föstudagur, júlí 22, 2005

42 þúsund krónur takk fyrir



Tannsi búinn í bili. Kvaddi mig með orðunum "bæ bæ" sem mér fannst ótrúlega hómí.
Ég mæli svo sannarlega með þessum tannsa. Hann er pottþétt elska. Þó að ég myndi missa allar tennurnar út af honum vegna stórkostlegra mistaka myndi ég fyrirgefa honum það. Brosa tannlaus til hans og segja að hann væri bestur í heiminum. Svo er hann í svo fallegu húsi. Það er ekki ónýtt að ganga inn í svona krúttlegt gamalt hús í Þingholtunum. Skrítið samt að mæta tannlæknalykt en ekki gömluhúsalykt. Jújú auðvitað kostar þetta sitt en við hjónin erum sko alveg á leiðinni inní góð mál. Bráðum verður fátækrafnykurinn farinn af okkur og semí millistéttarfýla tekin við. Græðgisins skítlega eðlið tekur bólfestu í okkur. Vonandi stendur það stutt yfir og lýsi sér í því að ég kaupi óhóflega mikið af pennum í uppáhalds búðinni minni...kannski eina bók...ha...ha...ha...jú látið ekkisins svona!

Eitt af því merkilegasta sem ég hef upplifað gerðist í kvöld þegar litla fjölskyldan mín rölti niður Vitastíginn til þess að eyða nokkrum krónum í mat. Í röðinni á eftir okkur var löggukall í öllum sínum skrúða. Hvað haldiði að byrji í græjunum inni í búðinni? Æ sjott ðe sjerriff með Bob Marley!

Pæliði samt í því að herra Marley samdi fullt af lögum en það hefði alveg dugað honum að semja tvö þrjú lög. Þau eru öll eins! Vuggu; vuggu; vuggu; vuggudojínk; vuggu; vuggu; vuggu;
Það er aðeins eitt lag með Marley sem ég get hlustað á og er algert æði en það er Ziontrain af plötunni Uprising. Önnur lög eru bara booooríng.

Pöblis póst
Skruddi beibí viþ njúf tíþþþþ.

Að blogga er að lifa

Maður hálf skammast sín fyrir gömlu færslurnar sínar en mér finnst þær þokkalega skrifaðar og þekki ekki þessa manneskju lengur...ætli hún s...