miðvikudagur, mars 12, 2008

Pjanó mjanó

Slapp við þetta ógeð sem ég óttaðist í gær.

Nú er bara hamingja í gangi, vel stillt píanó, svo vel að ég fékk sjálf gæsahúð þegar ég rembdist við að spila fyrstu 3 línurnar í tunglskinssónötu Bítófens. Je dúddda mía hvað það var geggjað! Kosturinn við að eiga píanó er þegar það þarf að stilla það. Maður er einhvern veginn alltaf að kaupa sér nýtt píanó. Lovvitt. Píanóið er æææði. Þokkalega.

Svo er mér farið að líða eins og ég sé komin í páskafrí. En það byrjar ekki strax og verður svo sem ekkert frí heldur. Les les, læri læri.

Ég er á fullu að kæfa niður kökukvíðann minn. Og svo náttúrulega á ég ekkert:

Hitabrúsa fyrir kaffi
Bollastell
Kökuform
Skeiðar og gaffla

Jamm jamm. Ætla að fara að velta mér upp úr þessu.

Að blogga er að lifa

Maður hálf skammast sín fyrir gömlu færslurnar sínar en mér finnst þær þokkalega skrifaðar og þekki ekki þessa manneskju lengur...ætli hún s...