Það er einhver kona út í bæ sem gerði sér lítið fyrir og skrifaði heila bók um fátækt á Íslandi. Svona til þess að einhverjir alþingismenn fengju réttar upplýsingar um pakkið sem á ekki ofan í sig og á. Þessi kona er að reyna að afsanna kenningu Blönna um að fátækir séu dópistar eða fjölskyldur dópara.

Ég sé alveg þessa aumingja fyrir mér, hlaupandi í stríðum straumum í hjálparstofnanir til þess að sníkja páskaegg handa skrímslunum sínum. Ég segi nú bara eins og 1944 hvað er þetta lið að eiga börn? Nú eða breyta sér í öryrkja, hvað þá að eldast! Halló hvað er að þessu liði? Af hverju drepur það sig ekki? Hefur ekkert hér að gera. Bara dauði getur bjargað þessum smásála-fökki sem er að þvælast fyrir okkur hinum sem sitjum í djúpum frjálshyggjuhugleiðingum. Sendum Adam Smith á þessa ræfla. Útrýmum öryrkjum og einstæðum mæðrum. Og þið ellilífeyrisþega-kellingar sem gleymduð að vinna á sínum tíma aþþí að þið höfðuð kall til þess að sjá fyrir ykkur…kaupa reipi hið fyrsta. Þjóðfélagið hefur ekki efni á svona ónytjungum. Burt, burt með ykkur öll!

Kannski ætti ég að bjóða fram með þjóðernissinnum. Ég er efnileg. Það eru ekki bara útlendingar sem eru að menga þjóðfélagið heldur einnig ónýtir hard core Íslendingar. Ég hef meiri áhyggjur af ónýtum Íslendingum. Skít með útlenda húð.

Lögleiðum vændi svo að ónytjungarnir geti unnið almennilega fyrir sér. Stofnum Ríkishóruhús. Fullt í ríkiskassann. Þá getum við selt öll önnur ríkisfyrirtæki skamm- og vandræðalaust. Síðan einkavæðum við Ríkishóruhúsið náttúrulega þegar ríkið hefur fengið tekjurnar sínar.

Ég er ekki viss um að þessi ræða fái Blönna af þeirri hugmynd sinni að taka af mér vinnuna. Samt 1944-leg að hluta…

Það verður fróðlegt að sjá hvað gerist eftir kosningar. Nú er ég á því að vera svo full á kjördegi að ég komist ekki út úr húsi. Mér finnst kosningabaráttan ekki vera fyrir fólkið heldur fyrir stjórnmálamenn sem vilja komast á þing til þess að eyðileggja líf okkar hina með karpi um hver á að sitja hvar og klukkan hvað! Hver sé sætastur, bestur og klárastur. Á meðan sitja fyrirtækiskallar og menn með góða starfslokasamninga á sólbekkjum inn í Alþingisgarðinum með Móniku Levinski tippi milli fingra og konna í glasi.

Ríkistjórnir þessa lands draga alltaf á langin að leifa almenningi að njóta peninganna sinna. Það er alltaf fundið upp á einhverju til þess að koma í veg fyrir það. Starfslokasamningar á borð við þá sem Þórarinn V fékk og öll tréin hans, Árni Johnsen og blankheitin í honum. Kárahnjúkar eru núna á borðinu.

Svo kemur að kosningabaráttu og þá byrjar ruglið. Núna heitir fátækt ekki fátækt heldur að lækka skatta. Hitt er svo ljótt. Að viðurkenna að samfélag okkar eigi bágt það er ekki til í stöðunni enda eru þetta einhverjar þrjár einstæðar mæður, fimm öryrkjar og tvö gamalmenni. Who cares?

Ég neeennnnti ekki að horfa á vitleysingana sem sátu saman og röfluðu í gærkvöldi enda var ég á ælunni allan tíman. Þegar Steini Joð fór að tala um fátæka útlendinga hljóp ég inn á kló. Hann fullkomnaði ulluna. Bara hvernig hann kom því að var ótrúlega hallærislegt. Þetta var beinlínis svona: Fátækir útlendingar, kjósið Hina íslensku Talíbana (fólk sem er á móti kanasjónvarpi og bjór), við vitum af ykkur en ekki hinir. Nett klúður hjá annars ágætum manni.

Hm…er ég virkilega að tala um kosningarnar?! Ég er í vondum málum. Mér finnst bara hallærislegt að maður skuli kjósa. Þetta fólk sem er í framboði er ekki að hugsa um hagsmuni míns aldurshóps þ.e. fólk frá 18-100 ára. Það er að hugsa um eitthvað allt annað. Góðan starfsferil og eitthvað soleiðis. Þetta er lið sem vill ekki láta skilja sig eftir þegar sögubækur eru skrifaðar. Vill vera Hannes Haf og Nonni fors. Og láta jarða sig í Dómkirkjunni með mikilli viðhöfn. Það held ég a.m.k.