Hana, flúði til himnaríkis í einni hendingu. Fröken sys kom og bjargaði mér frá kettinum sem er farin að breima og ég nenni ekki að hlusta á svoleiðis röfl. Endalaust verið að nöldra í manni. Síðast í dag í vinnunni. Dem kúnnar men. Hver bjó þetta lið til? Helvítis hálfviti það er eitt sem víst er. Það má ekkert útaf bregða hjá fólki án þess að himinn og jörð hreinlega farist. Í dag voru það bréfpokar sem splundruðu lífi gamals karls. Hann hélt ræðu yfir því að það væru ekki til bréfpokar utan um glundrið hans. Hann tímdi ekki að kaupa plastpoka en hann tímdi að kaupa 2880 króna glundur! Stal síðan plastpoka á leiðinni út. Ég öskraði á eftir honum að ég ætlaði að rukka hann um þennan plastpoka þegar hann kæmi næst.
Kúnnarnir halda að maður muni ekki eftir þeim. Einn kelling kemur einu sinni til tvisvar í viku og spyr mann alltaf hvar hlutirnir séu sem hún ætlar að kaupa. Hún kaupir alltaf það sama! Hún er ekki ein um þetta. Þessi kelling hefur líka ausað yfir mig drullu. Í staðinn gerðist ég soldið djörf eitt skiptið og þegar hún spurði um glundrið sitt þá gekk ég bara beint að báðum flöskunum og rétti henni þær. Það kom soldið fát á kellu svo ég sagði bara gleðilega páska svona til þess að sýna henni hvað ég væri mikið yndi þrátt fyrir framhleypnina. Einn kall kom um daginn og spurði hvar ákveðið glundur væri og stóð beint fyrir framan stútfullar HILLURNAR. HALL-FÖKKIN'-LÓ! Ég potaði aðeins í hann og sagði honum að það væri alltaf á sínum stað. Kallinn trylltist og hélt ræðu. Ég baðst afsökunar, hann varð ennþá reiðari, svo ég reyndi að bæta eitthvað fyrir þetta og sagði að það myndi skapa glundroða ef við færðum þetta glundur annað. Hann varð rauður af bræði, sprakk í loft upp og spurði hvort það myndi skapa glundroða ef hann spyrði. Tíhíhíh...ég er svo mikill prakkari...
Svona er að vera afgreiðsludama í búð. Mikið fjör.
Jæja, ég ætla að borða mat bróður míns ljónshjarta og eiga gott kvöld. Jafna mig fyrir næstu törn.
Svo vil ég fá eitt kraftaverk takk. Segi ekki afhverju. Það er svo gaman að eiga leyndarmál...
