Ég er hæstánægð með daginn í dag (gær fyrir um tveimur tímum síðan). Fyrst drengurinn okkar Engilberts vill ekki sofa á daginn þá var sett í fimmta gír.
Við heimsóttum Beddu og Hannesarson sem er nóta bene alveg rosalega lítill og krúttlegur og ji minn hann grætur flott og er með hása rokkrödd. Ótrúlega fallegur!
Svo töltum við heim en ég var ekki alveg á þeim buxunum að fara heim alveg strax þannig að við lögðum leið okkar í Skífuna hvar við hittum hann Þórhall sem er fastur í kvöldvinnu út af prófum starfsmanna sinna. Við spjölluðum heilmikið (bóndótt mar (bóndalegt)).
Svo fórum við heim. Dagur fékk jullu í andlitið á sér og svo fórum við í annað ferðalag. Alla leið niðrí Reykjavíkur Akademíu (ju en listótt) og þar var sko sýning á verkum ýmissa listamanna...að ég held því ég fór bara til að skoða eitt, en það var myndband við Brúðarbandsslagarann Brúðarbandsmöntruna. Helvíti gott myndband skal ég segja ykkur. Trommusettið mitt í réttum litum ossonahh. Hreint frábært myndband, óótrúlega krúttleegt. Teiknimynd sko af okkur stelpunum. Ji minn, Kristín Elfa og Marta þið eigið skilið Jón kvöldsins verðlaun. Og þá ekki bara í formi pénings heldur gulldisks, stóran svona eins og finnst í Indíana Djóns myndum.
Einn var nú sá listviðburður sem við komumst ekki hjá því að berja augum. Enda fyllti hann öll vit líka. Það var dót sem var kveikt í og svo gaus appelsínugulur reykur út um allt. Voða fínt allt saman en kannski ekki alveg rétta vindáttin...ég sá fyrir mér eftir á alla listasnobbarana koma inn af svölunum (þar voru ósköpin gjörninguð (vá flott nafnorð)) dolfallna af undrun og aðdáun en appelsínugula í framan, hári og fötum. Hálfgerður spænall þetta appelsínugula.
Hitti Björn Jörund rétt fyrir appelsínugula undrið. Mikið óskaplega er langt síðan ég hef séð hann. Hann kyssti mig á báðar og óskaði mér til hamingju með soninn. Ég ætlaði að spyrja hann út í rækjubátsævintýrið hans (alla vega eitthvert báts-ævintýri) sem minnir mig alltaf á Forrest Gump en hann varð að fara og finna systur sína því hún ætlaði að útskýra fyrir honum verk! (Soldið tvírætt þetta með verkið því mamma er með stanslausan verk sem ekki er hægt að útskýra með neinum læknisfræðilegum skýringum...kannski ætti ég að finna listfræðing handa henni!)
Eygló elsku Eygló sem gerði okkur litlu fjölskyldunni það kleift að fara í Akademíuna skilaði okkur til baka. Við vorum búin að vera heima í nokkrar mínútur þegar hingað koma tveir gaurar með hund. Þetta var hundrukkun því hundinum var sigað á annan íbúann niðri sem hótaði að kalla á lögguna og mér heyrðist sem hundrukkunin væri út af 2500 krónum! Allt í látum og hávaða. Þessir hundrukkarar hafa verið í æfingagallanum sínum eða með lítið þol gagnvart lágum fjárhæðum.
Eftir að óbermin fóru ásamt hundsa hefur gaurinn niðri hringt á lögguhunda og kært fíflin. Gott hjá honum.
Ég var reyndar komin með símann í hönd og ætlaði að hringja sjálf. Skalf og nötraði með barnið í fanginu. En við snarhættum við að skipta okkur af þessu. Djísús! Hvað ef skuldin fer upp í 3000 krónur og þeir bilast og kveikja í kofanum bara út af því? Það er fokkings gasgrill niðrí kjallara og við springum í loft upp! Uss ég er hálf hrædd bara.
Helvítis andskotans dóp! Hvað með þetta rauða spjald? Pæliði í því. Fólk fer niðrí bæ og lyftir rauðum spjöldum. Svakaleg mótmæli. Það er líka ekkert mál að ná sér í rauðan pappír og lyfta honum upp í loft. En ber það árangur? Hver er það sem á að vera í ábyrgð? Rauða spjaldið! Halló!
Taka þessa menn bara af lífi með því að birta af þeim myndir út um allan bæ! Steingrím Njálson áidda bara. Þeir geta vælt í vikunni og Fólki hjá Sirrí seinna meir ef þeir telja sig betri og bættri menn: "Ég var einu sinni handrukkari og var vondur við fólk en núna er ég góður og á fjölskyldu...sjáðu sokkana mína. Þeir eru hreinir í alvöru þó að það sé þessi rönd...hún er bara föst á. Ég kaufti þá sona...já og svo á ég beisbol-kylfu. Hún er ekki með rönd."
Vitlauuuust fólk ef fólk skildi kalla.
