Ég ætlaði að blogga í gær en svo var ekkert fjör inní mér. Hefur reyndar ekki verið lengi. Pennaskapurinn í mér hefur eitthvað slappast finnst mér. Vantar alla kómík í þetta. Spurning um hugarfar þegar ég blogga. Púkinn er líklega sofandi einhversstaðar í undirmeðvitundinni. Þarf að fara að vekja kauða.
Ég var byrjuð að blogga heil ósköp um Júróvisjónóskapnaðinn en svo bara pöhhh...nennti þessu ekki. Horfði einungis á tíu fyrstu lögin og ég gapti bara yfir metnaðarleysinu. Fólk var hreinlega falskt! Kannski græjubúnaðurinn hafi klikkað og fólk ekki heyrt í sjálfu sér frekar en James Hetfield á Freddí minningartónleikunum svo ég fari nú enn og aftur í þá sálma.
Ég luma á dásamlega metnaðarlausum slökunardisk. Rosalega fínt gítargutl a.m.k. í byrjun. Svo fer gítarleikarinn að verða eitthvað þreyttur og á endanum er hann ekki að nenna þessu. Farin að spila all verulega illa og slökunin manns fer gjörsamlega út í þúfur. Augun galopnast, æðarnar víkka út, eyrun sperrast og maður verður úttaugaður við að hlusta á. "Hvað er að gerast?" verður manns fyrsta hugsun. Svo hlustar maður á klúðrið þangað til að það er orðið verulega ljótt. Þá er slökkt.
Ég var byrjuð að blogga heil ósköp um Júróvisjónóskapnaðinn en svo bara pöhhh...nennti þessu ekki. Horfði einungis á tíu fyrstu lögin og ég gapti bara yfir metnaðarleysinu. Fólk var hreinlega falskt! Kannski græjubúnaðurinn hafi klikkað og fólk ekki heyrt í sjálfu sér frekar en James Hetfield á Freddí minningartónleikunum svo ég fari nú enn og aftur í þá sálma.
Ég luma á dásamlega metnaðarlausum slökunardisk. Rosalega fínt gítargutl a.m.k. í byrjun. Svo fer gítarleikarinn að verða eitthvað þreyttur og á endanum er hann ekki að nenna þessu. Farin að spila all verulega illa og slökunin manns fer gjörsamlega út í þúfur. Augun galopnast, æðarnar víkka út, eyrun sperrast og maður verður úttaugaður við að hlusta á. "Hvað er að gerast?" verður manns fyrsta hugsun. Svo hlustar maður á klúðrið þangað til að það er orðið verulega ljótt. Þá er slökkt.
