Umræðan vegna flóttafólks frá Palestínu bendir eindregið til þess að gagnrýnin hugsun ætti að vera skyldugrein í barnaskólum. Hluti bæjarbúa óttast að koma fólksins eigi eftir að mergsjúga bæjarsjóðinn. Að það sé synd og skömm að líta fram hjá vandamálum innan bæjarins sem nú þegar eru og bjóða þeim byrgin með að taka á móti einhverjum útlendingum sem ekki hafa unnið sér inn neinn rétt til að fá húsaskjól og vinnu. Og aumingjans fólkið sem er á biðlistum eftir íbúð. Hvað á það að halda? Ég veit ekki um neinn sem býr á götunni á Skaganesi í pappakassa. Ef svo er þá er viðkomandi pottþétt ekki á biðlista eftir félagslegri íbúð. Sá er líklega með kardímommurnar í vasanum og alsæll með þær.
Stundum kemur upp í mér péturblöndalisminn. Hann er á þá leið að til sé fólk sem getur vel bjargað sér á annan hátt heldur en það gerir nú. Og ég hugsa að innan þeirra sem eru á biðlistanum góða séu einmitt slíkir bæjarþegnar. Svo er alltaf spurning með knattspyrnuna sem hefur blóðmjólkað bæinn í mörg ár. Hvað ætli Guðjón Þórðarson kosti? Ég hugsa að það megi halda mörgum palestínskum fjölskyldum uppi á þeim peningum.
Það er fjarri lagi að maður geti sett sig í spor flóttafólks. En það er auðvelt að velta fyrir sér sínum lúxusvandamálum og hugsa með sér hvort hægt sé að yfirfæra þau yfir til annars lands. Til dæmis hvort að ég myndi þurfa að skammast mín fyrir hvað bíllinn minn er ljótur færi ég á honum til Palestínu og að ég sé nú þokkaleg til fara og skilji ekki eftir Prada-veskið. Ég velti þessu fyrir mér og sé fáránleikan í því að langa í flatskjá og heimabíóið. Sumir halda því fram að þetta sé ekki sambærilegt og svona sé ekki hægt að gera. Þarna sé allt önnur menning og svo framvegis. Afstæðishygga ógnar hins vegar siðferði og er stórhættuleg. Verið er að brjóta á fólki og rétti þess til að lifa sómasamlegu lífi. Á Íslandi er til dæmis til fólk sem lifir ekki sómasamlegu lífi sé ekki flatskjár á heimilinu og blúrei græja. Hvað þá jeppinn. Maður verður að komast á fjöll og í veiðna. Annars er lífið bara ónýtt. Til hvers að lifa ef maður á ekki peninga til að gera neitt? Alveg glatað.
Ef ástandið væri ekki eins og það er þá er ég viss um að bíllinn minn yrði að athlægi. Hann er sko þokkalega ekki afstæður hann ljóti duglegi minn. Og ég vona að umræðan verði lögð niður fljótlega og bæjarbúar fari að undibúa komu þeirra með notalegheitum. Svona svipuðum og maður fær í Hafnarfjarðaleikhúsi: Ullarsokka, kaffi, heitar pönnsur og falleg orð í umslagi.
