Mér finnst eins og heilinn á mér sé að breytast í leðju. Slikjukennd tilfinning alveg aftur á hnakka. Startrekk-ævintýrið er að líða undir lok og heilinn greinilega í rjúkandi rúst eftir baráttu Hormóna og Rökmóna. Ég verð að fara að ná svefni af einhverju viti. Mig svimar. Svo finnst mér eins og andlitið á mér sé að breytast í eyðimörk...bráðum fer ég að hugsa um skútu eins og Þorsteinn Guðmundsson
.................
....................
.... zzzZZZZZZZZZzzzzZZZZzzzz.....
Brúðarbandið er að fara að spila á Hróarskeldu. Ætli ég geti spilað með þeim eða verð ég að vera heima? Mig dauðlangar að spila. Þarf ekkert að vera alla helgina. Bara skreppa og spila, fara heim daginn eftir eða eitthvað. Svona eins og sönn rokkstjarna...Ha. Passa í kjólinn núna og allt.
Kva segiði? Eriggi fullt af fólki úti í Danmörku sem vill endilega halda á barni í c.a. 40 mínútur?
Mig langar so mig langar so að lyfta mér á kreik. Kíkja kannski á eitt eða tvö víkingaskip. So flott safn þarna sem mig langar að skoða. Ég spyr þær í ungbarnaeftirlitinu.
