Sólin og hégómleiki minn eru ekki að tala saman! Hvar í fjandanum ertu? Ég sem kom ekki með fatatutlu með mér. Ég ætlaði að láta þig sleikja mig í bak og fyrir! Í staðinn er frændatuð stanslaust frændatuð og stríðni. Svo mikil að ég er alveg að fara að pakka niður og fara heim.
Fórum svakalegan Reykholts-rúnt með tuðið í aftursætinu í gær og dauðþreyttar og leiðar systur í von um að frændurnir myndu rotast við heimkomu hélt fjörið bara áfram. Ég tók loks í taumana, tók mitt litla gúraskinn, fleygði honum í rúmið og tuðaði upp einhverja útgáfu af Rauðhettu. Minn var sofnaður þegar veiðimaðurinn var kominn að húsi ömmu en ég kláraði hana samt til vonar og vara
Fórum upp í kirkjugarð og vökvuðum bræður okkar . Sólin búin að steikja nánast hvert einasta blóm á hverri gröf. Ætli verið sé að spara úðarana? Vill gleymast að til er fólk sem kemst ekki upp í kirkjugarð til að sinna sínum látnu. Sjálf er ég með blendnar tilfinningar gagnvart kirkjugörðum. Er ekki alveg búin að gera það upp við mig hvort slíkar ferðir hafi tilgang. Þetta eru dularfullir minnisvarðar um fólk og eins og ég hef sagt áður að þá er fáránlegt að standa með vatnskönnu og sulla yfir ættingja sína. Veit ekki fyrir hvern verið er að heiðra minninguna. Líklegast er þetta fyrir okkur hin sem eftir sitja með hjörtun kramin og kvalin.
