Ég hélt...

...að ég yrði svo dugleg að fara út að labba þegar ég væri búin að eignast Dag. Ég er alveg komin í skóna og búin að vara Beddu við innrás. En núna liggja feðgarnir saman rólegir sofandi yfir Gufunesradíói og mig langar ekki til þess að skemma þessa fegurð. Mig langar til þess skríða uppí til þeirra. Dauðsyfjuð sjálf. Svaf nánast ekkert í gær. Nenni ekki að fara grútsyfjuð í heimsókn og göngutúr.