Mér líður fáránlega hvað sem það þýðir. Mamma er enn og aftur komin á sjúkrahús og veit ekki einu sinni hvort það er ég eða systir mín sem erum hjá henni. Ég hringdi í morgun og óskaði eftir því að hún yrði send í heila-skann. Mig fýsir að vita hvað er að gerast í hausnum á henni.
Hvort ég fái ósk mína uppfyllta er svo annað mál. Engin skilur orðið heilbrigðiskerfið og ekki hjálpar heilbrigðiskerfið manni með það sem vantar. Það segist ekki vita neitt og ekki er það hjálplegt með að benda manni á aðrar leiðir.
Ég veit ekkert eins og ég segi en mér dettur helst í hug að lýsa mætti heilbrigðiskerfinu eins og manneskju sem ætlaði að skrifa ritgerð um íslenskt efnahagslíf eða Hinrik 8. Englandskonung og setjast niður við tölvuna og skrifa án þess að skoða heimildir.
Ég hefði haldið að sjúrnalar sjúkrahúsa væru heimildir um sjúklinga og þeir væru skoðaðir til þess að kanna hvað mæti skoða betur. Fyrir ca tveimur árum var mamma send í heilaskann. Kom þá í ljós gamlir blettir sem benda til þess að blæðingar inn á heila hafi átt sér stað. Mig langar að vita hvort slíkt sé að gerast núna.
Er ég þá að gera fáránlegar kröfur til kerfisins? Eða á ég bara að sitja og bíða eftir að hún fái lausn fá öllu saman? Er það vitleysa í manni að fá einhverjar upplýsingar? Er maður orðinn upplýsingabrjálaður? Á maður bara að sitja og bíða og sjá hvernig málin þróast? Því heilbrigðiskerfið á svo bágt og er svo fjársvelt og það er fullt af fólki sem fær ekki þær meðferðir sem fólk þarfnast? Ég skil ekkert í þessu en ég er orðin svolítið þreytt í hjartanu mínu litla. Svo og allt mitt hyski.
Mér líður aðeins betur þó að allur heimurinn sjái hvað ég er að hugsa.
