir það um að það sé spennandi og skemmtilegt verkefni þegar það að kemur.
Sonurinn er hress í öllu havaríinu og heimtar að prófa alla tölvuleiki á heimilinu þrátt fyrir að þeir séu svo erfiðir að kalla þurfi á mann til að aðstoða. Reyndar ekki vitlaus hugmynd því mér finnst mjög gaman að spila en hann þarf alltaf að prófa eftir eina sek þegar hann er búin að sjá mömmu sína leysa þrautirnar og rífur af mér stýripinnann. Frekja! Hann er samt miklu betri en ég í Spiderman! Ég er eiginlega móðguð.
Ég var búin að lofa að blogga á hverjum degi en sleppi erfiðu dögunum. Enda eru heit til þess að bregða út af vegna mannlegra breyskleika.
