fimmtudagur, júlí 14, 2005

Sól sól burt með þig...

ský ský skín á mig
gott er að láta rigna á sig
Sól sól burt með þig

Ég sagði einhverntíma frá þeirri stórkostlegu þvingu sem ég finn fyrir þegar sólin skín. Þegar ég sá að það var sól í dag fékk ég klíp inni í maganum því nú yrði ég að fara í göngutúr í blíðunni. Svo heyrði ég í útvarpinu að þokubakkar væru á leiðinni og vitiði hvað? Það hlakkaði í mér. Nú sit ég inni og bíð eftir að þeir mæti á svæðið.

Engu að síður var ég búin að segja við sjálfa mig að þetta væri krabbameinsvaldandi veður, til að réttlæta félagsfælnina.

Að blogga er að lifa

Maður hálf skammast sín fyrir gömlu færslurnar sínar en mér finnst þær þokkalega skrifaðar og þekki ekki þessa manneskju lengur...ætli hún s...