þriðjudagur, maí 03, 2005

Í Afganistan

Minni á tískubylgjuna í bloggheimum. Allir að búa til kviss núna svo ég geti tekið fleiri.

Tónlistin sem hljómaði frá Afganistan í morgun klukkan níu fræddi mig talsvert um tónlist almennt þegar hún skríður upp í gegnum gólfin. Rapp fær endanlega falleinkunn ásamt reggíi. Það er hryllingur að heyra sama bítið trekk oní hvað í 5 mínútur. Ragg og reppí eru því tónlistarstefnur sem ganga engan vegin upp. Núna er til að mynda eitthvað í áttina við House-mússík. Tónlistin valin eftir því hvort það er afgani eða rítalínið hans litla bróður. Ófriðargæsluliðirnir snemma á fótum enda þarf annar þeirra að hreyfa við "hummernum" sínum áður en stöðumælaverðirnir vakna.

Drösluðumst með litla dýrið í ungbarnaskoðun í morgun og hittum Hildigunni án þess að fatta það fyrr en of seint. Dagur braggast vel er dulítið ósimitrískur í framan og þarf að liggja meira á annarri hliðinni. Ekker til þess að æpa "NEIHH" yfir. Veit ekki um neinn sem er simitrískur í framan. Fengum fræðslu um roperí og mætum aftur í lok mæj.

Sól úti...búin að nota hana. Fór út í morgun. Plataði veðrið núna ha. Djöfull er ég klár.
Ætti að leggja mig með barninu en mig langar ekki til þess arna. Sofa og sofa hvað. Af hverju er ekki eitthvað innstillt í mann þannig að maður þurfi ekki að sofa þegar maður er með lítið barn?
Glær brjóst og engan svefn. Það væri flott. Ég nenni ekki að sofa. Það er svo margt annað skemmtilegt til. Tölvan.

Að blogga er að lifa

Maður hálf skammast sín fyrir gömlu færslurnar sínar en mér finnst þær þokkalega skrifaðar og þekki ekki þessa manneskju lengur...ætli hún s...