mánudagur, mars 03, 2008

Skríðandi upp í rólegheitunum.


Uppáhalds myndin mín með Mr. Handsome. Frábær tónlist og fullt af bókum!

Ég hef svo sem ekki mikið að segja. Ég er að skríða upp úr veikindunum. Mamma krækti sér í lungnabólgu og súrefnismettunin fór niður úr öllu valdi. Enda skrítnir hlutir sem koma upp úr henni. Hún sér ketti og ýmislegt sem aðrir sjá ekki. Mér skilst að súrefnið sé að aukast...spurning hvað hefur komið fyrir upp í heilus við þetta. Hennar veikindi eru að fara úr því að vera þekkingafræðilegt yfir í að vera frumspekilegt vandamál. Og enginn talar við okkur. Ef systir mín hefði ekki hringt og spurt hvað amaði að henni í þetta sinn hefði enginn sagt okkur neitt. Svona er heilbrigðiskerfið í dag. Við heimsóttum hana og enginn kom til okkar og ekki var mamma fær um að segja okkur nokkuð sjálf. Fengum mjög skrítna sögu frá henni.

Sonurinn er laus við illa anda og er kominn aftur til sjálfs sín. Kannski var hann að taka jaxl. Hann varð ekkert lilla brjálaður fyrir ca. tveimur árum síðan sem minnti óneitanlega á köstin um daginn. Nema nú kann hann að tala sem er öllu verra.

Annað prófið fór undarlega vel en ég veit ekki hvernig mér gekk á seinna prófinu. Enda erfiðari textar þar. Svo er ég bara svakalega syfjuð. Held að horinn í hausnum á mér hafi eitthvað með það að gera.

Verð að fara að læra ég er búin að missa svo mikið úr.

Hilsen

Að blogga er að lifa

Maður hálf skammast sín fyrir gömlu færslurnar sínar en mér finnst þær þokkalega skrifaðar og þekki ekki þessa manneskju lengur...ætli hún s...