Þegar ég sat sveitt við bækurnar á laugardagskvöldið hringdi síminn. Þar var mér tilkynnt að Sam Amidon væri að fara að spila eftir nokkrar mínútur. Ég gaf mér 7 mínútur og pantaði síðan leigubíl niður í bæ. Og sé ekki eftir því. Ákvað að drífa mig áður en það verður rukkað meira en 1200 kr. fyrir að berja drenginn augum.
Þetta voru frábærir tónleikar. En kostuðu sitt. Ég ofkældist á leiðinni heim og er með þvílíka horlekann. Ég er að hugsa um að setja ukkað yfir lyklaborðið eða vera ekki mikið yfir því í dag.
Próf á morgun. Ég er fegin að þetta er að verða búið en ég viðurkenni að nútíma frumspeki er ansi flókið fyrirbæri fyrir mig. Ekki alveg að gera mig hérna. Held að ég ætti bara að halda mig við Platon. Hef ekki þroska fyrir meira. Ætli ég verði ekki að klóra mig í gegnum nýjar nótur til að koma heilanum í gang fyrir lestur dagsins...eða taka nokkrar sjúddúkú-gátur til að vekja hr. Heilus. Kaffið er ekki alveg að virka hérna nebblilega...ahhhsstjúhhh!
