Verð bara að segja það af því að ég er að hugsa um það akkúrat núna að ég er skíthrædd við vöggudauða. En ég sef alveg fyrir þessari hræðslu og hún er almennt ekki að plaga mig nema þegar ég fer allt í einu að hugsa út í þetta fyrirbæri.
Ég veit að það deyja 1% á ári úr þessu dularfullheitum og ég gæti alveg hugsað mér að fara á Hagstofuna til að kanna hvort þetta 1% sé búið og ég þar af leiðandi sloppin. Það væri ákveðin friðþæging þó svo að maður viti nú alveg að tölum skeikar hingað og þangað.
Tölfræðin er merkileg fyrir það að það er hægt að reikna út lífslíkur sínar miðað við lifnaðarhátt og fá þannig niðurstöðu um hversu lengi maður hugsanlega tórir. Frekar krípí að það skuli jú vera hægt að negla þetta niður. Maður myndi örugglega breyta lifnaðarháttum sínum ef maður væri ekki sáttur við samasemið.
Hins vegar veit ég það líka að u.þ.b. ein manneskja deyr á ári úr engu. Sofnar bara og vaknar ekki aftur. Ég er ekki að tala um gamalmenni heldur fólk sem er kannski ekki nema 25 ára og fullfrískt. Hvað ætli það heiti?
Ég veit um eitt slíkt tilfelli og ég var ekki viss um að mig langaði til að fara að sofa. En manni er sjálfsagt nákvæmlega sama því maður fattar ekki að lífið kvaddi mann í miðjum draumi.
