Nágranni minn er horfinn og er búinn að vera í hvarfi í næstum tvær vikur. Engu að síður skildi hann eftir í íbúðinni sinni tvö önnur skrímsli. Annað sem hóstar úr sér lifur og lungum dag sem nótt og svo hringlar í hinum líklega einhverjar Sæpres Hill-keðjur. Ég hef verið ansi umburðalynd gagnvart ruglinu sem fylgir skrímslunum en yfirgangurinn og frekjan eru farin út fyrir öll mörk.
Um daginn þegar ég ætlaði að setja í vél var þvottaefnið mitt horfið. Ég fann kassann á bak við þvottavélina mína ásamt mýkingaefninu mínu. Ég gat náð kassanum með þvottaefninu í. Kassinn var allur blautur og ónýtur en pokinn með þvottaefninu í var í þokkalegu ástandi. Soldið kögglótt. Ég henti kassanum og setti pokann í hilluna við hliðina á þvottavélinni.
Í dag þegar ég fór með þvott í vélina sá ég handklæðafjall ofan á þvottavélinni minni. Vélin var s.s. orðin óhreinakarfan þeirra. Ég tók fjallið og setti ofan á stól og skellti í vél. Síðan gerði ég dauðaleit að þvottaefninu mínu. Fann það á bak við þvottavélina. Setti það á sinn stað þ.e. hilluna og setti í gang. Um 40 mín. síðan heyri ég að annað skrímslið fer niður til þess að setja í vél. Eftir hádegi fer ég síðan niður með næsta þvott. Sé handklæðafjallið ennþá á stólnum. Eitthvað annað í vélinni hjá þeim. Tek úr vélinni, set í vélina og þegar ég ætla að finna til þvottaefnið mitt þá er það horfið. Ég kíki bak við þvottavélina mína og þar liggur pokinn með því litla sem eftir er.
Ég legg saman tvo og tvo og fæ út að helvítin niðri eru að nota þvottaefnið mitt. Því druslan sem fór niður á eftir mér um morguninn hefur tekið þvottaefnið og sett það síðan ofan á vélina mína þegar hann var búinn að nota það. Síðan vindur vélin mín nokkru seinna og þá fer pokinn af stað og bak við vélina. Eitthvað svipað hefur gerst þegar ég fann hvorki kassann né mýkingarefnið um daginn fyrr en ég kíkti á bak við vélina. Druslupíkurnar niðri hafa þvegið á svipuðum tíma og ég, set ofan á vélina mína þvottaefnið og mýkingarefnið í boði MÍN, síðan vindur vélin mín og hlutirnir fara af stað. Detta síðan á bak við vélina.
Þegar "týndi" nágranninn snýr til baka (ég hef grun um hvar hann er) er um a.m.k. tvennt að velja. Troða trommukjuðum upp í rassgatið á honum fyrir að skilja eftir þennan ófögnuð inni í íbúðinni sinni með tilheyrandi gestagangi, hurðaskellum og hræðilegum tónlistarsmekk (Sæpress Hill og Bob Marley!) eða halda ræðu. Er ekki búin að ákveða mig. Mig langar ekki í nágrannastríð. En mér sýnist stefna í það.
...djöfull...
Þetta er í tísku í bloggheimum um þessar mundir
